Οι Βρετανοί ακροδεξιοί στον δρόμο που χάραξε ο Λεπέν

• Το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα έκανε την έκπληξη συγκεντρώνοντας τις ψήφους των δυσαρεστημένων από τους Εργατικούς

The New York Times

• Ο Νικ Γκρίφιν βρισκόταν σε εορταστική διάθεση, έως ότου άρχισαν να πέφτουν αυγά. Την Τρίτη, το πρωί, δύο μέρες, αφότου το ακροδεξιό Βρετανικό Εθνικό Κόμμα του είχε εξασφαλίσει τις πρώτες έδρες του, στο Ευρωκοινοβούλιο, ο κ. Γκρίφιν αποκάλεσε τη νίκη «τεράστια σημαντική εξέλιξη στη βρετανική πολιτική». Αρκετές ώρες αργότερα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από μια συνέντευξη Τύπου, στο Λονδίνο, όταν δέχθηκε επίθεση με αυγά. Ο κ. Γκρίφιν ένας καλοντυμένος και ευφραδής απόφοιτος του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ εργάστηκε σκληρά, για να εντάξει το κόμμα του στην κεντρική πολιτική σκηνή και παράλληλα να διατηρήσει αλώβητες τις πεποιθήσεις του. Το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα αντιτίθεται σε ό,τι ο κ. Γκρίφιν αποκαλεί «υφέρπουσα ισλαμοποίηση» της Βρετανίας, υποστηρίζει τον εθελοντικό επαναπατρισμό των μεταναστών και θέλει να βγάλει τη Βρετανία από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Το πρόγραμμά του δεν έβρισκε ευρεία απήχηση μέχρι πριν από λίγους μήνες. Καθώς, όμως, η βρετανική πολιτική διανύει μια ασυνήθιστα ταραγμένη περίοδο, το κόμμα του κ. Γκρίφιν εκμεταλλεύτηκε μια μεγάλη πτώση της υποστήριξης προς τα μεγάλα πολιτικά κόμματα, ειδικά το κυβερνών Εργατικό Κόμμα, μετά το σκάνδαλο των βουλευτικών εξόδων.

Ψήφοι δυσφορίας

• Το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα αντλεί, όπως εκτιμούν οι αναλυτές, από την απογοήτευση των ψηφοφόρων της εργατικής τάξης, ειδικά στις βιομηχανικές πόλεις της βορειοδυτικής Αγγλίας, που είναι απογοητευμένοι από τους Εργατικούς. Εκτός όμως από το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας να κεφαλαιοποιήσει τη δυσφορία των ψηφοφόρων, η νίκη του κ. Γκρίφιν είναι η κορύφωση μιας εκστρατείας για τον εκσυγχρονισμό του κόμματος και την απαλλαγή του από τη φήμη ότι πρόκειται για ένα αντισημιτικό και ακραίο κόμμα, φήμη που είχε σε προηγούμενες εποχές. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις ευρωεκλογές επικεντρώθηκε λιγότερο σε θέματα, όπως ο ρατσισμός και η μετανάστευση και περισσότερο σε θέματα της κεντρικής πολιτικής, όπως το σκάνδαλο με τα βουλευτικά έξοδα. Απαίτησε επίσης «να δοθούν στους Βρετανούς οι βρετανικές δουλειές», μια φράση που κάποτε χρησιμοποιούσε ο Γκόρντον Μπράουν.

• Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Φορντ και τον Μάθιου Γκούντγουιν, δύο ακαδημαϊκούς στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ είναι κυρίως οι Εργατικοί, που χάνουν από το κόμμα του κ. Γκρίφιν. Μια έρευνα, που πραγματοποίησαν και θα δημοσιευτεί σύντομα, συμπεραίνει ότι το κόμμα υποστηρίζουν κυρίως «κοινωνικές ομάδες, που θα περιγράφονταν ως παραδοσιακοί οπαδοί των Εργατικών, μεγαλύτεροι σε ηλικία, λιγότερο μορφωμένοι άνδρες της εργατικής τάξης». Πιθανόν είναι ανειδίκευτοι, ζουν στον Βορρά και εκδηλώνουν εξαιρετικά μεγάλη ανησυχία για τη μετανάστευση.

• Ο κ. Γκρίφιν ελπίζει τώρα ότι με περισσότερα έσοδα και ανεβασμένο προφίλ θα μπορέσει να μιμηθεί το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, που χρησιμοποίησε την έδρα του στο Ευρωκοινοβούλιο ως πλατφόρμα για την επιτυχία του σε εθνικό επίπεδο. «Υπάρχει», είπε ο κ. Γκούντγουιν, «μια μεγάλη δεξαμενή ανθρώπων, που ανησυχούν πολύ με τους μετανάστες και είναι απογοητευμένοι από τα μεγάλα κόμματα».

Μποξ και πολιτική

• Ο κ. Γκρίφιν, πάντα ντυμένος με κοστούμι και γραβάτα, είναι το σημερινό πρόσωπο της ακροδεξιάς, μια υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του. Ακόμη και πριν από το πανεπιστήμιο, όπου πέρασε τον χρόνο του παίζοντας μποξ και οργανώνοντας πολιτικές συναντήσεις, ο κ. Γκρίφιν γοητευόταν από την ακραία πολιτική. Σε ηλικία 15 ετών είχε παρακολουθήσει μια συνάντηση του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, στο οποίο εντάχθηκε αργότερα.

• Ο κ. Γκρίφιν αρνείται ότι το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα είναι ρατσιστικό, αν και παραδέχεται ότι λειτουργεί με μια «επιλεκτική πολιτική συμμετοχής» και ότι γι’ αυτό δεν είναι ανοιχτό σε όλες τις φυλές ή εθνικότητες. Γι’ αυτό, ίσως, παραμένει παρίας του συστήματος. Τον περασμένο μήνα, έγινε πρωτοσέλιδο των ταμπλόιντ, όταν φάνηκε ότι μπορεί να παρευρισκόταν σ’ ένα πάρτι του Μπάκιγχαμ ως προσκεκλημένος ενός Λονδρέζου πολιτικού. (Εντέλει επέλεξε να μην πάει).

Νίκη ακροδεξιάς σε τοπικές εκλογές στην Αυστρία

• Οι επίγονοι του Χάιντερ συνεχίζουν τις εκλογικές επιτυχίες του.

• Η τεράστια κινητοποίηση και η στήριξη ολόκληρου του προεκλογικού τους αγώνα στην εκμετάλλευση της μνήμης του, βοήθησαν τους επιγόνους του εκλιπόντα τον περασμένο Οκτώβριο, διεθνώς γνωστού ακροδεξιού πολιτικού της Αυστρίας Γιεργκ Χάιντερ, να σημειώσουν μια απρόσμενη επιτυχία κατά τις σημερινές τοπικές εκλογές στο θεωρούμενο ως «προπύργιό» του, το ομόσπονδο κρατίδιο της Καρινθίας και να παραμείνουν, και μάλιστα ενισχυμένοι, πρώτη πολιτική δύναμη.

Σχεδόν πέντε μήνες μετά το θάνατο του Χάιντερ στις 11 Οκτωβρίου, σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, λόγω υπερβολικής ταχύτητας του αυτοκινήτου το οποίο οδηγούσε ο ίδιος σε κατάσταση μέθης, το κόμμα του, «Συνασπισμός Μέλλον της Αυστρίας», κατόρθωσε σήμερα να βελτιώσει κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες το αποτέλεσμά του στις προηγούμενες τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2004 στην Καρινθία, και να βρεθεί στο 45,6%, αυξάνοντας και κατά δύο, στις 17, τις έδρες του στην τοπική Βουλή.

Σε αντίθεση με όλες τις δημοσκοπήσεις, που προέβλεπαν μια αναμέτρηση «στήθος με στήθος» με το κόμμα του Χάιντερ, οι Σοσιαλδημοκράτες – που ηγούνται στη Βιέννη της αυστριακής κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού» με το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα – είναι οι μεγάλοι ηττημένοι των εκλογών στην Καρινθία, και, έχοντας απώλειες δέκα ποσοστιαίων μονάδων και τριών εδρών, περιορίζονται στο 28,8 % και σε ένδεκα έδρες.

Μετά την καταμέτρηση του ήμισυ του αριθμού των ψηφοδελτίων στις 19.00 (ώρα Ελλάδας), από τα άλλα κόμματα, το Λαϊκό αύξησε κατά τέσσερις μονάδες στο 15,8% τη δύναμή του ενώ κατά 1,2 μονάδες στο 5,6% μειώθηκε το ποσοστό των Πρασίνων. Το άλλο ακροδεξιάς απόκλισης Κόμμα των Ελευθέρων, που τον Απρίλιο του 2005 είχε διασπαστεί από τον μέχρι τότε αρχηγό του Γιεργκ Χάιντερ ο οποίος ίδρυσε το «Συνασπισμό Μέλλον της Αυστρίας», περιορίσθηκε στο 3,5% έναντι του 42,6% που είχε αποσπάσει το 2004, βέβαια ως ενιαίο τότε, ακόμη κόμμα.

Στο δεύτερο αυστριακό ομόσπονδο κρατίδιο, όπου σήμερα διεξήχθησαν τοπικές εκλογές, στο Σάλτσμπουργκ, οι Σοσιαλδημοκράτες διατηρήθηκαν στην πρώτη θέση με την τοπική κυβερνήτη τους Γκάμπι Μπούργκσταλερ με ποσοστό 39% και 15 έδρες, που όμως υπολείπεται κατά 6,4 μονάδες και δύο έδρες του αποτελέσματος που είχαν πετύχει πριν πέντε χρόνια, όταν για πρώτη φορά στην ιστορία απέσπασαν την πρώτη θέση από το Λαϊκό Κόμμα..

Στις σημερινές εκλογές στο Σάλτσμπουργκ, το Λαϊκό Κόμμα βρέθηκε με 1,3 λιγότερες μονάδες στο 36,6 %, στο 13,2 % και κατά 4,5 μονάδες βελτιωμένο είναι το Κόμμα των Ελευθέρων, στο 7,3% από το 8% περιορίσθηκαν οι Πράσινοι, και στο 3,8% ο Συνασπισμός Μέλλον της Αυστρίας που συμμετείχε για πρώτη φορά.

Την απογοήτευσή της για τις απώλειες του κόμματος της στις σημερινές τοπικές εκλογές σε Καρινθία και Σάλτσμπουργκ – που ήταν και οι πρώτες εκλογικές αναμετρήσεις μετά τις αυστριακές βουλευτικές εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου στο οποίο το κόμμα της αναδείχθηκε νικητής – εξέφρασε σε πρώτες δηλώσεις της το βράδυ στη Βιέννη η γενική γραμματέας των Σοσιαλδημοκρατών Λάουρα Ρούντας.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ

Η γερμανική Ακροδεξιά σηκώνει κεφάλι. Θεωρείται πλέον «απειλή για το κράτος και την οικονομία» της Γερμανίας σε περίοδο κρίσης

• ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Το 2009 μπήκε με άσχημους οιωνούς για τη Γερμανία. Η Ακροδεξιά ξανασηκώνει κεφάλι- με πιο οργανωμένη και επιθετική μορφή. «Οι νεοναζιστές επιτίθενται όλο και περισσότερο κατά αστυνομικών.Αυτό αποτελεί νέα στρατηγική» πιστεύει ο πρόεδρος του συνδικάτου αστυνομίας Κόνραντ Φράιμπεργκ. Η μπάλα παίρνει και τους πολιτικούς.

Ακροδεξιοί διαδηλωτές βρέθηκαν άλλη μια φορά αντιμέτωποι με τις δυνάμεις της αστυνομίας, σε πρόσφατη συγκέντρωση του κόμματός τους στο Ανατολικό Βερολίνο (RΕUΤΕRS/ΗΑΝΝΙΒΑL ΗΑΝSCΗΚΕ)

Στο Βαρίν, πόλη στο κρατίδιο Μέκλεμπουργκ Φορπόμερν, ο δήμαρχος Χανς-Πέτερ Γκόσελ έχει τεθεί υπό αστυνομική προστασία, επειδή δέχεται απειλές για τη ζωή του από τους σκίνχεντς. «Η φαιά βία μετατρέπεται σε τρομοκρατία» έγραψε εφημερίδα. Η Ακροδεξιά έχει εξελιχθεί «σε άμεση απειλή για το κράτος και το οικονομικό του σύστημα» πρόσθεσε εκπρόσωπος της Επιτροπής Προστασίας του Συντάγματος. Με πιο απειλητικούς τους αυτοαποκαλούμενους «Αυτόνομους Εθνικιστές». Σε έκθεση της επιτροπής αναλύονται περιγραφικά οι μηχανισμοί του τρόμου: οι νεαροί σκίνχεντς κατ΄ αρχάς συγκεντρώνονται σε συναυλίες ακροδεξιών συγκροτημάτων. Εκεί, υπό την επενέργεια ρατσιστικών συνθημάτων και αλκοόλ, «αναπτύσσουν επιθετικότητα που εκτονώνεται με αυθόρμητες πράξεις βίας». Αυτό δεν αποκλείει βέβαια την καλή προετοιμασία τους. Τις παραμονές συναυλίας, π.χ., πολλές ομάδες νεοναζιστών δημοσιεύουν στις ιστοσελίδες τους τα ονόματα «καταζητουμένων» όπως δημοσιογράφων, πολιτικών, αριστερών ακτιβιστών, αστυνομικών. Μετά το πέρας της συναυλίας παρουσιάζουν με καμάρι φωτογραφίες από τις ζημιές που υπέστησαν τα θύματά τους.

Αλλά και πολιτικά η βία αποκτά νέα διάσταση. «Η Γερμανία γίνεται το πειραματικό εργαστήρι της νέας ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς» γράφει ο δημοσιολόγος Χέρμπερτ Πραντλ.

Το νέο μαζικό κίνημα «συνδέει τις προλεταριοποιημένες εθνικοεπαναστατικές ομάδες των βάναυσων σκίνχεντς από την Ανατολική Ευρώπη με τις υπερσυντηρητικές της Μέσης και της Δυτικής Ευρώπης» προσθέτει. Και ο συνδετικός κρίκος για αυτό είναι το ΝΡD (Εθνικό Κόμμα Γερμανίας) που καλύπτει πλέον όλο το ακροδεξιό φάσμα « από το αντιαστικό επαναστατικό έως το αστικό λαϊκιστικό». Το αποτέλεσμα είναι ένα νεοναζιστικό «λαϊκό μέτωπο» που δεν υπόσχεται τίποτε καλό για την Ευρώπη.

Επιπλέον, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, κάθε πέμπτος Γερμανός είναι ξενόφοβος. «Η ακροδεξιά στάση δεν αποτελεί πια περιθωριακό φαινόμενο, βρίσκεται στο κέντρο της κοινωνίας» εξηγεί ο κοινωνιολόγος Ελμαρ Μπρέλερ. Ο συνήθης τύπος του ακροδεξιού δεν είναι πια ο σκίνχεντ αλλά ο «πολίτης με γραβάτα» που είναι και ο πιο επικίνδυνος, επειδή παραμένει αθέατος. Και ο οποίος, υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, τείνει να είναι πιο επιρρεπής στο να εγκαταλείψει τα μεγάλα κόμματα, για να ψηφίσει τους νεοναζιστές.

• Γ. ΓΑΛΙΑΝΟΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009

Εξαρση των επιθέσεων ακροδεξιών στη Γερμανία

Τhe New York Times

• Το μαχαίρωμα του αρχηγού της αστυνομίας στη γερμανική πόλη Πάσαου, τον περασμένο Δεκέμβριο, προκάλεσε πάνδημη οργή, επειδή το θύμα, ο Αλόις Μανίχλ, ήταν γνωστός ως απηνής διώκτης των νεοναζί, στους οποίους αποδόθηκε η επίθεση.

Ωστόσο, οι δημόσιες διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις στους δρόμους της πόλης έδωσαν τη θέση τους στη σιωπή, καθώς οι μέρες και οι εβδομάδες περνούσαν χωρίς να έχει λυθεί η υπόθεση. Η εικασία πως ο δράστης ήταν μέλος της οικογένειας του αρχηγού της αστυνομίας κατέκλυσε τα ΜΜΕ, από τα τοπικά κουτσομπολίστικα φύλλα μέχρι τις έγκυρες εφημερίδες και τα περιοδικά της Γερμανίας.

Μια ιστορία που έγινε αμέσως σύμβολο της ανεξέλεγκτης ακροδεξιάς βίας στη χώρα κατέληξε σε μια ανάκριση κάτω από το μικροσκόπιο. Δύο μήνες μετά το έγκλημα, που συγκλόνισε τη χώρα, η αστυνομία και οι εισαγγελίες ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους ότι βρίσκονται πάλι στο σημείο μηδέν και πως αναζητούν ένα μεγαλόσωμο άνδρα με κοντοκουρεμένα μαλλιά και ένα τατουάζ στον αυχένα, την ίδια περιγραφή που είχαν εκδώσει και στις 14 Δεκεμβρίου, μία ημέρα μετά την επίθεση. Η επίθεση κατά του Μανίχλ, που ήταν σοβαρή αλλά όχι μοιραία, ανανέωσε τις εκκλήσεις για απαγόρευση του ακροδεξιού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος (NPD) και πυροδότησε νέο προβληματισμό για την κλιμάκωση της βίας από την Ακρα Δεξιά.

Στο κρατίδιο της Βαυαρίας, όπου βρίσκεται το Πάσαου, ο αριθμός των ακροδεξιών επιθέσεων αυξήθηκε από 42 το 2006 σε 76 το 2007, ενώ η εφημερίδα Frankfurter Rundschau έγραψε ότι τους πρώτους δέκα μήνες του 2008 αυξήθηκαν κατά 15% τα βίαια εγκλήματα με θύτες νεοναζί.

Ο Μανίχλ είναι ευρέως γνωστός για τη σκληρή του στάση απέναντι στην Ακρα Δεξιά, αλλά έγινε ιδιαίτερα μισητός στις τάξεις των νεοναζί όταν διέταξε να ανοιχθεί ο τάφος ενός διάσημου πρώην ναζί, του Φρίντχελμ Μπούσε, μετά τον θάνατό του τον περασμένο Ιούλιο. Ο Μπούσε είχε κηδευτεί με σημαία που έφερε τη σβάστικα, γεγονός που είναι απαγορευμένο στη Γερμανία και η αστυνομία απομάκρυνε τη σημαία ως αποδεικτικό στοιχείο.

Στις 13 Δεκεμβρίου του 2008, στις πέντε και μισή το απόγευμα, ο δράστης βύθισε το μαχαίρι στο στήθος του Μανίχλ σε έναν ήσυχο δρόμο του Φίρστεντσελ, κοντά στο Πάσαου, φωνάζοντας: «Χαιρετίσματα από την εθνική αντίσταση, έτσι δεν θα ποδοπατάς πλέον τους τάφους των συντρόφων μας». «Οταν οποιοσδήποτε δέχεται επίθεση από ακροδεξιό, αυτό αποτελεί μια επίθεση εναντίον όλων ημών», είπε η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ, την επόμενη εβδομάδα.

Για το Πάσαου, μία πόλη 50.000 κατοίκων που βρίσκεται στη συμβολή τριών ποταμών, του Ιν, του Ιλτς και του Δούναβη, το περιστατικό σηματοδότησε την επιστροφή σε μια «αντιδραστική, μαύρη παράδοση».