Το μοντέλο Κύπρου και ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση

International Herald Tribune

«Οποιος νομίζει ότι τα επόμενα χρόνια μπορεί να επιτευχθεί μια συμφωνία με την οποία θα τερματιστεί η κρίση δεν καταλαβαίνει πώς έχει η κατάσταση και διαδίδει ψευδαισθήσεις». Αυτό είπε πρόσφατα ο σκληροπυρηνικός υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Αβιγκντορ Λίμπερμαν. Και όλοι οι παρατηρητές της Μέσης Ανατολής τείνουν πια να συμφωνήσουν μαζί του.

O πρόεδρος Ομπάμα προσπάθησε να αναθερμάνει τις ειρηνευτικές συνομιλίες πιέζοντας το Ισραήλ να σταματήσει τον εποικισμό, τους Παλαιστίνιους να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και τον μουσουλμανικό κόσμο να δείξει ενδιαφέρον. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε. Ο Ομπάμα έχασε φίλους στο Ισραήλ και ο ηγέτης των Παλαιστινίων έφθασε στα πρόθυρα της παραίτησης.

Είναι σαφές ότι έγιναν τακτικά λάθη, όπως η αποδοχή από την αμερικανική πλευρά της αυτοσυγκράτησης του Ισραήλ στο θέμα των οικισμών και όχι η επιμονή να σταματήσουν εντελώς. Το βαθύτερο λάθος όμως, γράφει ο Ρότζερ Κόεν στη «Χέραλντ Τρίμπιουν», είναι στρατηγικό: η πεποίθηση του Ομπάμα ότι μπορούσε να πάρει το νήμα εκεί που το άφησε ο Κλίντον το 2000 και να συνεχίσει την πολιτική «γη έναντι ειρήνης» στο πλαίσιο των δύο κρατών.

Η προσέγγιση αυτή αγνοεί τα βαθειά τραύματα που έχει αφήσει η τελευταία δεκαετία. Τον φόνο 992 Ισραηλινών και 3.399 Παλαιστινίων από το τέλος της δεύτερης Ιντιφάντα, το 2000, μέχρι το 2006. Την ανακατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Δυτικής Όχθης από τον ισραηλινό στρατό και την εντυπωσιακή επέκταση των οικισμών. Την ανάληψη της εξουσίας στη Γάζα από τη Χαμάς. Την κατασκευή ενός τείχους 400 χιλιομέτρων που, σύμφωνα με τον ισραηλινό δικηγόρο Μάικλ Σφαρντ, αποτελεί «συστατικό τμήμα του σχεδίου εποικισμού της Δυτικής Οχθης».

Οι εξελίξεις αυτές έχουν αλλάξει την όψη της Μέσης Ανατολής και την ψυχολογία των πρωταγωνιστών της. Οι Ισραηλινοί έχουν απομονωθεί από τους Παλαιστίνιους και δεν επιθυμούν πια μια συμφωνία μ’ ένα λαό που ουσιαστικά δεν βλέπουν.

Αλλά και οι Παλαιστίνιοι, που εξευτελίζονται καθημερινά από τους ελέγχους των Ισραηλινών, δεν είναι πια διατεθειμένοι να υποχωρήσουν ούτε στο ελάχιστο. Η απόφαση του Ομπάμα να καταπιαστεί με τους οικισμούς ήταν καταρχήν λογική. Τίποτα δεν εξοργίζει τους Παλαιστίνιους περισσότερο από τη συνεχιζόμενη ροή εποίκων στην ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη. Τόσο το Όσλο (1993) όσο και ο Οδικός Χάρτης (2003) προέβλεπαν τη διακοπή του εποικισμού. Παρά ταύτα, ο αριθμός των εποίκων δεν σταμάτησε να αυξάνεται, για να φτάσει σήμερα τους 450.000.

«Ένα μη βίαιο στάτους κβο είναι κάθε άλλο παρά ικανοποιητικό, αλλά δεν είναι κακό», λέει ο πολιτικός επιστήμονας Σλόμο Αβινέρι. «Η Κύπρος δεν είναι κακή». Κάποτε ο Αβινέρι ονειρευόταν την ειρήνη. Αυτά τελείωσαν. Η τελευταία δεκαετία κατέστρεψε τις ψευδαισθήσεις. Οι θαρραλέοι έφυγαν από τη Μέση Ανατολή. Η ειρήνη των γενναίων πρέπει να δώσει τη θέση της στην ανακωχή των μετρίων – μέχρι τουλάχιστον να αλλάξει η ψυχολογία των Ισραηλινών. «Έχουμε δεκάδες ατομικές βόμβες, τανκς και αεροπλάνα και αντιμετωπίζουμε ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα», γράφει ο Ντέιβιντ Γκρόσμαν «Παρά ταύτα, εξακολουθούμε να θεωρούμε τον εαυτό μας θύμα. Η ανικανότητά μας να δούμε τον εαυτό μας σε σχέση με τους άλλους είναι η μεγαλύτερη αδυναμία μας».  [Η ΑΥΓΗ: 01/01/2010]

<!–

IHT: Το μοντέλο Κύπρου και ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση

–>

Advertisements

Περί massmeeting
media, politics, etc....

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: