Η Μέρκελ στη δίνη των επιλογών της

  • Η πτώση των μεγάλων κομμάτων, η άνοδος των μικρών και η στρατηγική της καγκελαρίου μετά το αποτέλεσμα των εκλογών

The Economist

Αν και δεν είναι απολύτως σαφές ποιος είναι ο νικητής των εκλογών της 9ης Μαΐου στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας–Βεστφαλίας, το πολυπληθέστερο της Γερμανίας, είναι απολύτως σαφές ποιος είναι ο χαμένος: τα δύο κόμματα που κυβερνούν το κρατίδιο και τη Γερμανία, ήτοι η Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP) και οι ηγέτες τους.

Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του κρατιδίου απεφάνθη ότι η απόφαση για την οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας, που εγκρίθηκε δύο μέρες πριν από τις εκλογές, επηρέασε την απόφασή τους. Αν και οι ψηφοφόροι πήγαν στις κάλπες πριν αποκαλύψουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρώπης και το ΔΝT το πακέτο στήριξης του ευρώ, ύψους 750 δισ., ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα μετάδοσης της ελληνικής οικονομικής κρίσης, είναι αμφίβολο κατά πόσον οι Γερμανοί μπορεί να είναι ευχαριστημένοι και με αυτό.

Τόσο το CDU όσο και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) της αντιπολίτευσης έλαβαν κάτι παραπάνω από 34% των ψήφων. Αν και το CDU προηγήθηκε με μικρή διαφορά, στην πραγματικότητα επρόκειτο για συντριβή του κόμματος και του πρωθυπουργού του κρατιδίου Γιούργκεν Ρίτγκερς. Το CDU απώλεσε δέκα ποσοστιαίες μονάδες από τις τελευταίες εκλογές του 2005 και η συνεργασία του με το FDP στο κρατίδιο τώρα θα διαλυθεί.

Αυτό θα θεωρηθεί ως απαρχή μιας επανόδου του SPD, το οποίο υπέστη τη χειρότερη μεταπολεμική ήττα του στις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, είναι και μια περαιτέρω ένδειξη της μείωσης της υποστήριξης για τα δύο μεγαλύτερα κόμματα: το SPD ξεπέρασε τις προσδοκίες, αλλά παρ’ όλ’ αυτά πήρε το χαμηλότερο ποσοστό στη Ρηνανία από το 1954. Τα δύο μικρότερα κόμματα θριάμβευσαν: οι Πράσινοι διπλασίασαν το ποσοστό τους και οι πρώην κομμουνιστές του Κόμματος της Αριστεράς εισέρχονται για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο της Ρηνανίας.

Θεωρητικά μπορεί να γίνουν πολλοί διαφορετικοί συνασπισμοί. Η αρχηγός του SPD Χανελόρε Κραφτ μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με την πιο δύσκολη απόφαση. Η συμμαχία που θα προτιμούσε –με τους Πράσινους– είναι προφανές πως δεν εξασφαλίζει πλειοψηφία. Οπότε θα πρέπει να επιλέξει, είτε έναν «μεγάλο συνασπισμό» με το CDU είτε να φέρει την Αριστερά στην κυβέρνηση για πρώτη φορά σ’ ένα δυτικό κρατίδιο, για να ενισχύσει τη συμμαχία της με τους Πράσινους.

Κάτι τέτοιο θα ήταν παρακινδυνευμένο. Η Αριστερά ως κυβερνητικός εταίρος είναι κατανοητή στην ανατολική Γερμανία, όπου έχει συμμετάσχει σε πολλούς συνασπισμούς, περιλαμβανομένου ενός σημερινού στο Βερολίνο. Αλλά στη Βεστφαλία–Ρηνανία το κόμμα είναι μια χαλαρή ένωση, που περιλαμβάνει δεδηλωμένους κομμουνιστές. Δεν είναι σαφές αν μια συνεργασία με το SPD και τους Πράσινους θα έκανε την Αριστερά πιο αξιοσέβαστη ή θα αμαύρωνε τη φήμη των άλλων δύο. Μια άλλη πιθανή συμμαχία θα ήταν μια εξωτική τρικομματική εκδοχή, που θα περιελάμβανε το SPD, τους Πράσινους και το FDP, αλλά μοιάζει μάλλον απίθανο.

Οποιος συνασπισμός κι αν προκύψει στη Βεστφαλία–Ρηνανία, το βέβαιο είναι ότι το πλήγμα ήταν μεγάλο για την κ. Μέρκελ. Ο συνασπισμός CDU – FDP θα απολέσει την πλειοψηφία στην Μπούντεσρατ, την Ανω Βουλή, και η αντιπολίτευση θα μπορεί τώρα να μπλοκάρει σημαντικά νομοσχέδια. Ακόμη χειρότερα, το αποτέλεσμα αμαυρώνει την εικόνα της και την επιλογή του FDP ως κυβερνητικού εταίρου της, μετά την επανεκλογή της στην καγκελαρία τον Σεπτέμβριο.

Γρήγορα έγινε εμφανές ότι περισσότερα χώριζαν παρά ένωναν τα δύο κόμματα. Η άμεση προτεραιότητα του FDP ήταν η μείωση της φορολογίας, πράγμα δύσκολο, λόγω του υπέρογκου κυβερνητικού ελλείμματος. Επιπλέον, η πρότασή του για μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της χρηματοδότησης του συστήματος υγείας δεν βρήκε απήχηση στο εσωτερικό του συνασπισμού ούτε όμως και στην κοινή γνώμη. Ο κ. Βεστερβέλε πυροδότησε μια διχαστική συζήτηση και η κ. Μέρκελ έδειχνε να αναβάλλει όλες τις μεγάλες αποφάσεις μέχρι τις εκλογές, με αποτέλεσμα να μην έχουν οι ψηφοφόροι σαφή εικόνα για την πορεία της χώρας.

Οι πολίτες

Η ηγεσία της θα γίνει τώρα δυσκολότερη, καθώς έχει προετοιμάσει ελάχιστα τους ψηφοφόρους για τα δύσκολα που έρχονται. Η κ. Μέρκελ πρέπει να διαπραγματευτεί τώρα ένα καινούργιο πλαίσιο διαχείρισης του ευρώ, χωρίς να εξοργίσει και άλλο το εκλογικό σώμα, το οποίο είναι ήδη δυσαρεστημένο από το γεγονός ότι πρέπει να βοηθήσει ανεύθυνους εταίρους και φοβάται για τη σταθερότητα του νομίσματος.

Ο κ. Βεστερβέλε έχει επίσης προβλήματα. Το FDP, το οποίο κέρδισε 14% στις ομοσπονδιακές εκλογές, έλαβε λιγότερο από το μισό αυτού του ποσοστού στη Ρηνανία. Η εριστική συμπεριφορά του, που τον βοήθησε όσο ήταν στην αντιπολίτευση, μοιάζει ανάρμοστη για την εξουσία. Κι ενδεχομένως να αμφισβητηθεί η ηγεσία του στο FDP.

Η κ. Μέρκελ εμφανίζεται επίσης πολιτικά τρωτή για πρώτη φορά. Ηταν πάντα πιο δημοφιλής στους ψηφοφόρους απ’ ό, τι στο κόμμα της. Καθώς εθεωρείτο το μεγαλύτερο εκλογικό ατού για το CDU, αντιμετώπιζε εύκολα τους αντιπάλους της. Τώρα που το κόμμα τα πήγε τόσο άσχημα στο πιο σημαντικό κρατίδιο, η κ. Μέρκελ θα πρέπει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη του και παράλληλα να δώσει μια κατεύθυνση στην κυβέρνησή της.

Advertisements

Περί massmeeting
media, politics, etc....

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: