Αστεγο το κίνημα των καταλήψεων

• ΟΛΛΑΝΔΙΑ. Εκτός νόμου 1.500 καταλήψεις άδειων σπιτιών
• Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

Τις τελευταίες μέρες, οι κεντρικοί δρόμοι του Αμστερνταμ δεν ησυχάζουν καθόλου. Ομάδες θορυβοποιών νεολαίων υψώνουν τις γροθιές τους απέναντι από διμοιρίες κρανοφόρων αστυνομικών και συχνά συγκρούονται μαζί τους.

Το 1971 οι καταλήψεις στο Αμστερνταμ είχαν την έγκριση των δικαστικών αρχών.

Δεκάδες συλλήψεις και προσαγωγές πλαισιώνουν τους μικροτραυματισμούς διαδηλωτών, αστυνομικών, ακόμη και αλόγων των έφιππων μονάδων. «Βρίσκομαι στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, κι όμως ακούω από εδώ τις σειρήνες. Κι όλο φτάνουν νέα για συλληφθέντες και τραυματίες. Είναι το νέο πρόσωπο της Ολλανδίας, αν όχι ολόκληρης της Ευρώπης και του κόσμου».

Πράγματι, εδώ και δύο εβδομάδες, η εύθραυστη κυβέρνηση μειοψηφίας της Ολλανδίας έθεσε εκτός νόμου τις καταλήψεις στέγης, και σ’ αυτό το γεγονός αναφέρεται η παραπάνω μαρτυρία. Πρόκειται για την ατζέντα της συντηρητικής στροφής που κάνει η ολλανδική κοινωνία στενεύοντας τα όρια των ανοχών της.

Προηγήθηκαν οι περιορισμοί της λειτουργίας των «κόκκινων φαναριών» στις γειτονιές του ελεύθερου, εμπορευματοποιημένου σεξ και οι ασφυκτικοί έλεγχοι στα coffee shops του απενοχοποιημένου «χόρτου». Τώρα, ήρθε η σειρά των καταλήψεων.

• Ποινές μέχρι τρία χρόνια

Με περισσότερες από 1.500 καταλήψεις ακατοίκητων σπιτιών μόνο στο Αμστερνταμ και με μετατροπή πολλών από αυτά σε «αστείρευτες πηγές αριστερού και ριζοσπαστικού ακτιβισμού», οι καταλήψεις στέγης της Ολλανδίας συνέθεσαν ένα μοναδικό κίνημα, γνωστό εκεί ως kraken (κίνημα καταληψιών στέγης).

Ο νέος νόμος ποινικοποιεί αυτό ακριβώς το κίνημα, προβλέποντας ποινές φυλάκισης μέχρι και τρία χρόνια. Κι όμως, ήταν το Ανώτατο Δικαστήριο που το 1971 έκρινε ότι η κατάληψη ενός ακατοίκητου κτιρίου δεν συνιστούσε καταπάτηση ιδιοκτησίας, διότι «ήταν ζήτημα ανθρωπισμού και αντικειμενικότητας να μη διώχνεις φτωχούς ή άστεγους από ένα κτίσμα που παραμένει αχρησιμοποίητο».

Σήμερα, οι ευαισθησίες αυτές υποχώρησαν «καθώς οι Ολλανδοί βελτίωσαν τους οικονομικούς τους δείκτες και οι κυβερνήσεις ευνοούν ανοιχτά το ιδιωτικό κεφάλαιο». Κι αυτά, ενώ καλπάζει η ξενοφοβία και ο ρατσισμός. Ετσι, ο νόμος που απαγορεύει τις καταλήψεις αποδεικνύεται συνεπής προς το πνεύμα του συντηρητισμού που βαραίνει την ολλανδική κοινωνία: ενώ μέχρι τώρα οι καταληψίες είχαν να κάνουν με τους ιδιοκτήτες, τώρα η διαχείριση του ζητήματος περιέρχεται στο κράτος, στα δικαστήρια και την αστυνομία. Ηδη, ο δήμαρχος του Αμστερνταμ, Βαν Ντερ Λάαν, ανήγγειλε ότι θα κλείσει άμεσα 200 καταλήψεις και κάλεσε τους ιδιοκτήτες να χρησιμοποιήσουν τον σχετικό απαγορευτικό νόμο.

«Θα είναι μια μεγάλη πολιτική μάχη. Οχι για να ζούμε τζάμπα, αλλά για να επιβιώσει ένας εναλλακτικός τρόπος ζωής στις πόλεις», επιμένουν οι καταληψίες. Διότι αντικομφορμισμός, άστεγοι και άδεια σπίτια θα υπάρχουν πάντα.

Η Ισπανία δεν τα πάει καλά

• Του IGNACIO RAMONET, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

• Τέλος η κοινωνική ειρήνη στην Ισπανία. Η γενική απεργία της 29ης Σεπτεμβρίου εναντίον της προτεινόμενης αναμόρφωσης της αγοράς εργασίας από την κυβέρνηση του Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο σημαίνει την έναρξη μιας κοινωνικής περιόδου πιθανότατα ταραγμένης.

Η γενική απεργία στις 29/9 με τη μαζική συμμετοχή εργαζομένων σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας ταραγμένης κοινωνικά περιόδου. Αλλωστε δεν έλειψαν και τα επεισόδια…

Επιπροσθέτως, η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί να παρουσιάσει ενώπιον της (Κάτω) Βουλής, πριν από το τέλος του έτους, ένα καινούριο νομοσχέδιο που θα μεταθέτει τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης από το 65ο στο 67ο έτος. Θα επιθυμούσε επίσης να επεκτείνει την περίοδο υπολογισμού της σύνταξης στα 20 τελευταία χρόνια ενεργού εργασιακού βίου (αντί των τελευταίων 15 που ισχύει σήμερα). Κάτι που αυτομάτως θα μειώσει το τελικό ποσό της σύνταξης.

Οι πολιτικές οπισθοδρόμησης προστίθενται στο δρακόντειο σχέδιο δημοσιονομικής αυστηρότητας που υιοθετήθηκε τον προηγούμενο Μάιο και το οποίο μεταφράστηκε σε μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, πάγωμα των συντάξεων, κατάργηση διαφόρων κοινωνικών προνομίων και σφοδρή περικοπή των δημοσίων έργων. Προερχόμενα από μια κυβέρνηση της αριστεράς, όλα αυτά προκάλεσαν αρχικά την κατάπληξη και κατόπιν το μένος των συνδικαλιστικών οργανώσεων και των μισθωτών.

Την προηγουμένη των διαδηλώσεων της 29ης Σεπτεμβρίου ο Θαπατέρο ειδοποίησε εκ των προτέρων πως οι αποφάσεις του ήταν αμετάκλητες: «Την επαύριο της γενικής απεργίας θα κρατήσουμε την ίδια στάση», διαβεβαίωσε από το Τόκιο(1). Δήλωση που ωθεί τα συνδικάτα να σχεδιάζουν από εδώ και εμπρός ακόμη περισσότερες ημέρες διαμαρτυρίας.

Η ακαμψία αυτή είναι πανομοιότυπη με την αδιαλλαξία που επιδεικνύουν και άλλοι ευρωπαίοι εκπρόσωποι της εκτελεστικής εξουσίας. Στη Γαλλία, παραδείγματος χάριν, παρά τις πολλές μαζικές κινητοποιήσεις εναντίον της αναμόρφωσης στις συντάξεις, ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί επανέλαβε πως δεν θα τροποποιήσει το σχέδιό του. Στην Ελλάδα έξι γενικές απεργίες σε διάστημα έξι μηνών εναντίον ενός βάναυσου σχεδίου λιτότητας δεν μετακίνησαν τις θέσεις του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

Εκκινώντας από την αρχή πως στη δημοκρατία οι πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται στο Κοινοβούλιο και όχι στο δρόμο, οι κυβερνώντες αρνούνται να λάβουν υπόψη την απόγνωση μεγάλων κοινωνικών κατηγοριών, αναγκασμένων να καταφεύγουν σε απεργίες και διαδηλώσεις -εκφράσεις της κοινωνικής δημοκρατίας- προκειμένου να εκφράσουν τη δυσφορία τους για τα συγκεκριμένα ζητήματα(2). Ενεργώντας με τέτοιον τρόπο, οι κυβερνώντες αυτοί σφάλλουν. Θεωρούν την εκλογική νομιμοποίηση ανώτερη από τις άλλες μορφές νομιμοποίησης και αντιπροσώπευσης. Και ιδιαιτέρως από τη νομιμοποίηση που προκύπτει από την κοινωνική δημοκρατία(3). Διακινδυνεύουν έτσι να ωθήσουν τις εξοργισμένες μάζες να αρνηθούν τον κοινωνικό διάλογο και να αναζητήσουν, σε επόμενη φάση, μια αποφασιστική αντιπαράθεση.

Ιδίως καθώς, από τον προηγούμενο Μάιο, η οργή ενός μέρους της ισπανικής κοινωνίας δεν έχει σταματήσει να εντείνεται(4). Οι σχεδόν πέντε εκατομμύρια άνεργοι, οι προσωρινώς εργαζόμενοι, οι εκτός εργασίας νέοι, οι μισθωτές γυναίκες, οι χαμηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι οικογένειές τους είναι πλέον πεπεισμένοι πως η εκτελεστική εξουσία τούς θυσίασε.

Διαπιστώνουν πως, την ίδια στιγμή, μέσω του Ταμείου Τραπεζικής Διάσωσης, η σοσιαλιστική κυβέρνηση μεταβίβασε στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (υπεύθυνα για τη φούσκα των ακινήτων) έως και 90 δισεκατομμύρια ευρώ… Επιπλέον, δεν προβλέπει κάποια σημαντική αύξηση της φορολόγησης των υψηλών εισοδημάτων, ούτε την επαναφορά του φόρου κληρονομιάς, ούτε την αποκατάσταση της φορολόγησης των μεγάλων περιουσιών, ούτε τη μείωση του αμυντικού προϋπολογισμού (8 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως) και της χρηματοδότησης της Καθολικής Εκκλησίας (6 δισεκατομμύρια ευρώ), ούτε καν του επιδόματος του βασιλικού οίκου από τον προϋπολογισμό (9 δισεκατομμύρια ευρώ)…

Εκείνο που θλίβει τους πολίτες είναι η βεβαιότητα πως ο Θαπατέρο υιοθέτησε αυτά τα μέτρα όχι εκ πεποιθήσεως αλλά κατόπιν εντολής της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και εξαιτίας της πίεσης των χρηματοπιστωτικών αγορών, οι οποίες απειλούν να μην επενδύουν πλέον στην Ισπανία αν δεν πέσουν οι μισθοί και δεν μειωθεί το γενικό επίπεδο ζωής. Ο πρόεδρος Θαπατέρο το παραδέχθηκε εντελώς ξεκάθαρα: «Υλοποιούμε τις μεταρρυθμίσεις που αξιώνουν όλο και πιο έντονα οι διεθνείς επενδυτές»(5). Και, μπροστά στους διοικητές των μεγαλύτερων εμπορικών τραπεζών και συνταξιοδοτικών ταμείων των ΗΠΑ επανέλαβε πως υιοθέτησε τις μεταρρυθμίσεις «ώστε οι επενδυτές και οι αγορές να λάβουν σοβαρά υπόψη τους την αταλάντευτη απόφασή μου να καταστήσω πιο ανταγωνιστική την ισπανική οικονομία»(6).

Η αναμόρφωση της αγοράς εργασίας λίγη σχέση έχει με τη μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων και του κρατικού χρέους, που είναι οι κυριότερες απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών. Καθώς, όμως, η ισπανική κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να υποτιμήσει το νόμισμα, αποφάσισε να ευνοήσει το κατρακύλισμα των μισθών προκειμένου να βελτιώσει δραστικά -εις βάρος των μισθωτών- την ανταγωνιστικότητα.

Δεν είναι σίγουρο πως μια τέτοια πολιτική αποδίδει. Ο Θαπατέρο υποσχέθηκε ότι, χάρη στις μεταρρυθμίσεις του, η ανεργία θα πέσει και ο αριθμός των συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου θα αυξηθεί. Ομως, οι στατιστικές δείχνουν πως τον προηγούμενο Αύγουστο, με τις μεταρρυθμίσεις να είναι ήδη σε εφαρμογή, το 93,4% των προσλήψεων έγινε με προσωρινά συμβόλαια ορισμένου χρόνου…(5) Η επισφάλεια συνεχίζει να κυριαρχεί συντριπτικά στην ισπανική αγορά εργασίας. Η μόνη διαφορά είναι πως τώρα οι απολύσεις κοστίζουν πιο φθηνά…

Μετά την κρίση της δεκαετίας του 1990 οι ισπανικοί δείκτες ανεργίας χρειάστηκαν 13 χρόνια για να υποχωρήσουν στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο. Ηταν μια εποχή όπου η οικονομική ανάπτυξη ήταν πολύ έντονη και όπου, επιπροσθέτως, η Ευρωπαϊκή Ενωση διοχέτευε μαζικώς διαρθρωτικά κεφάλαια. Σήμερα, με τη συγκεκριμένη αναμόρφωση της αγοράς εργασίας και με προβλέψεις για πολύ ισχνή μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, μπορούμε βάσιμα να φοβούμαστε πως η Ισπανία θα χρειαστεί πάρα πολύν καιρό για να μειώσει τον δείκτη-ρεκόρ της ανεργίας της (20% του ενεργού πληθυσμού, μακράν ο υψηλότερος στην Ευρώπη). Στην καλύτερη των περιπτώσεων, σύμφωνα με την αμερικανίδα οικονομολόγο Κάρμεν Ράινχαρτ, «η απασχόληση στην Ισπανία δεν θα ανακτήσει τα επίπεδά της του 2007 πριν από το… 2017»(7).

Εως τότε, έχοντας εισπράξει την απόρριψη των ίδιων της των ψηφοφόρων, η κυβέρνηση Θαπατέρο θα έχει πιθανότατα απωλέσει την εξουσία και θα έχει παραδώσει το πηδάλιο της Ισπανίας στη συντηρητική και λαϊκιστική αντιπολίτευση. Είναι αυτό που εν γένει συμβαίνει -το είδαμε στη Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και πιο πρόσφατα στη Σουηδία- όταν τα κόμματα της αριστεράς απαρνιούνται τις δικές τους αξίες και κυνικά εφαρμόζουν δεξιές πολιτικές.

(1) ΣτΕ: Επίσημη επίσκεψη στην Ιαπωνία (1/9/10).

(2) Η δημοκρατική ψήφος, ακριβώς επειδή είναι γενική και καθολική, δεν αντικατοπτρίζει πάντοτε τα αισθήματα κάποιων επιμέρους κοινωνικών κατηγοριών.

(3) Διαβάστε: Pierre Rosenvallon, «Le pouvoir contre l’interet general» («Η εξουσία εναντίον του γενικού συμφέροντος»), «Le Monde», Παρίσι, 21 Σεπτεμβρίου 2010.

(4) Σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσκόπηση του Centro de Investigaciones Sociologicas (CIS, Κέντρο Κοινωνιολογικών Ερευνών), 74,4% των Ισπανών θεωρεί πως η οικονομική κατάσταση της χώρας τους είναι κακή ή πολύ κακή.

(5) «El Paίs», Μαδρίτη, 1η Σεπτεμβρίου 2010.

(6) Ο.π., 22 Σεπτεμβρίου 2010.

(7) Ο.π., 12 Σεπτεμβρίου 2010.

Νέες «διακρίσεις» Μέρκελ κατά των μεταναστών

• Φωτιά παίρνει η αντιπαράθεση για το μεταναστευτικό στη Γερμανία

Με τη φράση «δεν χρειαζόμαστε μια μετανάστευση που βαρύνει το κοινωνικό μας σύστημα»,η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ, μιλώντας στη νεολαία του συντηρητικού κόμματός της, της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), κατέστησε εκ νέου σαφές ότι οι μετανάστες δεν είναι ευπρόσδεκτοι στη χώρα, άνευ όρων και προύποθέσεων.

Στον απόηχο της δήλωσης του επικεφαλής του κόμματος της κ. Μέρκελ στη Βαυαρία Χορστ Σίχοφερ (CSU) , σύμφωνα με την οποία “εμείς, ως Ένωση, δεσμευόμαστε υπέρ του γερμανικού πολιτισμού και κατά του πολυπολιτισμικού”, η γερμανίδα καγκελάριος, μιλώντας σε κομματικό ακροατήριο  στο Πότσνταμ, έβαλε εκ νέου την κόκκινη γραμμή στο μεταναστευτικό και επισήμανε πως ” η χώρα χρειάζεται μόνο ξένους με εξειδικευμένες γνώσεις παρότι καταρτίζει γερμανούς ανέργους”.

Η Αγγελα Μέρκελ δήλωσε πως  “το “πολυπολιτισμικό” δόγμα, σύμφωνα με το οποίο “ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και είμαστε ικανοποιημένοι”, απέτυχε”. Σημείωσε ότι η Γερμανία παραμένει μια χώρα ανοικτή στον κόσμο, ωστόσο, επικαλέστηκε τα στοιχεία του προέδρου του γερμανικού εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Χανς Χέινριχ Ντρίφτμαν, σύμφωνα με τα οποία η γερμανική οικονομία έχει ανάγκη από εργατικό δυναμικό ανώτατης εκπαίδευσης, για να ταχθεί υπέρ μίας  μετανάστευσης ανθρώπινου δυναμικού με εξειδικευμένη γνώση και κατάρτιση.

Η ακροδεξιά ποντάρει στο ισλάμ

• Της ΓΙΟΥΛΑΣ ΖΑΧΙΩΤΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

• Οταν το 2000 το ακροδεξιό κόμμα του Γεργκ Χάιντερ στην Αυστρία σχημάτιζε κυβέρνηση συνεργασίας, προβάλλοντας την αντιμεταναστευτική και κυρίως αντιμουσουλμανική του ατζέντα, η Ευρωπαϊκή Ενωση «ντροπιασμένη» απομόνωσε τη χώρα, διαχωρίζοντας τη θέση της.

Στη δεκαετία που μεσολάβησε, η Ευρώπη όχι μόνο ξεπέρασε την αποστροφή της σε τέτοια φαινόμενα αλλά στρέφεται όλο και περισσότερο προς αυτά.

Οι τοπικές εκλογές της περασμένης βδομάδας στην Αυστρία, όπου ο ακροδεξιός υποψήφιος δήμαρχος της Βιέννης αύξησε κατά 12,4% τη δύναμή του, είναι το πιο πρόσφατο κομμάτι σε αυτό το ευρωπαϊκό παζλ. Είχε προηγηθεί η πρωτοφανής εκλογική εκτόξευση των ακροδεξιών στην Ολλανδία, τη Σουηδία, τη Βρετανία και η σημαντική άνοδός τους σε Δανία, Νορβηγία, Λετονία, Σλοβακία, Τσεχία και Ουγγαρία.

• Ο φόβος

Την ίδια περίοδο, οι κυβερνήσεις στη Γαλλία, το Βέλγιο και σύντομα την Ολλανδία απαγόρευσαν τη μαντίλα σε δημόσιους χώρους, μια πολιτική στην οποία προσανατολίζονται η Ισπανία και η Αυστρία. Πολίτες στην Ελβετία, τη Δανία και τη Γερμανία έχουν επανειλημμένα απαιτήσει τη μη κατασκευή νέων μιναρέδων στους χώρους λατρείας των μουσουλμάνων, όπου μαζί με τη μαντίλα αποτελούν τα «εμφανή» ισλαμικά σύμβολα. Τι είναι τελικά αυτό που φοβούνται οι Ευρωπαίοι και εκφράζεται μέσα από τις θέσεις των ακροδεξιών, στους οποίους παραχωρούν τρομακτική πολιτική δύναμη με την οποία μετέχουν ή στηρίζουν κυβερνητικά σχήματα;

Η απάντηση κρύβεται πίσω από ένα τεράστιο κύμα ισλαμοφοβίας που σαρώνει τα τελευταία χρόνια την Ευρώπη και έχει ξεπεράσει ακόμη και αυτό στις ΗΠΑ. «Η Ευρώπη φοβάται ότι το ισλάμ θα μεταβάλει την πολιτισμική ταυτότητά της. Χώρες όπως η Δανία, που μέχρι πριν από μερικά χρόνια είχε αποκλειστικά λευκούς χριστιανούς κατοίκους, σήμερα κατακλύζονται από μελαχρινούς μουσουλμάνους» εκτιμά ο Μουγκντεντάρ Κχαν, καθηγητής αραβικών και ανατολικών σπουδών στο πανεπιστήμιο Ντελάγουερ. «Η ισλαμοφοβία στις ΗΠΑ είναι επιφανειακή και προσωρινή, σε αντίθεση με την Ευρώπη όπου έχει βαθιές ρίζες εξαιτίας των πολεμικών συγκρούσεών της με τον μουσουλμανικό κόσμο σε προηγούμενους αιώνες» υποστηρίζει ο καθηγητής.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση υπολογίζει ότι στη Γηραιά Ηπειρο ζουν σήμερα 14 εκατομμύρια μετανάστες (το αμερικανικό ΥΠΕΞ τους ανεβάζει σε 20-30 εκατομμύρια), οι περισσότεροι από τους οποίους είναι μουσουλμάνοι. Το 1950 ήταν μόλις 800 χιλιάδες. Κάθε χρόνο περίπου ένα εκατομμύριο μουσουλμάνοι μπαίνουν στην Ευρώπη αναζητώντας δουλειά. Σε μια ήπειρο όπου οι κάτοικοί της γερνούν και δεν αναπαράγονται αρκετά (έως το 2050 ο ευρωπαϊκός πληθυσμός θα έχει μειωθεί κατά 40 εκατομμύρια), κάθε μουσουλμάνα γεννά κατά μέσον όρο οκτώ παιδιά. Στα επόμενα 40 χρόνια ο μουσουλμανικός πληθυσμός θα αποτελεί το 20% της Ευρώπης.

Η «πόρτα του ευρωπαϊκού κάστρου» άνοιξε στις αρχές του 1960, όταν η μεταπολεμική Γερμανία αναζητούσε φτηνά εργατικά χέρια για την βιομηχανία της. Εκατομμύρια Τούρκοι της Ανατολής, που υποτίθεται «θα επέστρεφαν σπίτια τους όταν θα τελείωνε η δουλειά», δημιούργησαν ολόκληρες κοινότητες με διαφορετική κουλτούρα και θρησκεία χωρίς ουδέποτε να ενσωματωθούν πλήρως στη χώρα που τους φιλοξενούσε.

• Η αφομοίωση

Το ζήτημα της αφομοίωσης μουσουλμάνων μεταναστών αποτελεί πλέον το πιο «καυτό» σημείο συζήτησης στην Ευρώπη. Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Βρετανίας έχουν συστήσει εδώ και χρονιά οργανώσεις όπως το Muslim Council of Britain και French Council of the Muslim Faith προς αυτή την κατεύθυνση με χαμηλά ποσοστά επιτυχίας. Μια εξήγηση είναι ότι οι μουσουλμάνοι δεν είναι παντού ίδιοι. Οι Τούρκοι της Γερμανίας, για παράδειγμα, ελάχιστα κοινά στοιχεία έχουν με τους Βορειοαφρικανούς της Γαλλίας. Το δεύτερο σημείο είναι ότι δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα κοινά. Από το 92% των μουσουλμάνων που έχουν δικαίωμα ψήφου στη Γαλλία μετά βίας ψηφίζει το 30%.

Σε μια Ευρώπη που αποστασιοποιείται όλο και περισσότερο από τη χριστιανική της πίστη, τα ισλαμικά σύμβολα ξεφυτρώνουν παντού. Σύμφωνα με το διεθνές κέντρο δημοσκοπήσεων Gallup, για το 51% των Ευρωπαίων η θρησκεία δεν σημαίνει τίποτα ενώ μόνο το 20% δηλώνουν πιστοί. Στη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Σουηδία, τη Βρετανία και τη Δανία το ποσοστό αυτό μόλις που αγγίζει το 10%. Μπορεί λοιπόν η ισλαμική κουλτούρα να καταπιεί την ευρωπαϊκή;

Το 62% των Γάλλων πιστεύει ότι οι αξίες του ισλάμ έρχονται σε αντίθεση με αυτές της Ευρώπης ενώ απόψεις όπως «το ισλάμ είναι εμπόδιο στην ελευθερία» ή «είναι μια κατώτερη θρησκεία» εκφράζονται όλο και περισσότερο από τους Ευρωπαίους. Στη Δανία η οργάνωση «Τέλος στην ισλαμοποίηση της Ευρώπης» πιστεύει ότι «το ισλάμ είναι η μεγαλύτερη απειλή για την κοινή λογική». Ο πραγματικός ωστόσο κίνδυνος είναι η έλλειψη μόρφωσης των μουσουλμάνων μεταναστών δεύτερης γενιάς, κυρίως γυναικών, και το μεγάλο ποσοστό ανεργίας και φτώχειας. Ερευνα του βρετανικού πανεπιστημίου Ντάρχαμ σε 11 ευρωπαϊκές πόλεις έδειξε ότι το όνειρο των μεταναστών δεν είναι να διασπείρουν την ισλαμική πίστη τους στην Ευρώπη, αλλά μια δουλειά και ένα σπίτι.

Αναβάλλεται Σύνοδος Κορυφής για τη Μέση Ανατολή που επρόκειτο να γίνει στο Παρίσι

• Μετά το «πάγωμα» των συνομιλιών

Το Ισραήλ έδωσε το «πράσινο φως» για την κατασκευή 238 σπιτιών στην ανατολική Ιερουσαλήμ

---

• Αναβλήθηκε Σύνοδος Κορυφής για τη Μέση Ανατολή που επρόκειτο να διεξαχθεί στο Παρίσι στις 21 Οκτωβρίου με τη συμμετοχή του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς, του Αιγύπτιου προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

«Ύστερα από διαβουλεύσεις, οι ενδιαφερόμενες πλευρές συμφώνησαν να αποφασίσουν μια άλλη ημερομηνία» για τη διεξαγωγή της συνόδου κορυφής, ανακοινώθηκε από το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού. Η γαλλική προεδρία είχε ήδη αναφέρει την Παρασκευή ότι υπήρχε η πιθανότητα η συνάντηση αυτή να μην διεξαχθεί την προσεχή εβδομάδα όπως είχε προγραμματιστεί, ύστερα από το πάγωμα των απευθείας διαπραγματεύσεων μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Εν τω μεταξύ, αξιωματούχος για την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) ανακοίνωσε ότι οι Παλαιστίνιοι θα αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις στις συνομιλίες, μετά το «πράσινο φως» που έδωσε το Ισραήλ για την κατασκευή 238 σπιτιών στην ανατολική Ιερουσαλήμ.  Ωστόσο, κάτι τέτοιο θεωρείται μάλλον απίθανο να γίνει πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, μιας και Άραβες ηγέτες έχουν υποσχεθεί να προσπαθήσουν να πείσουν τις δύο πλευρές να ξαναρχίσουν τις διαπραγματεύσεις. [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press, ΑΠΕ/Γαλλικό]

Σχετικά άρθρα

• Περιοδεία στη Μέση Ανατολή ξεκινά την Κυριακή ο υπουργός Εξωτερικών 14/10/2010
• Εναλλακτικές λύσεις για τις συνομιλίες στη Μέση Ανατολή αναζητά ο Αραβικός Σύνδεσμος 08/10/2010
• «Τεράστια εμπόδια» στις ειρηνευτικές συνομιλίες στη Μέση Ανατολή, βλέπει ο Ομπάμα 10/9/2010
• Στη Μέση Ανατολή η Κ.Άστον, καθώς αυξάνονται οι πιέσεις για συνέχιση των συνομιλιών 29/9/2010
• Δεν συμμετέχουν στις συνομιλίες οι Παλαιστίνιοι εάν δεν παγώσει ο εποικισμός 02/10/2010
• Ο εποικισμός απειλεί να δυναμιτίσει τη διαπραγμάτευση στο Μεσανατολικό 16/9/201

Με μαζικότερες διαδηλώσεις «απαντούν» οι Γάλλοι στη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση

• Στους δρόμους για πέμπτη ημέρα

Μαθητές ένωσαν τη φωνή τους με τους εργαζόμενους, οι οποίοι για πέμπτη ημέρα κατέβηκαν στους δρόμους   

---

• Μαζικότερες διαμαρτυρίες κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης πραγματοποίησε η Γαλλία το Σάββατο. Χιλιάδες μαθητές ένωσαν τη φωνή τους με τους εργαζόμενους, οι οποίοι για πέμπτη μέρα κατέβηκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν κατά των μέτρων της κυβέρνησης Σαρκοζί για το ασφαλιστικό, όπως αναφέρει το BBC.

Τα συνδικάτα προχώρησαν σε περισσότερες από 200 πορείες σε όλη τη χώρα. Τα συνδικάτα CGT και CFDT υποστήριξαν ότι στους δρόμους κατέβηκαν 2,5 με 3 εκατομμύρια άτομα. Ωστόσο, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, 340.000 άτομα διαδήλωσαν το Σάββατο, τονίζοντας ότι η συμμετοχή είναι μειωμένη σε σχέση με τις προηγούμενες κινητοποιήσεις. Εν τω μεταξύ, την ώρα που ο «πόλεμος» κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης συνεχίζεται με αποκλεισμούς διυλιστηρίων και δεξαμενών καυσίμων, η Γαλλιδα υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ διαβεβαιώνει ότι η Γαλλία δεν αντιμετωπίζει ελλειψη καυσίμων.

«Η κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει έλλειψη», δήλωσε η Λαγκάρντ στο ραδιοφωνικό σταθμό RTL. «Τα αποθέματα καυσίμων αρκούν για πολλές εβδομάδες».  Η υπουργός Οικονομίας πρόσθεσε ότι «έχουν τελειώσει τα καύσιμα σε 230 βενζινάδικα από τα 3.000 που υπάρχουν συνολικά, δηλαδή περίπου το 2%».  Και τα 12 διυλιστήρια της χώρας απεργούν, ενώ τα 10 από αυτά έχουν σταματήσει να λειτουργούν πλήρως. Η αστυνομία επενέβη την Παρασκευή, προκειμένου να απελευθερωθούν τέσσερις δεξαμενές καυσίμων που είχαν αποκλείσει οι απεργοί.

Εν τω μεταξύ, ουρές σχηματίζονται στα πρατήρια βενζίνης, ενώ ο αγωγός καυσίμων που τροφοδοτεί με κηροζίνη τα αεροδρόμια Ρουασί και Ορλί του Παρισιού τέθηκε εκ νέου σε πλήρη λειτουργία, ύστερα από τις διακοπές λειτουργίας του. «Ο ανεφοδιασμός με κηροζίνη των παρισινών αεροδρομίων άρχισε να επαναλαμβάνεται από το απόγευμα του Σαββάτου, γεγονός που απομακρύνει την απειλή της έλλειψης καυσίμων για το αεροδρόμιο Ρουασί Σαρλ ντε Γκολ» είπε ο διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Πολιτικής Αεροπορίας Πατρίκ Γκαντίλ.

Ο αγωγός που εφοδιάζει με καύσιμα τα αεροδρόμια του Παρισιού είχε σταματήσει να λειτουργεί το πρωί της Παρασκευής, καθώς δεν τον τροφοδοτούσε το διυλιστήριο του Γκρανπουί, κοντά στο Παρίσι, το οποίο ήταν αποκλεισμένο από τους απεργούς. Μονάδες των ειδικών δυνάμεων της γαλλικής αστυνομίας πραγματοποίησαν μεταμεσονύχτιες επιχειρήσεις σε πέντε δεξαμενές καυσίμων που είχαν αποκλειστεί από απεργούς. Κατά τις επιχειρήσεις της αστυνομίας δεν προκλήθηκαν επεισόδια.

Η μεγαλύτερη ανησυχία της κυβέρνησης για το Σαββατοκύριακο είναι η συμμετοχή μαθητών στις διαδηλώσεις, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Την Πέμπτη κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης, η αστυνομία έκανε χρήση πλαστικών σφαιρών, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας 16χρονος στο μάτι, γεγονός που προκάλεσε κύμα αντιδράσεων. Ωστόσο, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις για το συνταξιοδοτικό. Ο Νικολά Σαρκοζί δήλωσε ότι «δεν έχει εμμονή με τη μεταρρύθμιση, αλλά ευθύνη να καθοδηγήσει την πέμπτη οικονομία του κόσμου, καθώς σε έναν κόσμο που εξελίσσεται δεν μπορεί να μείνει στάσιμη». [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Reuters]

Σχετικά άρθρα

• Στερεύει η Γαλλία από καύσιμα λόγω της απεργίας κόντρα στο συνταξιοδοτικό 15/10/2010
• Συνεχίζονται για τρίτη ημέρα οι απεργιακές κινητοποιήσεις στη Γαλλία 14/10/2010
• Κινητοποιήσεων συνέχεια στη Γαλλία κατά της μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό 13/10/2010
• Σε απεργιακό κλοιό για δεύτερη ημέρα η Γαλλία κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης 13/10/2010
• Νέος γύρος διαδηλώσεων στη Γαλλία για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης 02/10/2010
• Νέες κινητοποιήσεις για τις 16 Οκτωβρίου ετοιμάζουν τα συνδικάτα στη Γαλλία 08/10/2010

Προς πολιτική λύση στο Αφγανιστάν

• Επαφές με στελέχη των Ταλιμπάν

 

Την εξεύρεση πολιτικής λύσης μεθοδεύουν στο Αφγανιστάν, όπου χθες ο πρόεδρος του νεοσύστατου Ανώτατου Συμβουλίου Ειρήνης, Μπουρχανουντίν Ραμπανί, επιβεβαίωσε μεν την ύπαρξη επαφών με τους Ταλιμπάν μέσω διαμεσολαβητών, άφησε όμως να εννοηθεί ότι υπάρχουν δυσκολίες. «Οι Ταλιμπάν δεν έχουν εντελώς απορρίψει την ιδέα της διαπραγμάτευσης, αλλά θέτουν ορισμένους όρους για την έναρξη των συνομιλιών. Αυτό μας δίνει ελπίδα και πιστεύω ότι ανάμεσά τους υπάρχουν άνθρωποι που διαμηνύουν ότι θέλουν να μιλήσουν», είπε. Νωρίτερα ο κ. Ραμπανί, πρώην πρόεδρος του Αφγανιστάν, μουσουλμάνος ιερωμένος και έμπειρος διαπραγματευτής, είχε εμφανιστεί πιο αισιόδοξος. Ομως, εκπρόσωπος των Ταλιμπάν, οι οποίοι ζητούν αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων πριν από την έναρξη των οποιωνδήποτε συνομιλιών, διέψευσε τις πληροφορίες για τις διαπραγματεύσεις.

Ενδιαμέσως, αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ και της κυβέρνησης Ομπάμα ανακοίνωσαν ότι θα επιτραπεί η μετάβαση ηγετικών στελεχών των Ταλιμπάν στις συνομιλίες στην Καμπούλ. Δεν έγινε γνωστό ποιοι θα μετάσχουν στις διαπραγματεύσεις. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες άφησαν να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ κόπτονται για πολιτική λύση περισσότερο από ό,τι έχει γίνει γνωστό. Ισως επειδή δεν διακρίνουν μεγάλες πιθανότητες εξουδετέρωσης των Ταλιμπάν με στρατιωτικά μέσα, μολονότι οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ αποθάρρυναν «ορισμένους ηγέτες τους».

Η κυβέρνηση του προέδρου Χαμίντ Καρζάι, θιασώτη της προσέγγισης, έχει ήδη έλθει σε επαφή με ηγετικά στελέχη των Ταλιμπάν. Οι όροι του κ. Καρζάι είναι αυτοί να αποκηρύξουν τη βία, να διακόψουν κάθε σχέση με την Αλ Κάιντα και να αποδεχθούν το αφγανικό Σύνταγμα. Με τους όρους αυτούς συμφωνεί η Ουάσιγκτον, όπου όμως χθες η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις, αν και παραδέχτηκε ότι «στη ζωή συμβαίνουν τα πιο παράξενα πράγματα». Ο κ. Ραμπανί εμφανίστηκε χθες έτοιμος να επιδείξει ευελιξία «σε ζητήματα που μοιάζουν περίπλοκα και δυσεπίλυτα».

Επιδημία λύσσας πλήττει το Μπαλί της Ινδονησίας

• Μια επιδημία λύσσας που πλήττει το νησί Μπαλί της Ινδονησίας έχει προκαλέσει το θάνατο 100 ανθρώπων από το 2008, ανακοίνωσαν σήμερα οι αρμόδιες αρχές, επισημαίνοντας ότι άρχισαν μια ευρεία εκστρατεία για τον εμβολιασμό των σκύλων.

«Ο αριθμός των νεκρών έφτασε τους 100 μετά το θάνατο δύο θυμάτων την Τετάρτη», δήλωσε υπεύθυνος νοσοκομείου στη Ντενπασάρ, πρωτεύουσα του τουριστικού νησιού.

«Οι εξήντα από αυτούς πέθαναν στο νοσοκομείο μας», όπου υπάρχουν ειδικές μονάδες, προσέθεσε.

Οι αρχές, οι οποίες έχουν δεχθεί επικρίσεις για την αναποτελεσματικότητα των προσπαθειών τους για τον περιορισμό της επιδημίας, ξεκίνησαν στα τέλη Σεπτεμβρίου μια εκστρατεία για τον εμβολιασμό 400.000 σκύλων.

Προηγουμένως είχαν θανατώσει δεκάδες χιλιάδες σκύλους, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να περιορίσουν την επιδημία, η οποία επεκτάθηκε και σε νέες περιοχές από τις αρχές του έτους. Στο Μπαλί υπάρχουν περισσότεροι από 400.000 σκύλοι, το 30% από τους οποίους είναι αδέσποτοι.

Ράσμουσεν: Υπέρ συνέχισης των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν

• Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν δήλωσε σήμερα ότι διάκειται ευνοϊκά στην εξακολούθηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν, εκτιμώντας ότι είναι μια «προϋπόθεση» για την επιτυχία του διαλόγου μεταξύ της Αφγανικής κυβέρνησης και των Ταλιμπάν .

«Δεν είμαι υπέρ της αναστολής των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν» για να διευκολυνθούν οι επαφές μεταξύ της αφγανικής κυβέρνησης και των Ταλιμπάν», δήλωσε ο Ράσμουσεν απαντώντας σε ερώτηση που του τέθηκε κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου στο Παρίσι.

«Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για μια επιτυχημένη διαδικασία συμφιλίωσης», πρόσθεσε ο γγ του ΝΑΤΟ, που αργότερα σήμερα θα έχει συνομιλίες με τον Γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί.

«Σημειώνουμε πρόοδο στο Αφγανιστάν. Γίνονται περισσότερες μάχες επειδή υπάρχουν περισσότερα στρατεύματα», δήλωσε προς το συνέδριο αυτό που οργανώθηκε από το Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (IFRI).

Χθες ο κ. Ράσμουσεν επιβεβαίωσε στις Βρυξέλλες ότι το ΝΑΤΟ θα διευκολύνει το διάλογο μεταξύ των Ταλιμπάν και της αφγανικής κυβέρνησης, τονίζοντας παράλληλα ότι «όσο μεγαλύτερες είναι οι στρατιωτικές πιέσεις, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες μιας διαδικασίας συμφιλίωσης».

Μετά από εννέα χρόνια πολέμου, η κυβέρνηση του προέδρου Χαμίντ Καρζάι έχει αρχίσει συνομιλίες με τους Ταλιμπάν. Το Ανώτατο Συμβούλιο για την Ειρήνη, ο αρμόδιος θεσμός του Αφγανιστάν για την ανάπτυξη επαφών με τους αντάρτες για τον τερματισμό του πολέμου, κάλεσε το ΝΑΤΟ να σταματήσει τις δραστηριότητές της σε περιοχές όπου οι Ταλιμπάν θα ήταν διατεθειμένοι να διαπραγματευτούν με την κυβέρνηση.

Ένας αξιωματούχος της Συμμαχίας δήλωσε την Τετάρτη ότι τα συμμαχικά στρατεύματα αφήνουν μερικές φορές τους αρχηγούς των Ταλιμπάν να μεταβαίνουν στην Καμπούλ για να συμμετάσχουν σε «πολύ προκαταρκτικές» συνομιλίες με την αφγανική κυβέρνηση.

Ο αξιωματούχος, που ζήτησε ανωνυμία, μίλησε για συζητήσεις σε «πολύ προκαταρκτικό στάδιο».

Διακοπές στα ελληνικά νησιά περιμένουν τους 33 παγιδευμένους μεταλλωρύχους της Χιλής

Στο τελικό στάδιο βρίσκεται η επιχείρηση απεγκλωβισμού των 33 μεταλλωρύχων

---

• Λίγες ώρες χωρίζουν τους 33 εγκλωβισμένους μεταλλωρύχους της Χιλής από την ελευθερία, αλλά ήδη στην επιφάνεια τους περιμένουν εκπλήξεις. Ανάμεσά τους και διακοπές σε ελληνικά νησιά για μία εβδομάδα με όλα τα έξοδα πληρωμένα.

Οι 33 μεταλλωρύχοι περιμένουν πως και πως να σφίξουν στην αγκαλιά τους τα αγαπημένα τους πρόσωπα, την ώρα που δεκάδες εταιρείες προσφέρουν συμβόλαια εκατοντάδων χιλιάδων ευρών σε κάθε έναν από αυτούς. Οι προσφορές δεν σταματούν εκεί. Ελληνική μεταλλευτική εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα καλύψει τα έξοδα για μία εβδομάδα διακοπών κάθε ενός από τους μεταλλωρύχους, καθώς και για τους συγγενείς τους. Ιταλικός τηλεοπτικός σταθμός προσφέρθηκε να τους χαρίσει ταξίδια στην Ιταλία, ενώ η Ρεάλ Μαδρίτης τους έχει ήδη προσκαλέσει να παρακολουθήσει αγώνα της και το ίδιο έχει κάνει και η Manchester United.

Τεράστια ποσά -μερικοί μιλούν ακόμα και για 400.000 δολάρια κατ’ άτομο- έχουν προσφερθεί από τηλεοπτικούς σταθμούς για αποκλειστικές συνεντεύξεις με τους μεταλλωρύχους που έχουν μείνει για περισσότερες από 60 ημέρες κάτω από την επιφάνεια της γης. Σε όλα αυτά πρέπει επίσης να προστεθούν προτάσεις για διαφημίσεις μπίρας, ρούχων, μεταλλευτικού εξοπλισμού, καθώς και τα χιλιάδες δώρα: από iPod μέχρι εσώρουχα για τις συζύγους τους. Και φυσικά προτάσεις για δουλειά που πλέον ανέρχονται σε δεκάδες. Αν και με το ποσό που έχει συγκεντρωθεί για να δοθεί σε καθέναν από αυτούς -μόνο ο Χιλιανός μεγιστάνας Λεονάρντο Φάρκας έδωσε 10.000 δολάρια κατ’ άτομο-, είναι πολύ πιθανό ότι δεν θα χρειαστεί να εργαστούν ποτέ ξανά στη ζωή τους. Όσον αφορά την ίδια την επιχείρηση διάσωσης, αυτή βρίσκεται στο τελικό στάδιο, μετά και τις πρώτες επιτυχημένες δοκιμές στην μεταλλική κάψουλα που θα μεταφέρει τους 33 εγκλωβισμένους στην ελευθερία. Τα ξημερώματα της Τετάρτης (ώρα Ελλάδος) οι μεταλλωρύχοι θα ξεκινήσουν να ανέρχονται στην επιφάνεια. Από τη στιγμή που η επιχείρηση απεγκλωβισμού ξεκινήσει θα χρειαστούν 48 ώρες μέχρι να ανέλθουν όλοι οι μεταλλωρύχοι στην επιφάνεια, δήλωσε ο υπουργός Ορυχείων της Χιλής, Λόρενς Γκόλμπορν. Εκεί θα βρίσκονται δεκάδες φίλοι και συγγενείς, εκατοντάδες κόσμου και περισσότεροι από 1.200 δημοσιογράφοι και κάμεραμεν από 300 μέσα ενημέρωσης σε 40 χώρες, περιμένοντας να ακούσουν την ιστορία τους.

Σχετικά άρθρα

• Την Τετάρτη αναμένεται η διάσωση των εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων στη Χιλή 10/10/2010
• Σε απόσταση αναπνοής από τη σωτηρία οι παγιδευμένοι μεταλλωρύχοι στη Χιλή 09/10/2010
• Πιο κοντά η ημέρα του απεγκλωβισμού για τους παγιδευμένους εργάτες στη Χιλή 08/10/2010
• Σε απόσταση «αναπνοής» από τους μεταλλωρύχους στη Χιλή το ένα από τα γεωτρύπανα 08/10/2010

Σχετικοί σύνδεσμοι

• Κυβέρνηση της Χιλής