Ενας πόλεμος, πολλές μικρές ήττες. Χτύπησαν άμαχους, δικαίωσαν τη Χαμάς

Χαμένοι στη μάχη και στην κάλπη

Του ALAIN GRESH*

Εξαπολύοντας επίθεση ενάντια στη Γάζα, η ισραηλινή κυβέρνηση δεν προσπάθησε μόνο να καλύψει την απόσταση που τη χωρίζει από τη δεξιά ενόψει των εκλογών της 10ης Φεβρουαρίου. Ο ανηλεής βομβαρδισμός των Παλαιστινίων ήταν επίσης μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για το Τελ Αβίβ να πάρει την εκδίκησή του για την ήττα που υπέστη από τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, το 2006. Ο τελικός απολογισμός, όμως, δεν ανταποκρίνεται στις αρχικές προσδοκίες: Οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι θα κερδίσει το Λικούντ του Μπενιαμίν Νετανιάχου, η Χαμάς αντιστάθηκε, ενώ η εικόνα του Ισραήλ κηλιδώθηκε από το εύρος των σφαγών και το μέγεθος των καταστροφών.

«Υπάρχουν ακόμη στρατιωτικοί που ζουν στην εποχή του πολέμου της ανεξαρτησίας (1948) ή της εκστρατείας στο Σινά (1956). Γι’ αυτούς, τα πάντα συνοψίζονται στα άρματα, στον έλεγχο των εδαφών ή στο να γνωρίζουν ποια εδάφη ελέγχονται, στο να κατέχουν αυτόν ή τον άλλο λόφο. Αλλά όλα αυτά είναι χωρίς αξία (…) Ο πόλεμος του Λιβάνου (2006) θα περάσει στην ιστορία ως ο πρώτος πόλεμος στη διάρκεια του οποίου η στρατιωτική διοίκηση κατάλαβε ότι ο κλασικός πόλεμος έχει καταστεί απαρχαιωμένος(1)».

Τα λόγια αυτά, του Σεπτεμβρίου 2008, δεν προέρχονται από έναν οποιονδήποτε ισραηλινό ειρηνιστή, αλλά από τον Εχούντ Ολμέρτ. Θα χρειαζόταν ένας Ζακ Λακάν για να αποκρυπτογραφήσει το ασυνείδητο αυτού του πρωθυπουργού, που είναι ένοχος ενός καταστροφικού πολέμου στον Λίβανο το 2006 και ο οποίος υποτροπίασε στη Γάζα, ενώ ταυτόχρονα ισχυριζόταν ότι η χώρα του πρέπει να εγκαταλείψει τη μίζερη αντίληψη για την ασφάλεια.

Αναμφίβολα ο Ολμέρτ συμμερίζεται με τους περισσότερους ισραηλινούς ηγέτες αυτή τη σκέψη που διατύπωσε απερίφραστα, το 2002, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου εκείνη την περίοδο, ο στρατηγός Μοσέ Αγιαλόν: «Πρέπει να δώσουμε στους Παλαιστίνιους να καταλάβουν, όσο πιο βαθιά γίνεται στη συνείδησή τους, ότι είναι ένας λαός νικημένος(2)».

Οπως σε κάθε νέο πόλεμο, οι ηγέτες επαναλαμβάνουν την ίδια επωδό: οι Αραβες δεν καταλαβαίνουν παρά μόνο τη δύναμη, ας τους δώσουμε λοιπόν ένα «καλό μάθημα» και η ειρήνη θα είναι επιτέλους δυνατή. «Θα έχουμε το δάχτυλο στη σκανδάλη(3)» διακήρυξε η Τζίπι Λίβνι, η υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ.

Ο Ολμέρτ και η κυβέρνησή του είναι υποστηρικτές της ειρήνης -του τύπου της ειρήνης που επιβλήθηκε, κατά τον 19ο αιώνα, από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις φυλές των Ινδιάνων.

Προσωρινά, τα κανόνια σώπασαν στις 18 Ιανουαρίου. Η ισραηλινή κυβέρνηση ήθελε ο στρατός της να αποχωρήσει από τη Γάζα πριν αναλάβει τα καθήκοντά του ο Μπαράκ Ομπάμα. Και η Χαμάς έδωσε προθεσμία μία εβδομάδα στο Ισραήλ για να αποσύρει τους στρατιώτες του και να ανοίξει ξανά τις διόδους με τη Γάζα. Πέρα από όλες τις ζωτικές υποδομές που καταστράφηκαν εσκεμμένα -από τα υπουργεία ως τους σταθμούς της Πυροσβεστικής, περνώντας από τη Βουλή και το πανεπιστήμιο- το τίμημα που πλήρωσε ο πληθυσμός διαλύει τις οθόνες των τηλεοράσεων ολόκληρου του κόσμου. Ακόμη και τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, αρκετά δειλά μέχρι τότε, δεν μπορούν πια να αποκρύψουν το εύρος της καταστροφής. Πέρα από τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν και τα οποία θα στοιχίσουν ίσως, κάποια μέρα, στους ισραηλινούς ηγέτες την παραπομπή τους σε ένα διεθνές δικαστήριο, πέρα από κάθε ηθική εκτίμηση, ποιο πολιτικό τοπίο, τοπικό και περιφερειακό, διαγράφεται μετά τις μάχες;

Ο πρωταρχικός στόχος της ισραηλινής κυβέρνησης ήταν να εξασθενίσει τη Χαμάς στο στρατιωτικό και το πολιτικό επίπεδο -ισχυρίζεται ότι το πέτυχε και ότι έδωσε στους «τρομοκράτες» ένα «καλό μάθημα». Είναι, άραγε, τόσο ξεκάθαρο;

Η τακτική των μαζικών βομβαρδισμών και της αποφυγής των εκ του σύνεγγυς μαχών -η τρίτη φάση της επιχείρησης, η οποία ποτέ δεν εφαρμόστηκε, περιλάμβανε την επίθεση του πεζικού στο εσωτερικό των πόλεων- περιόρισε τις απώλειες του στρατού, αλλά δεν επέτρεψε να αποδιαρθρωθεί ο στρατιωτικός πυρήνας της Χαμάς (3.000-5.000 σκληραγωγημένοι μαχητές). Οπως και η Χεζμπολάχ, το 2006, η οργάνωση αυτή κατάφερε, μέχρι την τελευταία στιγμή, να εκτοξεύει ρουκέτες και να διατηρεί τη ροή, περιορισμένη βέβαια, του ανεφοδιασμού της σε όπλα.

• Και η Φατάχ στον τοίχο

Οποιες και αν είναι οι επικρίσεις που διατυπώθηκαν για τη στρατηγική της ισλαμιστικής οργάνωσης και για την εκτόξευση των ρουκετών ενάντια σε αμάχους, η πλειονότητα του παλαιστινιακού λαού θεωρεί την ισραηλινή κυβέρνηση υπεύθυνη των καταστροφών.

Οπως τονίζει με τη μαρτυρία της η Ελένα Κλέιμπο, πρώην πρέσβειρα της Κόστα Ρίκα στο Ισραήλ και τώρα εργαζόμενη σε ανθρωπιστική οργάνωση στη Γάζα: «Ποτέ, εδώ και χρόνια, το επίπεδο του μίσους απέναντι στο Ισραήλ δεν ήταν τόσο υψηλό. Και οι άνθρωποι γελούν όταν το Ισραήλ δηλώνει ότι ήταν ένας πόλεμος ενάντια στη Χαμάς, και όχι ενάντια στους πολίτες(4)».

Οι Παλαιστίνιοι μέμφονται επίσης την Παλαιστινιακή Αρχή για την παθητικότητά της. Ηδη διασπασμένη, η Φάταχ είδε την εσωτερική της κρίση να βαθαίνει, παρά την έκκληση για ενότητα και αντίσταση που απηύθυνε από τη φυλακή του ο Μαρουάν Μπαργούτι(5).

Αποδυναμωμένος και περιθωριοποιημένος, ο πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς υποχρεώθηκε να ζητήσει τη δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Η Γάζα, αύριο, θα παραμείνει κάτω από τον έλεγχο της Χαμάς ή θα κυβερνηθεί από μια εθνική αρχή στην οποία θα παίζει κεντρικό ρόλο η Χαμάς. Αυτός ήταν, άραγε, ο στόχος του Ισραήλ;

Το προσεχές διακύβευμα είναι η ανοικοδόμηση της Γάζας, την οποία η ισραηλινή κυβέρνηση θέλει να ελέγξει στενά: κανένα σχέδιο δεν θα γίνει δεκτό, κανένα δολάριο δεν θα μπει στο έδαφος χωρίς τη συμφωνία μας, βεβαιώνουν οι ισραηλινοί υπεύθυνοι, οι οποίοι προσθέτουν ότι πρέπει η Χαμάς να μην μπορέσει να διεκδικήσει αυτή τη βοήθεια.

Το Ισραήλ εξασφάλισε την υποστήριξη, σε αυτό το σημείο, της επιτρόπου για τις εξωτερικές σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Μπενίτα Φερέρο-Βάλντνερ(6). Αλλά, καθώς δεν υπάρχει καμία άλλη αρχή πέρα από τη Χαμάς στη Γάζα, η ανοικοδόμηση κινδυνεύει να περιοριστεί στην ανθρωπιστική βοήθεια.

Ολες οι προϋποθέσεις για νέο γύρο εκτόξευσης πυραύλων κατά του Ισραήλ θα έχουν, λοιπόν, εκπληρωθεί: ο αποκλεισμός που επιβλήθηκε στη Γάζα ήταν μία από τις ουσιαστικές αιτίες της τελευταίας κλιμάκωσης.

Ο πόλεμος άλλαξε βαθιά τα περιφερειακά δεδομένα, αλλά όχι προς την κατεύθυνση που επιθυμούσαν οι ισραηλινοί ηγέτες: Επιβεβαίωσε, κατ’ αρχήν, την περιθωριοποίηση της Παλαιστινιακής Αρχής. Ευνόησε τη σταθεροποίηση ενός μετώπου αντίστασης γύρω από το Κατάρ -μια χώρα που φιλοξενεί τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση στην περιοχή!- και τη Συρία. Η συμμαχία συγκεκριμενοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της συνόδου στην Ντόχα, στις 16 Ιανουαρίου, με τη συμμετοχή δώδεκα αραβικών χωρών (ανάμεσά τους η Αλγερία, το Μαρόκο, ο Λίβανος και το Ιράκ, υποτιθέμενος σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών), με τις οποίες συμπαρατάχθηκαν η Σενεγάλη, η οποία προεδρεύει στον Οργανισμό της Ισλαμικής Διάσκεψης, η Τουρκία, η Ινδονησία, η Βενεζουέλα και το Ιράν.

Η Μαυριτανία και το Κατάρ αποφάσισαν να αναστείλουν τις σχέσεις τους -διπλωματικές για την πρώτη (όπως έπραξαν, επίσης, η Βενεζουέλα και η Βολιβία), οικονομικές για το δεύτερο- με το Ισραήλ.

• Το προξενιό του Καΐρου

Στις 19 και 20 Ιανουαρίου, η αραβική σύνοδος στο Κουβέιτ ενέκρινε ψηφισμα για μια εύθραυστη συμφιλίωση υπό την καθοδήγηση της Σαουδικής Αραβίας, η οποία προσπάθησε να αποκαταστήσει την εικόνα της.

Το Κάιρο και το Ριάντ επιχείρησαν να απαντήσουν στην εξαγρίωση της αραβικής κοινής γνώμης και να στείλουν ένα μήνυμα στη νέα αμερικανική κυβέρνηση, τονίζοντας ότι είναι επείγον να βρεθεί λύση στην ισραηλο-παλαιστινιακή σύγκρουση.

Ο πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ, εξοργισμένος από την υπογραφή ενός ισραηλο-αμερικανικού μνημονίου για τον αγώνα ενάντια στην εισαγωγή όπλων στη Γάζα, μνημόνιο για το οποίο δεν τον συμβουλεύθηκαν, επανέλαβε αμέσως τη μεσολάβησή του ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς, ώστε να σταθεροποιηθεί η κατάπαυση του πυρός. Ελπίζει, έτσι, όπως οι περισσότεροι άραβες ηγέτες, να μπορέσει να διευκολύνει τη συμφιλίωση ανάμεσα στη Χαμάς και τη Φάταχ.

Μια χώρα επιβεβαίωσε τον ενισχυμένο ρόλο της στην περιφερειακή σκηνή: η Τουρκία, παραδοσιακός σύμμαχος του Ισραήλ. Ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως και ο Χόσνι Μουμπάρακ, ένιωσε ταπεινωμένος από τον Εχούντ Ολμέρτ. Επισκεπτόμενος την Αγκυρα, στις 22 και 23 Δεκεμβρίου, ο τελευταίος δεν ενημέρωσε τον εταίρο του για τις προθέσεις του σχετικά με τη Γάζα.

Την επομένη της επίθεσης της 27ης Δεκεμβρίου, ο Ερντογάν διακήρυσσε στα στελέχη του κόμματός του: «Αυτή η επίθεση, τη στιγμή που κάνουμε τόσες προσπάθειες για την ειρήνη, καταφέρει πλήγμα εναντίον της(7)».

Ο Ερντογάν ανακοίνωσε την αναστολή της μεσολάβησής του ανάμεσα σε Ισραήλ και Συρία, η οποία είχε οδηγήσει τις δύο χώρες στο κατώφλι των άμεσων διαπραγματεύσεων.

Κατά τη διάρκεια της κρίσης, η Τουρκία διεύρυνε τις σχέσεις της με τη Χαμάς. Ελπίζει, τώρα, να παίξει ρόλο μεσολαβητή ανάμεσα σε αυτήν και την Παλαιστινιακή Αρχή. Η εθνική ομοφωνία στην κίνησή του εκφράστηκε από διαδηλώσεις στις οποίες συγκεντρώθηκαν πολλές χιλιάδες άτομα στις πόλεις και τα χωριά της Τουρκίας.

Αναπτύσσοντας τις συμμαχίες του στον αραβικό και τον μουσουλμανικό κόσμο, το Ιράν ενισχύει επίσης το βάρος του. Ο ριζοσπαστικός λόγος του βρίσκει αυξανόμενη απήχηση στην περιοχή, και η χώρα είναι σε θέση ισχύος απέναντι στη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Ωστόσο, η Τεχεράνη έδειξε μια ορισμένη συγκράτηση στην κρίση, καθώς ο ηγέτης της επανάστασης, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, διακήρυξε ότι «τα χέρια μας είναι δεμένα σε αυτό το πεδίο(8)». Η εκτόξευση ορισμένων ρουκετών εναντίον του Ισραήλ από το έδαφος του Λιβάνου προκάλεσε τον φόβο ενός δεύτερου μετώπου. Κάτι το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε, ωστόσο συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας προειδοποίησης: μέσω διπλωματικών διόδων, το Ιράν γνωστοποίησε στην αιγυπτιακή κυβέρνηση ότι δεν θα αφήσει να συντριβεί η Χαμάς.

• Δεν είδαν, δεν άκουσαν

Οι δυτικές κυβερνήσεις δεν τρέφουν παρά περιφρόνηση για τη γνώμη των «αραβικών μαζών». Την έδειξαν αποκηρύσσοντας τα αποτελέσματα των δημοκρατικών εκλογών του Ιανουαρίου 2006 στην Παλαιστίνη και τη νίκη της Χαμάς. Υψώνουν τους ώμους αδιάφορα όταν η σαουδαραβική κυβέρνηση, σε μία ανακοίνωση της 12ης Ιανουαρίου, καταγγέλλει τη «ρατσιστική γενοκτονία» στη Γάζα. Αγνοούν την έκταση των διαδηλώσεων στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, ιδιαίτερα στην Αίγυπτο -παρά την επιβολή σχεδόν κατάστασης πολιορκίας στο Κάιρο- ή στο Αφγανιστάν. Ετσι, όμως, ποια αραβική κυβέρνηση θα μπορέσει αύριο να μιλήσει για ειρήνη με το Ισραήλ;

Ο σαουδάραβας βασιλιάς ανακοίνωσε ότι η πρωτοβουλία του 2002, η οποία προβλέπει μια συνολική ειρήνη ανάμεσα στον αραβικό κόσμο και το Ισραήλ με αντάλλαγμα τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα κατεχόμενα (από το 1967), από το Ισραήλ εδάφη, δεν θα μείνει για μεγάλο διάστημα πάνω στο τραπέζι.

Η σύμπτωση ήταν καταπληκτική. Στις 18 Ιανουαρίου, ενώ οι πρώτοι δυτικοί δημοσιογράφοι μετέδιδαν τις εικόνες σεληνιακού τοπίου από τη Γάζα, μπορούσαμε να δούμε στις τηλεοπτικές οθόνες τον πρωθυπουργό Ολμέρτ να επιχαίρει, μπροστά σε έξι ευρωπαίους ηγέτες -ανάμεσά τους ο Νικολά Σαρκοζί- για την «εξαιρετική υποστήριξή τους στο κράτος του Ισραήλ και για τη φροντίδα τους για την ασφάλειά του».

Περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση από το 1967, η ευρωπαϊκή θέση, κυρίως η θέση της Γαλλίας, φάνηκε να ευθυγραμμίζεται με τη θέση της ισραηλινής κυβέρνησης. Αναδρομικά, η ενίσχυση των σχέσεων ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το Ισραήλ, που αποφασίστηκε στις αρχές Δεκεμβρίου του 2008, φαίνεται ως πράσινο φως για την επιχείρηση στη Γάζα: όσο σφοδρές κι αν ήταν οι ισραηλινές επιδρομές, η Ευρώπη (και η Γαλλία) θα εμβαθύνει τους διμερείς δεσμούς της με το Τελ Αβίβ(9).

Ο αγώνας ενάντια στην «ισλαμιστική τρομοκρατία» στηρίζει τη δυτική συμμαχία στις αναθυμιάσεις των σταυροφοριών. Χωρίς να φτάνει τις παρεκτροπές του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που δήλωνε, στην Ιερουσαλήμ, «όταν ακούω να λένε ότι οι ρουκέτες εκτοξεύθηκαν κατά του Ισραήλ, νιώθω κίνδυνο για την Ιταλία και για το σύνολο της Δύσης(10)», ούτε τις παροιμιώδεις υπερβολές του διευθυντή του περιοδικού «Εξπρές» που έγραψε ότι ο ισραηλινός στρατός υπερασπίζεται «την ηρεμία μας(11)» -ένα τμήμα της δεξιάς ισχυριζόταν ήδη, από τη δεκαετία του 1980, ότι η κυβέρνηση του απαρτχάιντ πολεμούσε «για μας» στη Νότια Αφρική, ενάντια στον κομμουνισμό, τη Σοβιετική Ενωση και την Κούβα- ο πρόεδρος Σαρκοζί εξήγησε, πολλές φορές, ότι η Χαμάς φέρει βαριά ευθύνη γι’ αυτόν τον πόλεμο, γιατί διέκοψε την εκεχειρία, κάτι το οποίο είναι αναληθές.

Παρά τα συχνά ταξίδια του αεικίνητου προέδρου της, η Γαλλία έχασε πολλή από την αξιοπιστία της, όπως δείχνουν οι χωρίς προηγούμενο επιθέσεις του αραβικού τύπου -ακόμα και σε μετριοπαθείς χώρες- ο οποίος συνδέει πλέον τη χώρα με τις Ηνωμένες Πολιτείες του Τζορτζ Μπους.

Για τη σαουδαραβική εφημερίδα «Ελ Ουάταν» της 11ης Ιανουαρίου, «όλες οι μεγάλες δυνάμεις υποστήριξαν την ισραηλινή θέση, συμπεριλαμβανόμενης της Γαλλίας, η οποία ήταν μέχρι τώρα το σύμβολο της ισορροπίας απέναντι στις περιφερειακές υποθέσεις». Και η απόφαση του Παρισιού να μετάσχει στον αγώνα ενάντια στο λαθρεμπόριο όπλων στη Γάζα δεν μπορεί να φανεί παρά ως μια επιχείρηση προστασίας μιας κατοχικής δύναμης: κανείς δεν ζήτησε από το Ισραήλ να πάψει να επανεξοπλίζεται…

• Εσωτερικό μέτωπο

«Ενας πόλεμος χωρίς αντικείμενο οδήγησε σε μια ηθική ήττα το Ισραήλ» είχε τίτλο η εβδομαδιαία βρετανική εφημερίδα «The Observer» στις 18 Ιανουαρίου. Η επίθεση ενάντια στη Γάζα προκάλεσε, ουσιαστικά, την κατάρρευση των περισσότερων ηθικών φραγμών στο Ισραήλ. Μια φράση συνοψίζει αυτή την αντίληψη: «μπάαλ χαμπαγίτ χισταγκεγιά» («το αφεντικό τρελάθηκε»), την οποία εξηγεί ένας πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Ισραήλ, ο Γκιόρα Εϊλάντ:

«Αν οι πολίτες μας δεχθούν επίθεση, δεν θα απαντήσουμε κατά τρόπο ανάλογο, αλλά με όλα τα μέσα τα οποία διαθέτουμε, για να προκαλέσουμε τέτοιες καταστροφές που θα σκεφτείτε δυο φορές πριν μας επιτεθείτε(12)».

Αυτή η τακτική εφαρμόστηκε στον Λίβανο το 2006, με την επωνυμία του «δόγματος Ντάχια», από το όνομα μιας συνοικίας νότια της Βηρυτού που φιλοξενούσε τα γραφεία της Χεζμπολάχ. Συνίσταται στην καταστροφή μιας συνοικίας ή ενός ολόκληρου χωριού από τη στιγμή που φιλοξενεί «τρομοκράτες» οι οποίοι βάλλουν κατά του Ισραήλ.

Η περιφρόνηση των απωλειών του εχθρού σε αμάχους καλλιεργείται πλέον ανοιχτά στο Ισραήλ. Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό Ολμέρτ, ο πρώην μεγάλος σεφαραδίτης ραβίνος Μορντεχάι Ελιγιάχου υποστήριζε, το 2007, ότι δεν υπάρχει «καμία ηθική απαγόρευση να σκοτώνεις αδιακρίτως αμάχους κατά τη διάρκεια ενδεχόμενης επίθεσης ενάντια στη Γάζα που θα έχει ως στόχο να σταματήσει την εκτόξευση ρουκετών(13)».

Οσο πιο μεγάλη είναι η κατοχή τόσο περισσότερο διαφθείρει τον κατέχοντα. Φαντάζεται, κανείς, ποια τύχη θα είχαν οι ελευθερίες και οι ηθικοί κανόνες στη Γαλλία σήμερα, εάν ο πόλεμος της Αλγερίας διαρκούσε σαράντα χρόνια…

Με περισσότερη αποφασιστικότητα από πολλές άλλες, η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής καταδίκασε την ισραηλινή επίθεση ενάντια στη Γάζα. Η μακρά εμπειρία του αγώνα ενάντια στο καθεστώς του απαρτχάιντ έμαθε στους ηγέτες του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου (ANC) την υποκρισία του δυτικού λόγου σχετικά με τη βία και την τρομοκρατία.

Επικαλούμενος τις διαπραγματεύσεις του με την κυβέρνηση των λευκών Νοτιοαφρικανών και τα αιτήματά της να σταματήσει η βία, ο Νέλσον Μαντέλα έχει γράψει: «Απαντούσα ότι το κράτος ήταν υπεύθυνο για τη βία και ότι είναι πάντα ο καταπιεστής, και όχι ο καταπιεζόμενος, εκείνος που καθορίζει τη μορφή του αγώνα. Εάν ο καταπιεστής χρησιμοποιεί τη βία, ο καταπιεζόμενος δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να απαντήσει με τη βία. Στην περίπτωσή μας, αυτό δεν ήταν παρά μια μορφή νόμιμης άμυνας(14)».

(1) «The New York Review of Books», 4-17 Δεκεμβρίου 2008.

(2) Αναφέρεται από τον Rashid Khalidi, «What you don’t know about Gaza», «The New York Times», 7 Ιανουαρίου 2009.

(3) Συζήτηση με την εφημερίδα «Le Monde», 19 Ιανουαρίου 2009.

(4) Mel Frykberg, «Retour de l’ aide humanitaire a Gaza», Inter Press Service, 20 Ιανουαρίου 2009.

(5) Βλέπε τον ιστότοπο της «L’ Humanite», www.humanite.fr

(6) Δήλωση της 19ης Ιανουαρίου 2009.

(7) «Today’s Zaman», Αγκυρα, 29 Δεκεμβρίου 2008.

(8) Αναφέρεται από τον Trita Parsi, «Israel, Gaza and Iran: Trapping Obama in imagined fault lines», The Huffington Post (blog), 13 Ιανουαρίου 2009.

(9) Η Ενωση αποφάσισε, σε συμφωνία με το Ισραήλ, να αναβάλει, για την ώρα, την εφαρμογή αυτής της «αναβάθμισης».

(10) «Haaretz.com», 19 Ιανουαρίου 2009.

(11) Christophe Barbier, «L’ Express», Παρίσι, 14 Ιανουαρίου 2009.

(12) Αναφέρεται από τη «The International Herald Tribune», Παρίσι, 20 Ιανουαρίου 2009.

(13) Αναφέρεται από τη «The Jerusalem Post», 30 Μαΐου 2007.

(14) Nelson Mandela, «Un long chemin vers la liberte», «Le Livre de poche», Παρίσι, σ. 647.

* Αναπληρωτής διευθυντής της «Le Monde diplomatique»

• LE-MONDE, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 08/02/2009

Στόχος και ο ΟΗΕ στη Γάζα

Βολές πυροβολικού δέχτηκαν τα γραφεία του αρχηγείου του ΟΗΕ στη Γάζα, το νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού, αλλά και εγκαταστάσεις διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων. Σύμφωνα με τις πρώτες ανακοινώσεις αξιωματούχων του ΟΗΕ τρεις υπάλληλοι του ΟΗΕ τραυματίσθηκαν, ενώ διεκόπη η διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας. Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν, ο οποίος βρίσκεται στο Ισραήλ στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την επίτευξη εκεχειρίας στην περιοχή, εξέφρασε την οργή του για τον ισραηλινό βομβαρδισμό του κτιρίου του ΟΗΕ. Επίσης επίθεση δέχθηκε και το κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει το πρακτορείο Ρόιτερ καθώς και τα γραφεία άλλων διεθνών και αραβικών μέσων ενημέρωσης . Η έκρηξη σημειώθηκε στον 13ο όροφο του Πύργου Αλ- Σουρούκ όταν επλήγη από ισραηλινό πύραυλο. Μέχρι στιγμής έχει αναφερθεί ότι τουλάχιστον δύο εικονολήπτες τραυματίστηκαν. Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι ερευνά τις πληροφορίες. Την ίδια ώρα ισραηλινές οβίδες χτύπησαν το νοσοκομείο Αλ- Κουντς που ανήκει στον παλαιστινιακό Ερυθρό Σταυρό, οι μέχρι στιγμής πληροφορίες κάνουν λόγο για πρόκληση φωτιάς στο νοσοκομείο χωρίς όμως να διευκρινίζεται το μέγεθος της καταστροφής ή για το αν υπάρχουν θύματα και τραυματίες. [Enet - 15/01/2009]

Γάζα: ΣΦΑΓΕΙΟ

«Ναι» από Χαμάς στην εκεχειρία

«Είμαστε εξοργισμένοι από τη συλλογική τιμωρία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ»

Οκτώ ευρωβουλευτές έζησαν τη φρίκη στη Γάζα

«Διάλειμμα» Ισραήλ-Ε.Ε.

«Εάν ο Αμπάς ήταν ηγέτης, θα βρισκόταν στη Γάζα…»

Προσκλητήριο για «τζιχάντ» από τον Λάντεν

«Αρίων» με ούριο

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην Αίγυπτο

«Θα χτυπάμε με σιδερένιο χέρι»

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ, Η ΧΑΜΑΣ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΜΕ ΡΟΥΚΕΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΟΛΜΕΡΤ ΒΓΑΖΕΙ «ΚΟΡΟΝΕΣ»

Του ΘΟΔΩΡΗ Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΥ

• Σφοδρές μάχες διεξάγονται στην περιφέρεια της Πόλης της Γάζας, καθώς η πολιτική ηγεσία του Ισραήλ φέρεται διχασμένη για το αν θα πρέπει να περάσει η επιχείρηση στην τρίτη της φάση, δηλαδή στην εκκαθάριση των κατοικημένων περιοχών, ενώ οι νεκροί έχουν φτάσει τους 917, το 42% των οποίων είναι άμαχοι.

Διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς του Ισραήλ ότι πετυχαίνει τους στόχους του, η Χαμάς εκτόξευσε χθες περί τις 20 ρουκέτες εναντίον του νότιου τμήματος της χώρας και ανακοίνωσε ότι η νίκη εναντίον του ισραηλινού στρατού «είναι πιο κοντά από ποτέ». «Ο εχθρός υπεκφεύγει και δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει τη θρυλική μας αντίσταση», ανέφερε ανακοίνωση του εκπροσώπου της ισλαμικής κυβέρνησης της Χαμάς, Ταχέρ αλ Νούνου. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ απάντησε ότι η χώρα του «θα χτυπά με σιδερένιο χέρι» στη Γάζα, όσο συνεχίζονται οι εκτοξεύσεις ρουκετών. Στο Ισραήλ πηγές αναφέρουν ότι η υπουργός Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι, ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος Καντίμα, και ο υπουργός Αμυνας Εχούντ Μπάρακ, ηγέτης του συγκυβερνώντος Εργατικού Κόμματος, θέλουν να σταματήσει η επιχείρηση στο έδαφος της Γάζας το συντομότερο δυνατό. Οι ίδιες πηγές, όμως, ανέφεραν ότι ο απερχόμενος πρωθυπουργός Ολμερτ διαφωνεί και σχεδιάζει να φέρει το θέμα στο υπουργικό συμβούλιο, όπου έχει επιρροή.Τα ισραηλινά άρματα μάχης προχώρησαν πολλές εκατοντάδες μέτρα μέσα στους οικισμούς Σεΐχ Αζλίν, Τούφαχ και Ζάιτουν, όπου Ισραηλινοί στρατιώτες και Παλιστίνιοι μαχητές ενεπλάκησαν σε σφοδρές συγκρούσεις. Εν τω μεταξύ μπαίνουν στη Γάζα χιλιάδες έφεδροι, με κεντρικό στόχο να κρατήσουν τις περιοχές που έχουν ήδη εκκαθαρίσει οι ενεργές μονάδες. Η παρουσία τους όμως είναι και πρελούδιο της τρίτης φάσης, η οποία πάντως καθυστερεί, καθώς πιέζει η διεθνής κοινότητα για εκεχειρία. Χθες δεν πήγε στην Αίγυπτο ο Ισραηλινός απεσταλμένος για συνομιλίες, σε μια προσπάθεια να πιεστεί ακόμα περισσότερο η Χαμάς. Ο πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής, Σαλάμ Φαγιάντ (της Φατάχ), κάλεσε όλα τα μέρη της σύγκρουσης να δεχτούν το αιγυπτιακό σχέδιο εκεχειρίας. Ο απεσταλμένος του Κουαρτέτου στη Μέση Ανατολή, Τόνι Μπλερ, δήλωσε ότι το γενικό πλαίσιο της συμφωνίας για εκεχειρία έχει καθοριστεί και τώρα συζητούνται οι λεπτομέρειες. Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την ελπίδα ότι θα επιτευχθεί συμφωνία.

• Χτύπησαν… Αίγυπτο

Η αεροπορία χθες βομβάρδισε πάνω από 50 στόχους, κυρίως στο νότιο τμήμα, όπου σκοπός είναι να καταστραφούν τα εκατοντάδες υπόγεια τούνελ που συνδέουν τη Γάζα με την Αίγυπτο, στην οποία έπεσε χθες ισραηλινός πύραυλος που δεν εξερράγη. Τουλάχιστον 25 άτομα σκοτώθηκαν χθες σε επιδρομές και συμπλοκές. Νοσοκομειακές πηγές ανέφεραν ότι από τους 917 νεκρούς, τουλάχιστον 277 είναι παιδιά, 97 είναι γυναίκες και 92 είναι ηλικιωμένοι. Οι τραυματίες έχουν φτάσει τους 4.100. Η κατάσταση είναι τραγική. Περί το ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζουν χωρίς ηλεκτρικό και καίνε τα έπιπλά τους για να μαγειρέψουν. Περί τις 750.000 είναι χωρίς νερό και τα νοσοκομεία λειτουργούν με γεννήτριες. Χθες ο Ισραηλινός Στρατός επιχείρησε να διαψεύσει τις εναντίον του κατηγορίες για χρήση όπλων λευκού φωσφόρου, που απαγορεύονται διεθνώς. Υποστήριξε ότι χρησιμοποιεί τα ίδια όπλα με το ΝΑΤΟ και ότι χρησιμοποιεί τον φώσφορο μόνο ως καπνογόνο, που επιτρέπεται.

Το Βέλγιο ανέβαλε για λόγους ασφαλείας την απομάκρυνση τραυματισμένων παιδιών από τη Γάζα. Πολλές προσωπικότητες στη Γαλλία ζήτησαν από τον πρόεδρο Σαρκοζί να στείλει πλοίο νοσοκομείο στα ανοιχτά της Γάζας, όπου χθες επαναλήφθηκαν οι δραστηριότητες των υπηρεσιών Αρωγής, οι οποίες όμως δεν μπορούν να φτάσουν όλες τις περιοχές με τραυματίες.

(Πηγές: Ασοσιέιτεντ, Γαλλικό, Ρόιτερς, ΑΠΕ), ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 13/01/2009

Γάζα: ΣΦΑΓΕΙΟ

Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ: Απόφαση-καταπέλτης εναντίον του Ισραήλ

«Δώρο στους φονταμενταλιστές»

Καταθέτουν αγωγή για «εγκλήματα πολέμου»

Ευρωβουλευτές κατά Πέτερινγκ για «σιωπή»

«Η βόμβα έσκασε μπροστά μας»

Αλέκα για Αστακό

Γιώργος για «έγκλημα»

Μποϊκοτάζ

Εκκληση βοήθειας

Συλλαλητήριο

Πυρά και από την Ιορδανία

• Οι ισραηλινές δυνάμεις σφίγγουν τον κλοιό γύρω από την πόλη της Γάζας, ενώ ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ δήλωσε ότι “υπάρχει ακόμη δουλειά” στον πόλεμο κατά της Χαμάς κατά τη σημερινή 18η ημέρα της ισραηλινής επίθεσης.

Ισραηλινοί στρατιώτες, που βρίσκονταν στα σύνορα με την Ιορδανία, δέχθηκαν πυρά και από το ιορδανικό έδαφος, δήλωσε την Τρίτη ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού προσθέτοντας ότι δεν υπήρξε κανένας τραυματισμός. Οι Ισραηλινοί στρατιώτες ανταπέδωσαν τα πυρά.

Την Κυριακή οι ισραηλινές δυνάμεις στα Υψίπεδα του Γκολάν δέχθηκαν πυρά και από το έδαφος της Συρίας. Ωστόσο, η Ιορδανία από την πλευρά της αρνείται το γεγονός και διαψεύδει ότι ερρίφθησαν από το έδαφός της πυρά προς την πλευρά του Ισραήλ. Στην πόλη της Γάζας, εκρήξεις και σφοδρά πυρά πολυβόλων αντηχούσαν, μετά την προώθηση των ισραηλινών αρμάτων μάχης πιο κοντά στο πυκνοκατοικημένο κέντρο της, χωρίς ωστόσο να εισβάλουν σε αυτό, σύμφωνα με ντόπιους.

Ο 30χρονος Ταλάτ Τζαντ κάτοικος του προαστίου της Γάζας Τελ αλ Χάουα, όπου προωθήθηκαν τα ισραηλινά άρματα μάχης κατά τη διάρκεια της νύχτας, δήλωσε ότι ο ίδιος και τα 15 μέλη της οικογένειάς του μαζεύτηκαν σε ένα δωμάτιο του σπιτιού τους και ότι ήταν όλοι τόσο φοβισμένοι που δεν τολμούσαν καν να κοιτάξουν από το παράθυρο.

“Κλείσαμε τον ήχο κλήσης στα κινητά μας τηλέφωνα, γιατί φοβόμασταν ότι οι στρατιώτες μπορούσαν να τα ακούσουν”, είπε ο Τζαντ. “Ορισμένοι από εμάς έλεγαν στίχους από το Κοράνι κι άλλοι προσεύχονταν για να σταματήσουν οι κρότοι από τις εκρήξεις”. Μέλη σωστικών συνεργείων ανακοίνωσαν ότι 18 παλαιστίνιοι ένοπλοι, οι περισσότεροι μέλη της Χαμάς, και 3 πολίτες σκοτώθηκαν σε μάχες στην περιοχή.

• Ρουκέτες κατά του Ισραήλ

Παράλληλα, την ώρα που αντιπροσωπεία της Χαμάς επαναλάμβανε τις συνομιλίες με την Αίγυπτο για το σχέδιο κατάπαυσης του πυρός που πρότεινε η χώρα αυτή, η ισραηλινή αεροπορία πραγματοποιούσε επιθέσεις σε 60 στόχους, μεταξύ των οποίων σήραγγες που χρησιμοποιούνται από τους μαχητές της Χαμάς για να περνούν λαθραία όπλα από την Αίγυπτο, τοποθεσίες στις οποίες κατασκευάζονται όπλα και θέσεις της διοίκησης της Χαμάς, σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό. Η ίδια πηγή πρόσθεσε ότι δύο παλαιστινιακές ρουκέτες έπληξαν την Μπιρσεβά στο νότιο Ισραήλ, χωρίς να υπάρχουν θύματα.

“Πετύχαμε πολλά πλήττοντας τη Χαμάς, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει δουλειά μπροστά μας”, δήλωσε ο αντιστράτηγος Γκάμπι Ασκενάζι, αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, σε κοινοβουλευτική επιτροπή. “Εργαζόμαστε για να μεγαλώσουμε το πλήγμα στη στρατιωτική της πτέρυγα, να μειώσουμε τα πυρά (της Χαμάς), να ενισχύσουμε την ανατρεπτική δύναμη (του Ισραήλ) και να βελτιώσουμε την κατάσταση της ασφάλειας για τους κατοίκους του νοτίου Ισραήλ, οι οποίοι ζουν υπό την απειλή των επιθέσεων” με ρουκέτες, πρόσθεσε.

• Δραματική η ανθρωπιστική κατάσταση

Την ίδια στιγμή ανθρωπιστικές οργανώσεις ανέφεραν ελλείψεις σε ζωτικά είδη, συμπεριλαμβανομένου του νερού, στη Λωρίδα της Γάζας. Επίσης σημείωσαν ότι η έλλειψη καυσίμων προκαλεί τακτικά διακοπές στην ηλεκτροδότηση. Το Ισραήλ έχει επιτρέψει τις καθημερινές μεταφορές τροφίμων και φαρμάκων. Ωστόσο σε νέα έκθεσή του το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW) σημειώνει ότι η τρίωρη καθημερινή παύση των ισραηλινών επιθέσεων για να διευκολυνθεί η μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στους κατοίκους της Γάζας αποδεικνύεται “θλιβερά ανεπαρκής”.

Παλαιστίνιοι ιατρικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι τουλάχιστον 933 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στη Λωρίδα της Γάζας και σχεδόν 4.000 τραυματιστεί από την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης στις 27 Δεκεμβρίου. Ο υπουργός Υγείας της κυβέρνησης της Χαμάς στη Γάζα δήλωσε ότι σχεδόν 400 από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά. Στην άλλη πλευρά, 13 Ισραηλινοί –10 στρατιώτες, αλλά και 3 άμαχοι που χτυπήθηκαν από βλήματα όλμου και ρουκέτες που ερρίφθησαν από τη Λωρίδα της Γάζας– έχουν σκοτωθεί από τότε που άρχισε η ισραηλινή επίθεση.

Παράλληλα πολιτικές πηγές δήλωσαν την Τρίτη ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Όλμερτ, ο υπουργός Άμυνας Εχούντ Μπαράκ και η υπουργός Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι αποφάσισαν να μη διατάξουν τον ισραηλινό στρατό τις επόμενες δύο με τρεις ημέρες να εμπλακεί σε μια επίθεση σε όλη την πόλη της Γάζας.  Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η έναρξη της “3ης Φάσης” της ισραηλινής επίθεσης θα περιπλέξει πιθανώς τις προσπάθειες για εκεχειρία, θα οδηγήσει σε σφοδρές οδομαχίες και θα προκαλέσει μεγάλες απώλειες και στις δύο πλευρές, μια πολιτικά ριψοκίνδυνη κίνηση λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ.

• Στη Μέση Ανατολή ο ΓΓ του ΟΗΕ

Την ώρα που ο Μπαν κι Μουν επισκέπτεται την περιοχή, οι ισραηλινές δυνάμεις σφίγγουν τον κλοιό τους γύρω από την Πόλη της Γάζας. Ο ΓΓ του ΟΗΕ θα έχει συνομιλίες με τους ηγέτες της Αιγύπτου, του Ισραήλ, της Ιορδανίας, της Συρίας και τον Παλαιστίνιο πρόεδρο στη Ραμάλα. Πριν την αναχώρησή του ο Μπαν κι Μουν δήλωσε: «Το μήνυμά μου είναι απλό, ευθύ και άμεσο: η σύγκρουση πρέπει να σταματήσει. Και στις δύο πλευρές λέω: Σταματήστε τώρα».

• Συνεδριάζει το Συμβούλιο Ασφαλείας

Συνεδριάζει το πρωί της Τρίτης το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συνεδριάσει προκειμένου να εξετάσει άλλη μία φορά την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας, ανακοίνωσαν τη Δευτέρα διπλωματικές πηγές. Ο πρεσβευτής της Λιβύης στον ΟΗΕ Αχμέντ Γκεμπρίλ δήλωσε πως το ΣΑ θα συνεδριάσει στις 10.00 (17.00, ώρα Ελλάδος). “Ο Γενικός Γραμματέας μεταβαίνει στην περιοχή και θέλει να ενημερώσει το ΣΑ για τις προθέσεις του», πρόσθεσε η ίδια πηγή. Δυτική διπλωματική πηγή επιβεβαίωσε τη διεξαγωγή της συνεδρίασης, η οποία θα είναι η πρώτη αφότου το ΣΑ υιοθέτησε την απόφαση 1860 για μία άμεση και βιώσιμη κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία έως σήμερα δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη. Η οργάνωση απεναντίας είναι διαθέσιμη να συζητήσει τον μηχανισμό για το άνοιγμα των συνόρων με την Αίγυπτο στη Ράφα, αλλά δεν είναι πρόθυμη να δεχθεί παρουσία διεθνών παρατηρητών στο σημείο.

• Στην Αγκυρα παλαιστίνιοι τραυματίες

Στην Άγκυρα έφτασαν για νοσηλεία δέκα κάτοικοι της Λωρίδας της Γάζας που τραυματίστηκαν στις επιδρομές του ισραηλινού στρατού, μετέδωσε το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή. Οι δέκα τραυματίες, εκ των οποίων ορισμένοι είναι σε πολύ σοβαρή κατάσταση, συνοδεύονται από μέλη των οικογενειών τους.

Ο Μαχμούντ είχε ωραίο σπίτι με κήπο…

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, Η Καθημερινή, 13/01/2009

Την προπερασμένη Κυριακή, η «Κ» φιλοξένησε άρθρο που μάς υπαγόρευσε τηλεφωνικά, μέσα από τη φλεγόμενη Γάζα, ο Μαχμούντ Ατζραμί, ανώτατος αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών και μέλος του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου.

Γνώρισα τον Μαχμούντ, την περασμένη άνοιξη, στην τελευταία αποστολή μου, στη Γάζα. Γύρω στα 55, πολύγλωσσος, ευγενής, μειλίχιος, δεν είχε πάνω του τίποτα που να προδίδει τις μαχητικές του περγαμηνές από την πολιορκία της Βηρυτού. Προερχόμενος από το μαρξιστικό Δημοκρατικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν ασπάζεται την ισλαμική ιδεολογία της Χαμάς -αν και αναγνωρίζει την αυτοθυσία πολλών μαχητών της- και δεν έβαψε τα χέρια του με παλαιστινιακό αίμα στις οδυνηρές εμφύλιες συγκρούσεις του Ιουνίου του 2006. Καθώς τα καθήκοντά του στο υπουργείο Εξωτερικών βρίσκονταν σε αναστολή, ύστερα από τον αποκλεισμό της Γάζας, συμμετείχε σε σειρά κοινωνικών δραστηριοτήτων, όπως στις λαϊκές επιτροπές για την καταπολέμηση της μαύρης αγοράς και της αισχροκέρδειας, που βρίσκουν γόνιμο έδαφος, σε κάθε εμπάργκο.

Ο Μαχμούντ και η γυναίκα του, μού άνοιξαν το σπίτι τους, κοντά στην παραλία της Μπεΐτ Λαΐγια, στο βόρειο τμήμα της Γάζας. Μού πρόσφερε ένα θαυμάσιο γεύμα, με ξενάγησε στον κήπο, που με πολύ μεράκι περιποιόταν -ένας μικρός κήπος της Εδέμ, παρότι τον Ιούνιο του 2006 τού τον είχαν ισοπεδώσει οι ερπύστριες ισραηλινών τεθωρακισμένων- και με βοήθησε σε ορισμένα δύσκολα ρεπορτάζ με γενναιοδωρία και ανιδιοτέλεια. Εφυγα από τη Γάζα με έναν φίλο παραπάνω.

Από την έναρξη της εισβολής χερσαίων δυνάμεων του Ισραήλ στη Γάζα, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με τον Μαχμούντ. Οι Ισραηλινοί είχαν χτυπήσει κάποιες κεραίες του δικτύου JANAL με αποτέλεσμα να καταρρέει όλο το 24ωρο, εκτός από κάποια διαλείμματα, τις πρώτες πρωινές ώρες. Την περασμένη Παρασκευή, όταν έδινα το ρεπορτάζ από τα σύνορα Γάζας – Ισραήλ, στην Κατερίνα Ακριβοπούλου, στον «ΣΚΑΪ», έβλεπα, στα τρία χιλιόμετρα μπροστά μου, στην Μπεΐτ Λαΐγια, πυκνές στήλες καπνού και ευχόμουν να είναι καλά ο Μαχμούντ.

Καλά δεν ήταν, αλλά θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα. Εδέησε να τον πιάσω στο κινητό, χθες, στις 4 τα χαράματα. Μού μιλούσε με κόπο από το κρεβάτι, όπου έχει ακινητοποιηθεί, με σπασμένα τα τρία πλευρά του, πολλές θλάσεις και αιματώματα. Ιδού τι έχει συμβεί.

Το κακό άρχισε τη νύχτα της Πέμπτης, όταν ισραηλινά τεθωρακισμένα που μπήκαν στο προάστιο Μπεΐτ Λαΐγια άνοιξαν πυρ και γκρέμισαν, κατά τα δύο τρίτα το σπίτι του Μαχμούντ. Αυτός και η γυναίκα του γλίτωσαν χωρίς να τραυματιστούν, επειδή είχαν την τύχη να βρίσκονται εκείνη την ώρα, στο «σωστό» ένα τρίτο του σπιτιού.

Στη συνέχεια, Ισραηλινοί στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων συνέλαβαν τον Μαχμούντ (τη γυναίκα του, την άφησαν να φύγει προς αναζήτηση καταφυγίου) και του έδεσαν τα μάτια και τα χέρια. Τον μετέφεραν μαζί με άλλους 14 άνδρες, σε μια ημιτελή οικοδομή, χωρίς τοίχους. Ολοι με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη και τα μάτια επίσης δεμένα, με πλαστική ταινία. Τους ανέβασαν στον πρώτο όροφο, τους έβαλαν κοντά στις άκρες του δαπέδου, κάτω από το οποίο έχασκε και τους είπαν να φύγουν για να μην τους εκτελέσουν επί τόπου. Οι 15 αιχμάλωτοι με δεμένα μάτια όπως ήταν τρέκλιζαν στα τυφλά, σκόνταφταν ο ένας πάνω στον άλλον και τελικώς έπεφταν στο κενό από τα τρία μέτρα, ενώ οι Ισραηλινοί τους περιγελούσαν.

Δύο από τους 15 σκοτώθηκαν πέφτοντας. Οι υπόλοιποι τραυματίστηκαν λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά. Οι Ισραηλινοί έφυγαν και τους άφησαν στην τύχη τους – νύχτα Πέμπτης προς Παρασκευή. Βογκώντας από τον πόνο, με σφιγμένα δόντια βάλθηκαν να βγάζει καθένας με τα δάχτυλα των πισθάγκωνα δεμένων χεριών του, την πλαστική ταινία που έδενε τα μάτια του διπλανού του. Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός τους βρήκε Σάββατο πρωί και τους πήγε στο νοσοκομείο «Σίφα», το μεγαλύτερο της Γάζας.

Τον Μαχμούντ δεν τον κράτησαν πολύ. Με εκατοντάδες βαριά τραυματίες, με δεκάδες ανθρώπους κομμένους από τις εμπρηστικές βόμβες διασποράς λευκού φωσφόρου, που ρίχνουν τα ισραηλινά αεροπλάνα, η περίπτωση του Μαχμούντ ήταν σχετικώς «ελαφριά». Τα πλευρά άσχημα σπασμένα, με βαριά αιματώματα, δεν είναι βέβαια μικρό πράγμα, αλλά τι να πει εκείνο το δεκάχρονο κοριτσάκι της διπλανής αίθουσας, που έχασε και τα δυο του πόδια, αλλά βρίσκει παρ’ όλα αυτά το κουράγιο να χαμογελάει στο αλ Τζαζίρα και να πει: «Θα προσπαθήσω να συνηθίσω…».

Περαστικά Μαχμούντ και καλή αντάμωση.

Οι Ισραηλινοί βιάζονται πριν έρθει ο Ομπάμα

Σχέδια ειρήνης του νέου προέδρου

Το Ισραήλ εμφανίζεται αποφασισμένο να ολοκληρώσει τους στόχους του στη Λωρίδα της Γάζας και να αποδυναμώσει τη Χαμάς, πριν από την ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα, καθώς δεν θεωρεί ότι θα εξασφαλίσει και από τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ την απόλυτη στήριξη που είχε από τον Τζορτζ Μπους.

Η αναζήτηση συνολικής λύσης στη Μέση Ανατολή θα αποτελέσει άμεση προτεραιότητα για τον κ. Ομπάμα, ο οποίος σχεδιάζει μια πολύπλευρη προσέγγιση που θα στοχεύει σε λύση του Παλαιστινιακού, συμφωνία Ισραήλ και Συρίας, ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ιράν, αλλά και σταδιακή απεξάρτηση από το αραβικό πετρέλαιο. Επίσης προτίθεται να εκφωνήσει βαρυσήμαντη ομιλία σε μουσουλμανική χώρα σε μια προσπάθεια να αλλάξει την εικόνα της Αμερικής στον ισλαμικό κόσμο. Εν μέσω των δραματικών εξελίξεων στην περιοχή, ρόλο μεσολαβητή διεκδικεί η Τουρκία.

• Αποστολή

Ο απεσταλμένος της «Κ» στη Ραμάλα, Πέτρος Παπακωνσταντίνου, καταγράφει την ανήμπορη οργή των Παλαιστινίων της Δυτικής Οχθης, μιλάει με τον υπουργό Υγείας της Παλαιστινιακής Αρχής και περιγράφει τις στρατηγικές επιλογές Ισραηλινών και Παλαιστινίων.

ΣXETIKA ΘEMATA

Σχέδια ειρήνης του Ομπάμα στη Μ. Ανατολή

Ο Ερντογάν προτείνει τουρκικές ειρηνευτικές δυνάμεις στη Γάζα

Στόχος και η ενημέρωση

Αραβική «Γκερνίκα» γίνεται η Γάζα

Η ανήμπορη οργή της Δυτικής Οχθης…

Το Προσωπο: Φάτχι Αμπού Μόγλι

ΠΕΡΕΤΖ ΚΙΝΤΡΟΝ: «Η Χαμάς έπεσε στην παγίδα»

Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

«Μόνο αν δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος στα κατεχόμενα θα τερματιστεί η σύγκρουση και θα λυθεί οριστικά το πρόβλημα. Ομως η ισραηλινή κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να καθυστερήσει αυτή την προοπτική».

Αυτό υποστηρίζει ο Πέρετζ Κιντρόν, παλαίμαχος ακτιβιστής της ισραηλινής αριστεράς και συνδημιουργός της οργάνωσης Yush Gvul (Υπάρχει Οριο), της παλαιότερης οργάνωσης αρνητών στράτευσης στο Ισραήλ. Ανήκει στο κύμα των στρατιωτών που το 1982 αρνήθηκαν να πολεμήσουν στο Λίβανο και σήμερα βλέπει την ιστορία να επαναλαμβάνεται.

«Η εισβολή στη Γάζα ήταν κάτι που περιμέναμε εδώ και καιρό», δηλώνει στην «Κ.Ε.». «Το Ισραήλ είναι μικρή χώρα και όλοι ξέρουν κάποιον στρατιωτικό. Το γόητρο του ισραηλινού στρατού είχε τρωθεί στον πόλεμο του Λιβάνου το 2006 και πολλοί θεωρούν ότι τώρα είναι ευκαιρία να το επανακτήσει».

* Βλέπετε πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από τη σύρραξη τη συγκεκριμένη στιγμή;

- Ενόψει των εκλογών του Φεβρουαρίου παίζεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων μεταξύ της υπουργού Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι και του υπουργού Αμυνας Εχούντ Μπάρακ -που ανήκουν σε διαφορετικά κόμματα και είναι υποψήφιοι για την πρωθυπουργία- για το ποιος είναι ο πιο πατριώτης και ο πιο εθνικιστής. Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια δεν ελήφθη καμία διπλωματική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να γεφυρώσει τις διαφορές των δύο λαών.

* Πιστεύετε ότι η Χαμάς έπαιξε ρόλο στο «ξέσπασμα» των εχθροπραξιών;

- Η Χαμάς χωρίς να έχει καμία ρεαλιστική στρατηγική, έπεσε στην «παγίδα» που της έστησαν οι ηγέτες του Ισραήλ, δηλαδή τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας που έκανε τη ζωή των κατοίκων αφόρητη. Η Χαμάς απάντησε εξαπολύοντας ρουκέτες κατά ισραηλινών πολιτών, πράγμα που διευκόλυνε αφάνταστα την προπαγάνδα του Ισραήλ κατά των «τρομοκρατών». Οι ηγέτες της ποτέ δεν δήλωσαν ότι αναγνωρίζουν στο Ισραήλ το δικαίωμα να έχει κράτος και ότι σέβονται τις συμφωνίες του Οσλο μεταξύ της PLO και των Ισραηλινών. Αντιθέτως, δεν σταματούν να δηλώνουν ότι θα καταστρέψουν το Ισραήλ.

* Η συντριπτική πλειοψηφία της ισραηλινής κοινής γνώμης επιδοκιμάζει τη χερσαία επέμβαση. Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;

- Ενας θανάσιμος συνδυασμός προπαγάνδας εκ μέρους της ισραηλινής κυβέρνησης και βλακείας εκ μέρους της Χαμάς έπεισε τους περισσότερους Ισραηλινούς ότι «πολεμάμε για τις ζωές μας».

* Τι θέλει να πετύχει η ισραηλινή κυβέρνηση με την εισβολή στη Γάζα και μέχρι πότε βλέπετε να διαρκεί;

- Νομίζω ότι και οι ίδιοι δεν ξέρουν τι θέλουν να πετύχουν, αν και δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να καταστρέψουν την κυβέρνηση της Χαμάς. Το σημαντικό είναι ότι ο Μπους επιδοκιμάζει την εισβολή. Η Ε.Ε. με την Τσεχία στην προεδρία δεν παίρνει σαφή θέση κατά του πολέμου και μόνο αν ο Ομπάμα πάρει πρωτοβουλίες ίσως δοθεί λύση. Βέβαια αν στις εκλογές του Φεβρουαρίου προκριθεί ο υπερεθνικιστής Μπ. Νετανιάχου δεν αποκλείεται σε έξι μήνες να ξαναεπιτεθούμε στη Γάζα!

* Υπάρχει ένας έκδηλος αντισημιτισμός σε όλο τον κόσμο. Η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν ανησυχεί γι’ αυτό;

- Ενδιαφέρεται πολύ λίγο και οι εβραίοι ηγέτες εκτός Ισραήλ δυστυχώς δεν τολμούν να το επισημάνουν.

*Πώς αντιμετωπίζουν οι Ισραηλινοί την οργάνωσή σας; Εχετε δεχτεί απειλές;

- Οι περισσότεροι Ισραηλινοί αντιτίθενται, αλλά υποστηριζόμαστε και από πολλούς. Πολύ συχνά δεχόμαστε απειλές και σωματικές επιθέσεις. Πάντως τις τελευταίες μέρες δυο ακόμη στρατιωτικοί ήρθαν στην οργάνωσή μας.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 11/01/2009

Οι μάσκες έπεσαν

Του ΝΙΚΟΛΑ ΒΟΥΛΕΛΗ

Δύο εβδομάδες μετά την έναρξη των σαρωτικών βομβαρδισμών και της χερσαίας εισβολής στη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ συνεχίζει να σπέρνει το θάνατο στους αμάχους, υπολογίζοντας ότι μέχρι να συμφωνηθεί κατάπαυση του πυρός θα έχει εξοντώσει όσο το δυνατόν περισσότερους «τρομοκράτες»!

Η παγκόσμια κατακραυγή για την παραβίαση κάθε αρχής διεθνούς δικαίου, ακόμα και των κανόνων που διέπουν τις πολεμικές επιχειρήσεις, ανάγκασε τις ΗΠΑ να απέχουν από την ψηφοφορία του Συμβουλίου Ασφαλείας για «άμεση, διαρκή και πλήρως σεβαστή κατάπαυση του πυρός».

Η στάση της κυβέρνησης Μπους είναι το τελευταίο δώρο της στην ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία συνεχίζει τις επιχειρήσεις στη Γάζα, ελπίζοντας ότι θα κάμψει το ηθικό των Παλαιστινίων, που θα ξεσηκωθούν εναντίον της Χαμάς…

• Τραγικοί ισχυρισμοί

Αν δεν ξετυλιγόταν καθημερινά αυτή η τραγωδία, θα μπορούσε κανείς να διασκεδάσει με τους ισχυρισμούς της ισραηλινής κυβέρνησης ότι δεν πλήττει αμάχους, αν και γνωρίζει καλά ότι όποιος, έστω και ως αντίποινα, βάλλει με βαρύ πυροβολικό και άρματα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές -4.000 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο-, τότε στοχεύει συνειδητά αμάχους, δηλαδή δολοφονεί.

Η κυβέρνηση Ολμερτ, η δράση της οποίας παραπέμπει πλήρως σε εγκλήματα πολέμου, επιχειρεί να συμψηφίσει τις επιχειρήσεις της με τις ρουκέτες της τρομοκρατικής, όπως την αποκαλεί, Χαμάς. Αρνείται συνεπώς την ιδιότητά της ως εκπροσώπου δημοκρατικού κράτους-μέλους του ΟΗΕ και ταυτίζεται με μια «τρομοκρατική» οργάνωση.

Ακόμη και ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, που σπανιότατα καταγγέλλει κυβερνήσεις, αποκάλυψε ότι το Ισραήλ εμπόδιζε για μέρες την παροχή βοήθειας σε κατοικία -μόλις 80 μέτρα από τις θέσεις του- όπου τελικά βρέθηκαν εξουθενωμένα από την πείνα τέσσερα νήπια, δίπλα σε δώδεκα πτώματα…

Ισραήλ και Χαμάς απέρριψαν την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, αναμένοντας η πολύπλευρη διεθνής μεσολάβηση να καταλήξει σε κατάπαυση πυρός που θα βολεύει και τους δύο: Το Ισραήλ θέλει να σταματήσει η Χαμάς να εκτοξεύει ρουκέτες και να ελεγχθούν τα σύνορα Γάζας Αιγύπτου για να μην ανανεωθεί το οπλοστάσιό της. Η Χαμάς θέλει, από την πλευρά της, να σταματήσουν οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Λωρίδα και να ανοίξουν όλα τα περάσματα προς Ισραήλ και Αίγυπτο.

Ως τότε, όμως, τα θύματα θα αυξάνονται και οι συνθήκες θα επιδεινώνονται δραματικά.

Οπως αποκαλύπτεται τώρα, το Ισραήλ προετοιμαζόταν για την επιχείρηση αυτή από το Μάρτιο του 2007 και ένα χρόνο αργότερα το είπε ξεκάθαρα ο Εχούντ Μπαράκ σε συνέντευξή του σε γαλλικό περιοδικό. Εκείνο για το οποίο δεν προετοιμάστηκαν, όμως, ποτέ οι ισραηλινοί ηγέτες είναι για τις συνέπειες της κοντόφθαλμης πολιτικής τους με την οποία αρνούνται την αρχή «γη έναντι ειρήνης».

-Τυφλωμένοι από την αλαζονεία που τους δημιουργεί η υπεροπλία τους και η «αιώνια» υποστήριξη από τις ΗΠΑ, προτιμούν αντί για ειρήνη με τους Παλαιστίνιους να κατέχουν την παλαιστινιακή γη και να αρπάζουν συνεχώς περισσότερη.

-Αδιαφορούν για το ότι από την τραγωδία στη Γάζα, η Χαμάς θα βγει πιο ισχυρή και με το φωτοστέφανο του μάρτυρα.

-Αδιαφορούν για τους μετριοπαθείς Παλαιστίνιους που χάνουν έδαφος και σε λίγο δεν θα μπορούν να συγκρατήσουν την οργή του λαού στη Δ. Οχθη.

-Αδιαφορούν για τα φιλικά τους αραβικά καθεστώτα που κινδυνεύουν να σαρωθούν από τις λαϊκές μάζες, αφού μόνο η βία και η καταστολή τις εμποδίζει να βγουν στους δρόμους…

Η ισραηλινή ηγεσία θυσιάζει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας της, παίζοντας με τη φωτιά, καθώς προσπαθεί να εμφανίσει τη δράση οργανώσεων ακόμη και κυβερνήσεων ως υποκινούμενη από το Ιράν.

• Υπερφυσικό Ιράν

Ετσι, δίνει υπερφυσικές διαστάσεις στις δυνατότητες της Τεχεράνης, βαθαίνει τεχνητά το ρήγμα μέσα στον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο και εμποδίζει οποιαδήποτε πρωτοβουλία από το νέο αμερικανό πρόεδρο για διέξοδο στην αντιπαράθεση με το Ιράν.

Τι θα κερδίσει, όμως, η ισραηλινή κυβέρνηση ακόμη και αν συνεχίσει το σφυροκόπημα στη Γάζα ή υπάρξει μια νέα άτυπη εκεχειρία; Ούτε η στρατηγική ισορροπία θα αλλάξει, ούτε η ειρήνη θα έρθει. Απλώς, θα μεταβληθεί ελάχιστα η ισορροπία των πολιτικών δυνάμεων στο εσωτερικό του Ισραήλ.

Αραγε, η νέα αμερικανική ηγεσία θα σπάσει, επιτέλους, αυτό το φαύλο κύκλο της βίας και των αδιεξόδων στη Μέση Ανατολή; Είναι η μόνη που μπορεί. Θα τολμήσει, όμως;

(Φωτορεπορτάζ από το μακελειό στη Γάζα στο «ΕΨΙΛΟΝ»)

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 11/01/2009

Η φιμωμένη Γάζα ακούγεται στο Ιντερνετ

Μπλόγκερ, «οπλισμένοι» με θάρρος, αξιοποιούν την τεχνολογία για να μεταφέρουν παντού μέσω των ιστότοπών τους την εικόνα από τις θηριωδίες εις βάρος των αμάχων Παλαιστίνιων πολιτών

Μετά τη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ επιχείρησε να «βομβαρδίσει» και την ελευθερία του Τύπου απαγορεύοντας στους ξένους δημοσιογράφους να εισέλθουν στη μαρτυρική περιοχή. Ωστόσο, Παλαιστίνιοι μπλόγκερ ευρισκόμενοι στη Γάζα, αυτήκοοι και αυτόπτες μάρτυρες του μακελειού, κατάφεραν να σπάσουν το ειδησεογραφικό εμπάργκο και να μιλήσουν από οθόνης, στον έξω κόσμο για τα όσα αποτρόπαια συμβαίνουν εντός των τειχών.

Οπλισμένοι με έναν υπολογιστή, «έστησαν», εν μέσω εκρήξεων και συντριμμιών, τα δικά τους ιστολόγια (http://gazatoday.blogspot.com, http://ingaza.wordpress.com, http://talestotell.wordpress.com) στα οποία «ανεβάζουν» σε καθημερινή βάση ντοκουμέντα (φωτογραφίες, κείμενα) από τη γραμμή του πυρός.

«Αυτή είναι η δική μου μορφή αντίστασης» δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Παλαιστίνιος μπλόγκερ Σάμεχ Χαμπίμπ, συντάκτης του δικτυακού ημερολογίου GazaToday ο οποίος ανεβάζει τις φωτογραφίες του από τη Γάζα στην τοποθεσία http://picasaweb.google.com/sameh.habeeb.

«Είμαι στο πόδι 24 ώρες το 24ωρο, δεν κοιμάμαι πλέον. Θέλω να ενημερώσω τον κόσμο για όσα πραγματικά συμβαίνουν εδώ, για όσα δεν πρόκειται να διαβάσει κανείς στα ΜΜΕ που ελέγχονται από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ» συνεχίζει.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Γάζα, ο 23χρονος Παλαιστίνιος ονομάζει το μπλογκ του «Λωρίδα της Γάζας: Η ιστορία που δεν έχει λεχθεί». Στην ερώτηση τι είναι αυτό που δεν έχει εξιστορηθεί, ο Σαμέ δίνει μια σειρά από παραδείγματα:

«Το Ισραήλ ισχυρίζεται πως βομβαρδίζει τη Χαμάς, αυτό δεν είναι αλήθεια. Εδώ σκοτώνονται απλοί πολίτες. Οι περισσότεροι από τους νεκρούς είναι άμαχοι, δεν είναι εκείνοι οι οποίοι εκτόξευαν ρουκέτες ενάντια στο Ισραήλ», σημειώνει. Οι αριθμοί έρχονται να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενά του καθώς μέχρι την Παρασκευή, από τα περίπου 780 άτομα που είχαν χάσει τη ζωή τους στη Γάζα, μόλις τα 130 υπολογίζεται πως ήταν μέλη της Χαμάς. Ολοι οι υπόλοιποι ήταν άμαχοι (μεταξύ αυτών 257 ανήλικα παιδιά).

«Το Ισραήλ ισχυρίζεται πως είχε σεβαστεί την ανακωχή. Αυτό δεν ισχύει. Εκείνη την περίοδο, επέτρεπε την είσοδο στη Γάζα μόλις 40-80 φορτηγών με εφόδια ημερησίως ενώ η περιοχή χρειάζεται 600-700 φορτηγά. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της ανακωχής, έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 30 Παλαιστίνιοι και κανένας Ισραηλινός.

Οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν την ανακωχή αλλά μια πραγματική ανακωχή», καταγγέλλει ο Σάμεχ ο οποίος πασχίζει εν μέσω διακοπών ρεύματος να φορτίσει τη μπαταρία του φορητού υπολογιστή του προκειμένου να κατορθώσει να ανεβάσει υλικό (ειδήσεις, φωτογραφίες) στο διαδίκτυο. «Πρώτη μου φορά φοβήθηκα πραγματικά για τη ζωή μου τις προηγούμενες ημέρες» παραδέχεται ο 23χρονος. «Εμείς εδώ δεν έχουμε καταφύγια όπως οι Ισραηλινοί. Οι οικογένειες αναζητούν προφύλαξη στο ασφαλέστερο δωμάτιο κάθε οικίας, συνήθως κάθονται στο κέντρο του σπιτιού καθότι περιφερειακά είναι περισσότερο εκτεθειμένοι».

ΙΛΑΝ ΠΑΠΕ
Να αφυπνιστούμε οι Ισραηλινοί

Ο Ιλάν Πάπε είναι Ισραηλινός ιστορικός-συγγραφέας που μέχρι το 2007 δίδασκε στο πανεπιστήμιο της Χάιφα. Αναγκάστηκε να φύγει από το Ισραήλ και να διδάσκει πλέον στη Βρετανία, κάτω από την πίεση που δεχόταν για τη φιλοπαλαιστινιακή του στάση. Με τη βοήθεια του Συλλόγου Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «Ιντιφάντα», το «Εθνος της Κυριακής» κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί του.

«Το Ισραήλ πνίγεται για μια ακόμα φορά από μια ιερή μανία που μεταφράζεται σε ολέθριες πολιτικές στη Λωρίδα της Γάζας. Κάθε μισή ώρα ένα δελτίο ειδήσεων στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση περιγράφει τα θύματα στη Γάζα ως τρομοκράτες και τις ισραηλινές μαζικές δολοφονίες ως πράξη αυτοάμυνας. Το Ισραήλ παρουσιάζεται στον λαό του ως το δικαιωμένο θύμα που αμύνεται ενάντια σε ένα μεγάλο κακό.

Ο ακαδημαϊκός κόσμος στρατολογείται για να εξηγήσει πόσο τερατώδης είναι ο παλαιστινιακός αγώνας, αν αυτός καθοδηγείται από τη Χαμάς. Είναι οι ίδιοι, που σε μια προηγούμενη εποχή, δαιμονοποίησαν τον Γιασέρ Αραφάτ και έθεσαν εκτός νόμου το κίνημα της Φατάχ κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα.

Το χειρότερο όμως δεν είναι τα ψέματα και οι διαστρεβλωμένες παραστάσεις. Είναι η ευθεία επίθεση στα τελευταία απομεινάρια της ανθρωπιάς και της αξιοπρέπειας του παλαιστινιακού λαού που είναι πιο εξοργιστική. Οι Παλαιστίνιοι στο Ισραήλ στιγματίζονται ως μια πέμπτη φάλαγγα μέσα στο εβραϊκό κράτος. Το δικαίωμά τους να παραμείνουν στην πατρίδα τους απορρίπτεται ως αμφίβολο, δεδομένης της έλλειψης υποστήριξης για την ισραηλινή επίθεση. Αυτοί, ανάμεσά τους, που συμφωνούν -λανθασμένα κατά την άποψή μου- να εμφανιστούν στα τοπικά ΜΜΕ δεν δίνουν συνέντευξη, αλλά ανακρίνονται, σαν να ήταν τρόφιμοι σε φυλακές. Αλλά αυτή δεν είναι η πιο πρόστυχη πρακτική.

Υπάρχουν λίγα παιδιά Παλαιστινίων από τα κατεχόμενα εδάφη που νοσηλεύονται με καρκίνο σε ισραηλινά νοσοκομεία. Ο Θεός ξέρει ποιο τίμημα κατέβαλαν οι οικογένειές τους για να γίνουν δεκτά εκεί. Το ισραηλινό ραδιόφωνο καθημερινά πηγαίνει στο νοσοκομείο και απαιτεί από τους φτωχούς γονείς να πουν στο ισραηλινό ακροατήριο πόσο δίκαιη είναι η ισραηλινή επίθεση και πόσο διαβολική είναι η άμυνα της Χαμάς. Σήμερα στο Ισραήλ, από την Αριστερά ως τη Δεξιά, από το Λικούντ ως το Καντίμα, από τον ακαδημαϊκό κόσμο ως τα ΜΜΕ, μπορεί κανείς να αφουγκραστεί αυτή την ιερή μανία ενός κράτους, που είναι περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο του κόσμου απασχολημένο με την καταστροφή και την εκδίωξη ενός γηγενούς πληθυσμού.

Ολο και περισσότεροι άνθρωποι στο Ισραήλ θα αρχίσουν να βλέπουν την πραγματική φύση των εγκλημάτων που διαπράττονται στο όνομά τους και η οργή τους θα στραφεί ενάντια σ’ αυτούς που παγίδευσαν τόσο αυτούς, όσο και τους Παλαιστίνιους, σ’ αυτόν τον άσκοπο κύκλο αιματοχυσίας και βίας».

ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ
Γινόμαστε μάρτυρες ενός ανθρωπιστικού εγκλήματος

Κάντε κάτι να σταματήσει αυτή η σφαγή! Ασκήστε πίεση να σταματήσουν οι Ισραηλινοί να χτυπούν ασθενοφόρα», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Γ.Κ., ο οποίος βρίσκεται στη Γάζα από τον Αύγουστο και βοηθάει τους Παλαιστίνιους με το Διεθνές Κίνημα Αλληλεγγύης. Ο θαρραλέος Ελληνας μαζί με άλλους 44 ακτιβιστές και τη βοήθεια 2 καϊκιών κατάφεραν το καλοκαίρι να «εισβάλουν» στο Λιμάνι της Γάζας. Η αποστολή αυτή αναδεικνύει για μια ακόμα φορά την καταλυτική σημασία των κινημάτων στη διαμόρφωση των πλαισίων και των δεδομένων σημαντικότατων πολιτικών ζητημάτων. Εκεί που οι κυβερνήσεις αποφεύγουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες, τα κινήματα τολμούν, επιτυγχάνοντας αποτελέσματα που μέχρι τότε φάνταζαν απραγματοποίητα.

Οπως αναφέρει ο ίδιος, «οι ακτιβιστές του ΔΚΑ στο βόρειο τμήμα της Γάζας εδώ και μέρες συνοδεύουν ασθενοφόρα. Εμείς στον Νότο δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμα, όμως ήδη έχουν γίνει κάποιες προετοιμασίες. Περιμένουμε κλήση για αποστολή σε επικίνδυνη περιοχή.

Στη Ράφα, ένα από τα ασθενοφόρα της Ερυθράς Ημισελήνου, με την οποία θα αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε, παραλίγο να χτυπηθεί από πύραυλο μη επανδρωμένου ισραηλινού αεροσκάφους. Μόλις που πρόλαβε να ξεφύγει. Τα ασθενοφόρα εμποδίζονται να φτάσουν στους τραυματίες, οι οποίοι πεθαίνουν αβοήθητοι. Εγκλωβισμένες οικογένειες δεν μπορούν να φύγουν. Η κατάσταση στην Τζαμπάλια είναι απελπιστική. Οι Ισραηλινοί χτυπούν τα σχολεία των Ηνωμένων Εθνών όπου έχουν βρει καταφύγιο όσοι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους. Εκατόμβη νεκρών. Επιπλέον τα μηνύματα που μας έρχονται είναι ότι ο κόσμος πλέον δεν έχει τρόφιμα και νερό.

Οι Ισραηλινοί προσπαθούν τώρα να σκοτώσουν και τους λιγοστούς δημοσιογράφους και τους ξένους εθελοντές που βρίσκονται εδώ και οι οποίοι μπορούν να αποκαλύψουν τα εγκλήματα.

Πρέπει να είμαστε μάρτυρες, να κινηματογραφούμε και να εμποδίζουμε όταν είναι δυνατόν τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττουν οι ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις ενάντια στον λαό της Γάζας. Φοβόμαστε τα χειρότερα, όλοι εδώ είναι τρομοκρατημένοι», επισημαίνει ο Ελληνας εθελοντής.

• Ο πόνος ενώνει Ελληνες και Τούρκους γιατρούς

Ηταν 3 Ιανουαρίου όταν πέντε Γιατροί της Ειρήνης ξεκίνησαν από την Αθήνα για να φτάσουν στη Ράφα με σκοπό να περάσουν στη Γάζα για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους τραυματίες.

Η ομάδα επέστρεψε για λίγο στην Αθήνα και τα ξημερώματα της Παρασκευής οι δύο από αυτούς γύρισαν πίσω. Πρόκειται για τον Νίκο Δούση-Ρασσιά και τον Δημήτρη Μαγνιέ που βρίσκονται στα σύνορα Αιγύπτου-Γάζας, περιμένοντας να περάσουν στην πόλη. Οι Αιγυπτιακές Αρχές δεν επιτρέπουν την είσοδο στη Γάζα επικαλούμενοι λόγους ασφαλείας, οι δύο γιατροί ωστόσο δηλώνουν αποφασισμένοι να βρουν τρόπο να περάσουν τα σύνορα.

«Είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε οτιδήποτε είναι δυνατόν για να μπούμε στη Γάζα. Φοβόμαστε όσο φοβάται κάθε άνθρωπος, όμως πρόκειται για συνειδητή επιλογή. Δεν κάνεις μαγκιές, δεν κάνεις εξυπνάδες, κάνεις τον σταυρό σου και προχωράς» λέει ο Νίκος Δούσης-Ρασσιάς ο οποίος τα τελευταία 18 χρόνια συμμετέχει σε ανθρωπιστικές αποστολές.

«Ολα αυτά τα χρόνια έχω κάνει πολλούς φίλους γιατρούς στην Παλαιστίνη. Τώρα χρειάζονται τη βοήθειά μας. Μας απηύθυναν έκκληση να τους φέρουμε χειρουργικά εργαλεία και φάρμακα. Ας μας αφήσουν λοιπόν να περάσουμε τη νεκρή ζώνη και εμείς μετά θα ψάξουμε να βρούμε τρόπο να φτάσουμε στο νοσοκομείο». Το πρωί της Παρασκευής επετράπη η είσοδος στη Γάζα 11 Αιγυπτίων γιατρών, αφήνοντας «εκτός» τους Ελληνες και τους Τούρκους. «Είναι εντυπωσιακό το ενδιαφέρον των Τούρκων γιατρών αλλά και πολλών από Κουβέιτ και Εμιράτα» λέει ο κ. Δούσης-Ρασσιάς.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ – ΜΑΡΙΝΑ ΖΙΩΖΙΟΥ -ΜΑΤΙΝΑ ΔΕΜΕΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 10/01/2009

Η Ευρώπη βλέπει και εύχεται για τη Γάζα

Ηταν κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία, ωστόσο το μακελειό στη Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίστηκε έτσι ακριβώς από τη διεθνή κοινότητα.

Το αίμα εκατοντάδων αμάχων Παλαιστίνιων – μεταξύ των οποίων πάρα πολλά παιδιά- χυνόταν επί μέρες, όσο οι ΗΠΑ, η Ε.Ε. και ο ΟΗΕ «έκπληκτοι» έπαιζαν με τις λέξεις, εκφράζοντας μεν την περιβόητη «ανησυχία» τους, αλλά ανίκανοι να δώσουν ένα τέλος στο μακελειό.

Οι Ισραηλινοί συνέχιζαν τη σφαγή γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις εκκλήσεις για εκεχειρία, χωρίς να «συγκινούνται» από καμία φωνή και φυσικά ούτε από αυτήν του Τόνι Μπλερ, ο οποίος μετέβη στην περιοχή ως εκπρόσωπος του κουαρτέτου για τη Μ. Ανατολή, στο πλαίσιο μιας ακόμη απόπειρας που δεν έφερε αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερα απογοητευτική και κατώτερη των περιστάσεων ήταν η στάση που κράτησε η Ευρώπη. Αρνούμενη να εκμεταλλευτεί το κενό εξουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που μοιραία έπεφτε στους δικούς της ώμους, έδειξε όχι μόνο ότι στερείται της απαιτούμενης πυγμής και αποφασιστικότητας, αλλά επιπλέον ότι βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση, επιδεικνύοντας μια αξιοθρήνητη έλλειψη συντονισμού και ομοφωνίας που έδωσε άπλετο χρόνο στο Ισραήλ να δράσει ανεμπόδιστο.

Με το «καλημέρα» η άπειρη και φιλοαμερικανική Τσεχία -η οποία ανέλαβε από την 1η Ιανουαρίου την προεδρία της Ε.Ε.- εξαπέλυσε την πρώτη διπλωματική «βόμβα» χαρακτηρίζοντας «αμυντική» και όχι «επιθετική» την εισβολή των ισραηλινών δυνάμεων στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ αντιθέτως η Γαλλία καταδίκαζε τις επιχειρήσεις του Ισραήλ.

Μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε, η άμυαλη Τσεχία αναγκάστηκε να τα μαζέψει και να διορθώσει τις δηλώσεις της με ένα «συγνώμη, λάθος, πρόκειται για παρεξήγηση».

Η εικόνα της Ευρώπης είχε όμως ήδη δεχθεί πλήγμα, ενώ τα διαφορετικά στρατόπεδα στους κόλπους της, την άφηναν εκτεθειμένη. Η Γαλλία, η Βρετανία και ο Χαβιέ Σολάνα, ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε. για την εξωτερική πολιτική, ζητούσαν άμεση κατάπαυση του πυρός.

Από την άλλη, Τσέχοι, Γερμανοί και Ολλανδοί, έδειχναν τη συμπάθειά τους προς το Ισραήλ, κατηγορώντας εν ολίγοις τη Χαμάς για την κρίση.

• Γαλλο-αιγυπτιακό σχέδιο

Η έλλειψη συντονισμού και κοινού μετώπου έγινε αισθητή και με τις δύο διαφορετικές διπλωματικές αποστολές στη Μέση Ανατολή: η μία με επικεφαλής τον Τσέχο ΥΠΕΞ και η άλλη με την υπογραφή του Νικολά Σαρκοζί που πραγματοποίησε δική του ξεχωριστή επίσκεψη στην περιοχή. Η έντονη παρουσία του υπερδραστήριου Σαρκό δείχνει ότι για εκείνον η γαλλική προεδρία της Ε.Ε. έχει τελειώσει μόνο ημερολογιακά και ότι σκοπεύει να συνεχίσει το έργο του, αρνούμενος να αφήσει τα ηνία στους «λίγους Τσέχους».

Στο πλαίσιο αυτής της υπερ-κινητικότητας προωθήθηκε και το γαλλο-αιγυπτιακό σχέδιο για εκεχειρία, που προβλέπει συνομιλίες για τα σύνορα και για τον τερματισμό του αποκλεισμού της Γάζας.

Ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση ωστόσο επικράτησε σύγχυση, αφού ο Σαρκοζί έσπευσε να κάνει λόγο για αποδοχή του σχεδίου, τη στιγμή που το Ισραήλ έλεγε ότι η πρόταση βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της εξέτασης.

To διπλωματικό θρίλερ συνεχίστηκε με αντιφατικά μηνύματα. Οι Ισραηλινοί εν τέλει έδειξαν ότι συμφωνούν «επί της αρχής» με το γαλλο-αιγυπτιακό σχέδιο, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να συνεχίσουν την αιματοχυσία με… μικρές ανάπαυλες.

Πάντως ο Σαρκοζί που δεν φαίνεται διατεθειμένος να το βάλει κάτω, ανακοίνωσε ότι είναι έτοιμος να αναλάβει πρωτοβουλία από κοινού με τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, προκειμένου να τερματιστεί η σφαγή. Τίθεται βέβαια το ερώτημα κατά πόσο οι Ευρωπαίοι μπορούν να συνδράμουν ουσιαστικά.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι οι ευρωπαϊκές διαπραγματευτικές προσπάθειες αποδεικνύονται συχνά ατελέσφορες για δύο βασικούς λόγους: το Τελ Αβίβ θεωρεί τις ΗΠΑ -και όχι την Ε.Ε.- τον μοναδικό πραγματικό διαμεσολαβητή στην περιοχή, ενώ η Χαμάς δεν μπορεί να αναβαθμιστεί σε συνομιλητή της Ευρώπης εφόσον συγκαταλέγεται επισήμως στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΑΓΙΑ, ΕΘΝΟΣ, 10/01/2009