Αλλάζει η εικόνα του πολέμου στο Ιράκ

  • Μετά την κατάθεση του σερ Κρίστοφερ Μέγερ για τη βρετανική ανάμειξη

The Guardian

Με την κατάθεσή του στην ειδική εξεταστική επιτροπή για τη βρετανική ανάμειξη στον πόλεμο του Ιράκ, την περασμένη Πέμπτη, ο σερ Κρίστοφερ Μέγερ αποκάλυψε τόσα μυστικά, που είναι δύσκολο να κρατήσει κανείς τον λογαριασμό. Επιβεβαίωσε ότι ο Τόνι Μπλερ είχε συμφωνήσει για την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράκ ήδη τον Απρίλιο του 2002. Η «διαδικασία του ΟΗΕ» ήταν ένας τρόπος να δικαιολογηθεί ο πόλεμος, αλλά οι επιθεωρητές δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να κάνουν τη δουλειά τους.

Μήπως όλα αυτά μας ήταν από καιρό γνωστά; Από τη στιγμή που ξεκίνησε ο πόλεμος υπήρχε πάντα ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στην επίσημη εκδοχή των πραγμάτων και σ’ αυτό που διαφαίνεται από τις αλλεπάλληλες διαρροές ντοκουμέντων. Προγενέστερες έρευνες απέτυχαν να γεφυρώσουν το χάσμα. Τώρα ο Μέγερ, πρεσβευτής της Βρετανίας στην Ουάσιγκτον την επίμαχη περίοδο, κατάφερε να κάνει ακριβώς αυτό, να κλείσει το χάσμα.

Η κυβερνητική εκδοχή ήταν ανέκαθεν ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Βρετανία ανέλαβαν δράση για να αντιμετωπίσουν την απειλή των ιρακινών όπλων μαζικής καταστροφής. Ντοκουμέντα που διέρρευσαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ιδίως τα προερχόμενα από την πρωθυπουργική κατοικία της Ντάουνινγκ Στριτ, δείχνουν ότι η πολιτική του Λονδίνου ήταν να τα βρει με την Ουάσιγκτον στη γραμμή της αλλαγής καθεστώτος και να χρησιμοποιήσει τα όπλα μαζικής καταστροφής ως πρόσχημα. Αυτή την εκδοχή ήρθε να επιβεβαιώσει η κατάθεση του Μέγερ, η οποία δύσκολα θα μπορούσε να είναι περισσότερο εκρηκτική.

Η εξεταστική επιτροπή ανάγκασε τον Μέγερ να γυρίσει πίσω στις αρχές του 2002 ή και ακόμη νωρίτερα. Σε κάποια σημεία της κατάθεσής του, ο Μέγερ υποστήριξε ότι αλλαγή καθεστώτος δεν σήμαινε κατ’ ανάγκην εισβολή, ενώ σε άλλα σημεία κατέστησε σαφές ότι αυτή η λύση αντιμετωπιζόταν ως αναπόδραστη. Οπως και στα πολύκροτα απομνημονεύματά του, ο πρώην πρεσβευτής επιβεβαίωσε την εγκυρότητα του μνημονίου που διαβίβασε τον Μάρτιο του 2002 στον σερ Ντέιβιτντ Μάνινγκ, σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής του Τόνι Μπλερ, τον Μάρτιο του 2002. Σ’ αυτό το μνημόνιο κατέγραψε τη συνομιλία του με τον τότε υφυπουργό Αμυνας των ΗΠΑ Πολ Γούλφοβιτς, εκ των αρχιτεκτόνων του πολέμου στο Ιράκ, κατά την οποία ο Μέγερ κατέστησε σαφές ότι ο Τόνι Μπλερ, αν και υποστήριζε την αλλαγή καθεστώτος, επιθυμούσε μια έξυπνη τακτική αποπροσανατολισμού του Σαντάμ Χουσεΐν, έτσι ώστε να απορρίψει την επιστροφή των επιθεωρητών του ΟΗΕ στο Ιράκ.

Το σχέδιο αυτό αρχικά λειτούργησε άψογα, όπως δήλωσε ο Μέγερ: Η απόφαση 1441 του Συμβουλίου Ασφαλείας έριξε το μπαλάκι στην πλευρά του Σαντάμ Χουσεΐν και οι Αμερικανοί ήλπιζαν ότι αυτό θα τους έδινε αυτό που επιζητούσαν για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο. Αλλά αυτό δεν συνέβη. Οπως όλοι γνωρίζουμε, δεν υπήρχαν όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ και αυτό μετέτρεψε την απόφαση 1441 σε μπούμερανγκ. Το χρονοδιάγραμμα του στρατού, που προέβλεπε πόλεμο τον Μάρτιο του 2003, δεν επέτρεπε στους επιθεωρητές του ΟΗΕ να κάνουν τη δουλειά τους. Καθώς οι Αμερικανοί χρειάζονταν επειγόντως μια χειροπιαστή απόδειξη, η έμφαση μετατοπίστηκε στην υποτιθέμενη άρνηση του Ιράκ να συνεργαστεί. Δυστυχώς, τον Μάρτιο του 2003, ο επικεφαλής των επιθεωρητών του ΟΗΕ, Χανς Μπλιξ, βεβαίωσε αυξημένη διάθεση των Ιρακινών για συνεργασία.

Λείπουν ντοκουμέντα

Τα ντοκουμέντα των Μέγερ και Μάνινγκ αλλάζουν την εικόνα, καθώς πιστοποιούν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ο πόλεμος έγινε όχι για τα υποτιθέμενα όπλα μαζικής καταστροφής, αλλά για την αλλαγή του ιρακινού καθεστώτος. Φαίνεται ότι ο επικεφαλής της εξεταστικής επιτροπής, σερ Τζον Τσίλκοτ, είχε δίκιο να περιμένει ειλικρίνεια και ευθύτητα από τον Μέγερ. Δυστυχώς, πολλά ντοκουμέντα, προειδοποιήσεις του Μέγερ για τους κινδύνους που έρχονταν, απουσιάζουν από το κατά τα λοιπά έξοχο αρχείο της επιτροπής, με ευθύνη της κυβέρνησης. Φαίνεται λοιπόν ότι η συγκάλυψη των ευθυνών συνεχίζεται, αν και με με πιο αδέξιο τρόπο αυτή τη φορά.

  • Η κρίσιμη συνάντηση στο Τέξας

Σύμφωνα με τον σερ Κρίστοφερ Μέγερ, η Βρετανία ήταν αρχικά αντίθετη με την αλλαγή καθεστώτος. Οταν όμως ο Τόνι Μπλερ επισκέφθηκε τον Τζορτζ Μπους στο ράντσο του Αμερικανού προέδρου, στο Κρόφορντ του Τέξας, υποστήριξε την πολιτική του, αν και έπρεπε να εμφανίζεται διακριτικός ενώπιον της κοινής γνώμης. Ηταν φανερό ότι είχε κυριαρχήσει η αντίληψη ότι θα ήταν άτοπο να επιχειρήσει η Βρετανία οτιδήποτε ερχόταν σε αντίθεση με τη θέληση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μπορούμε άραγε να συμπεράνουμε ότι η πολιτική του Λονδίνου άλλαξε επί αμερικανικού εδάφους; Ο Μπλερ δεν ήταν σε τέτοιο βαθμό το σκυλάκι της Αμερικής – πίστευε ειλικρινά ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν ήταν επικίνδυνα κακόβουλος. Οταν ρωτήθηκε πότε ακριβώς άλλαξαν οι κατευθυντήριες γραμμές του Λονδίνου, ο Μέγερ απάντησε ότι έλαβε ένα ογκώδες σώμα οδηγιών από τον Μάνινγκ. Ο τελευταίος είχε μεταβεί στην Ουάσιγκτον για να προετοιμάσει την επικείμενη επίσκεψη του Μπλερ, ένα μήνα αργότερα. Ενα από τα βασικά στοιχεία της βρετανικής γραμμής ήταν ότι, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιζητούσαν την αλλαγή του ιρακινού καθεστώτος, θα μπορούσαν να το κάνουν μόνες τους, αλλά αν ήθελαν εταίρους, αν ήθελαν να το κάνουν στο πλαίσιο μιας διεθνούς συμμαχίας, τότε θα όφειλαν να κινηθούν μέσω της «διαδικασίας του ΟΗΕ». [Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 29/11/2009]

Advertisements

Περί massmeeting
media, politics, etc....

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: