«Αγκάθι» η υψηλή ανεργία λέει ο Ομπάμα

• Εντελώς ανικανοποίητος δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα από το γεγονός ότι υπάρχουν στις ΗΠΑ «οικογένειες που παραμονές Χριστουγέννων, πνίγονται από τις έγνοιες».

Μιλώντας στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο PBS, τόνισε ότι “δε θα χτυπήσω επαινετικά τον εαυτό μου στην πλάτη στο τέλος αυτής της χρονιάς”. Και συμπλήρωσε: “Πάντως έχω την πεποίθηση ότι πήραμε ορισμένες σωστές αποφάσεις, ότι επιδείξαμε σωστή κρίση σε μερικές πολύ δύσκολες καταστάσεις”.

Ακολούθως, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε ότι η κυβέρνησή του αντιμετώπισε ασυνήθιστα πολλές και σκληρές προκλήσεις. “Μίλησα με μερικούς ιστορικούς και νομίζω ότι συμφωνούν πως, ανεξάρτητα, ξέρετε, από πολιτικές προτιμήσεις, ότι είχαμε να αντιμετωπίσουμε εφέτος παραπάνω από όσα είχε οποιοσδήποτε πρόεδρος να αντιμετωπίσει στην πρώτη του χρονιά” από την εποχή του Φράνκλιν Ντιλέινο Ρούζβελτ (1933-1945), που κλήθηκε να διαχειριστεί τις συνέπειες του Κραχ και της Μεγάλης Ύφεσης.

Αναφερόμενος στα μέτρα που κλήθηκε να πάρει, υπογράμμισε: “Νομίζω ότι έδειξα εφέτος ότι μπορώ να πάρω σκληρές αποφάσεις, ακόμα κι αν δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς, και ότι κοιτάω μακριά όσον αφορά τα προβλήματα. Ειλικρινά νομίζω ότι αυτό χρειάζεται η Αμερική τώρα”.

Εξάλλου, σύμφωνα με στοιχεία δημοσιοποιήθηκαν επίσημα τον Δεκέμβριο, η ανεργία μειώθηκε το Νοέμβριο στο 10% από 10,2%, ποσοστό που αποτελούσε ιστορικό υψηλό τα τελευταία 23 χρόνια.

enet.gr, 09:52 Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Ο «χαϊδεμένος» μας πρόεδρος

• ΟΜΠΑΜΑ ΑΝ Ο ΜΠΟΥΣ ΕΙΧΕ ΤΑ «ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑΤΑ» ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΜΕ ΘΑ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΑΥΡΩΣΕΙ

• Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Εκλεισε μυστικές συμφωνίες με κατασκευαστές φαρμάκων. Εκανε μια τετράωρη στάση στη Νέα Ορλεάνη, ενώ κατευθυνόταν σ’ έναν χρηματοδότη του. Σνόμπαρε τον Δαλάι Λάμα. Επιτέθηκε σ’ ένα τηλεοπτικό δίκτυο. Εχει ήδη πάρει περισσότερες χρηματοδοτήσεις από ό,τι ο προηγούμενος πρόεδρος. Διαθέτει όλο και περισσότερο χρόνο να παίζει γκολφ. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δεν έχει κάνει μόνο αυτά, αλλά ακόμα περισσότερα.

Οσο φορτωμένο κι αν είναι το πρόγραμμά του, αυτός βρίσκει πάντα χρόνο -ολοένα και περισσότερο, λένε οι κακές γλώσσες- για μια παρτίδα γκολφ, ενώ οι φωτογράφοι απαθανατίζουν την ωραία κορμοστασιά του. Ο πρώτος μαύρος πρόεδρος είναι γοητευτικός και κάθε άλλο παρά το κρύβει. Ειδικά από τα ΜΜΕ… (φωτ.: Ass. Press) Οι Ρεπουμπλικανοί παρατηρούν με μπερδεμένα αισθήματα έκπληξης και αγανάκτησης και αναρωτιούνται: Φαντάζεστε το θόρυβο που θα προκαλούνταν εάν είχε κάνει αυτά τα πράγματα ο Τζορτζ Μπους; Και γρήγορα προσθέτουν, με ένα ίχνος ζήλιας: Πώς ξεφεύγει ο Ομπάμα; «Σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε ένα website:

IfBushHadDoneThat.com.», είπε ο πρώην σύμβουλος του Τζορτζ Μπους, Εντ Γκιλέσπι. «Τα μαντρόσκυλα είναι κουλουριασμένα στα πόδια του και κοιμούνται βαθιά… Υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα: κάποια ανόητα, κάποια σοβαρά».

Κριτική με το γάντι…

Πράγματι, ο Μπους, πόνεσε πολύ από τις αποκαλύψεις για τις μυστικές συναντήσεις με στελέχη της πετρελαιοβιομηχανίας και τον πολύ χρόνο που ξόδευε στο πολυαγαπημένο του ποδήλατο. Ομως, δεν το παρατηρούν μόνο οι Ρεπουμπλικάνοι. Οι σχολιαστές των ΜΜΕ σημειώνουν ότι ο αμερικανικός Τύπος, οι Δημοκρατικοί και, ιδιαιτέρως, οι φιλελεύθερες οργανώσεις φέρονται συχνά στον Ομπάμα με το γάντι. Για τον Μπους, ήταν γνωστό ότι το όνομα της οικογένειάς του τον οδήγησε στον Λευκό Οίκο, οπότε κάποιες ιστορίες σχετικές με μυστικές συναντήσεις για την ενέργεια και μια σχετική τεμπελιά, διανοητική και μη, ήταν δίχως έκπληξη πρώτη είδηση.

Η ιστορία του Ομπάμα ήταν πιο θετική εξ αρχής: ένας νεοφερμένος μαύρος που ήρθε να ταράξει την Ουάσιγκτον. Ετσι τα αρνητικά σχόλια περιορίστηκαν γύρω από την κριτική ότι είναι περισσότερο φιγούρα από ό,τι ουσία γιατί, κακά τα ψέματα, υπάρχει μια ασυνείδητη προσπάθεια από την πλευρά των ΜΜΕ να δώσουν στον Ομπάμα λίγο περισσότερα περιθώρια διότι είναι πιο συμπαθής, αφού είναι ο πρώτος Αφρικανός Αμερικανός πρόεδρος.

Ομως ακολουθούν άλλες ιστορίες, στις οποίες ο Ομπάμα φαίνεται να έχει πάρει κυριολεκτικά συγχωροχάρτι: Ως υποψήφιος ο Ομπάμα επέκρινε την κυβέρνηση Μπους επειδή εγκατέλειψε και αγνόησε τους ανθρώπους της Νέας Ορλεάνης κατά τη διάρκεια του τυφώνα Κατρίνα. Ωστόσο, ως πρόεδρος των ΗΠΑ, περίμενε περίπου 9 μήνες προτού επισκεφτεί την πόλη, ξόδεψε λιγότερο από 4 ώρες εκεί και, εν συνεχεία, πέταξε για το Σαν Φρανσίσκο με σκοπό να συναντήσει έναν Δημοκρατικό χρηματοδότη του, που του είχε συγκεντρώσει 3 εκατ. δολάρια.

Σύμφωνα με το CBS, ο Ομπάμα, μέσα σε 11 μήνες, έλαβε μέρος σε περισσότερες από 24 εκδηλώσεις χρηματοδότησης σε αντίθεση με τον Μπους που ήταν παρών μόνο σε 6 την πρώτη χρονιά του στον Λευκό Οίκο.

Οταν η κυβέρνηση Ομπάμα κινήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο για να απομονώσει το τηλεοπτικό δίκτυο Fox News χαρακτηρίζοντας το «πτέρυγα του Ρεπουμπλικανού κόμματος», υπήρξαν ελάχιστες φωνές διαμαρτυρίας στα ΜΜΕ. Οι ίδιοι υπερασπιστές του Τύπου που χύμηξαν στην κυβέρνηση Μπους επειδή χρησιμοποίησε στρατιωτικούς αναλυτές που επηρέαζαν την κάλυψη για τον πολέμο στο Ιράκ αντέδρασαν μάλλον με ένα χασμουρητό στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου που ανέφερε ότι το Fox δεν ήταν «νόμιμος οργανισμός ειδήσεων».

Ο… μαύρος είν’ αλλιώς

Ο Τζορτζ Μπους και ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσένι υπέμειναν επί χρόνια κριτικές και μηνύσεις που έφτασαν μέχρι το Ανώτερο Δικαστήριο σχετικά με τις μυστικές συναντήσεις που έκανε η Ειδική Ομάδα Ενέργειας (Energy Task Force) του Τσένι με τις εταιρίες πετρελαίου και αερίου. Οταν η τακτική ήρθε στο φως, οι επικριτές είπαν ότι ο Τσένι έκανε πλάτες στη βιομηχανία. Ο Ομπάμα κατηγόρησε έντονα τον Μπους επειδή υποκλινόταν βαθιά στις φαρμακοβιομηχανίες. Ομως οι συνεργάτες του έκλεισαν συμφωνία με τις φαρμακοβιομηχανίες για να βρουν 80 δισεκατομμύρια δολάρια ώστε να ενισχύσουν τη μεταρρύθμιση του για το σύστημα υγείας.

Παρ’ όλα αυτά οι συνεργάτες του Ομπάμα δεν δημοσίευσαν ότι αυτή η συμφωνία ενέπλεκε την υπόσχεση του Λευκού Οίκου ότι το νομοσχέδιο για την υγεία δεν θα συμπεριλαμβάνει επιπλέον περικοπές ή δεν θα δίνει στην κυβέρνηση το δικαίωμα να διαπραγματευτεί τις τιμές των φαρμάκων.

«Πούλησε» τον Δαλάι Λάμα

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ο Ομπάμα μίλησε σκληρά για την Κίνα. Ενώ ο υποψήφιος Ομπάμα πίεσε τον Μπους να λάβει σκληρή θέση απέναντι στην Κίνα, ο πρόεδρος Ομπάμα δεν το έκανε. Με την ελπίδα να κερδίσει τη βοήθεια της Κίνας στο Ιράν και τη Βόρειο Κορέα, ο Ομπάμα παρέλειψε μια συνάντηση με τον Δαλάι Λάμα και είπε πολύ λίγα σχετικά με τα σκληρά μέτρα που πήρε η Κίνα για την εξεγερμένη μουσουλμανική περιοχή της Ξινγιάνγκ.

Επίσης, ενώ ο υποψήφιος Ομπάμα προειδοποίησε τον Μπους κατά μιας «απερίσκεπτης και κυνικής πρωτοβουλίας που θα επιβράβευε ένα καθεστώς στο Χαρτούμ που αποτυγχάνει να φανεί αντάξιο στις δεσμεύσεις του», πρόσφατα ο Λευκός Οίκος παρουσίασε μια παρόμοια στρατηγική δέσμευσης με το καθεστώς του Σουδάν.

Κατά την εκστρατεία του αλλά και ως πρόεδρος, ο Μπους ήταν αντικείμενο χλευασμού για την έλλειψη ενδιαφέροντος για οτιδήποτε ξένο. Επτά λεπτά περιοδεία στο Κρεμλίνο, είκοσι πέντε λεπτά στο Σινικό Τείχος, προτού ανακοινώσει, «Ας επιστρέψουμε στην πατρίδα». Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ευρώπη, ο Ομπάμα τιμώρησε τους Γερμανούς και Γάλλους δημοσιογράφους που υπονόησαν ότι σνόμπαρε αυτές τις χώρες κάνοντας μόνο μικρές στάσεις εκεί. Ωστόσο, αφότου έβγαλε στην πασαρέλα των φωτογράφων τη γυναίκα του, Μισέλ, για να τραβήξει τη δέουσα προσοχή, ο Ομπάμα, αμέσως πέταξε πίσω στην Ουάσιγκτον. Μέσα σε περίπου δυο ώρες αφότου έφτασε στο Λευκό Οίκο, ο πιεσμένος από χρόνο πρόεδρος ήταν πάλι εν κινήσει: κατευθυνόταν προς την αεροπορική βάση Αντριους για να παίξει μια παρτίδα γκολφ. *

Κάθε… Απόστολος με τον πόνο του

Σε μία κακόγουστη παράσταση, που προορίζεται μόνο για προβολή των κατ’ επίφαση δραστηριοτήτων των ευρωβουλευτών, στα ΜΜΕ των χωρών τους, εξελίσσεται, μήνα με τον μήνα, η νέα διαδικασία που εγκαινίασε, με την καινούργια του σύνθεση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου σε διάστημα μίας ώρας, έχουν το δικαίωμα να παίρνουν τον λόγο ευρωβουλευτές, για μία μονόλεπτη παρέμβαση.

Συνήθως, οι μονόλεπτες αυτές παρεμβάσεις γίνονται στην… άδεια αίθουσα της Ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου, μιας και έχει θεσμοθετηθεί η διαδικασία αυτή να ακολουθείται, αμέσως μετά την έναρξη των εργασιών της Ολομέλειας, κάθε Δευτέρα, δηλαδή, στις πέντε το απόγευμα, όπου η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών δεν έχει φτάσει ακόμη στο Στρασβούργο.

Εκεί, λοιπόν, σε μία εμφανώς άδεια αίθουσα, όπου παρευρίσκονται μόνον εκείνοι που έχουν εγγραφεί ως ομιλητές, οι ευρωβουλευτές, μέσα στο ένα λεπτό παρέμβασης που δικαιούνται, μεταφέρουν, με …στεντόρεια φωνή είναι η αλήθεια, τα προβλήματα των χωρών τους στην… Ευρώπη.

Απαντήσεις δεν παίρνουν, μιας και κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τη διαδικασία αλλά οι βιντεοσκοπημένες ομιλίες τους, μπορούν, διοχετευόμενες προς τα ΜΜΕ των χωρών τους, να λειτουργήσουν επικοινωνιακά προς όφελός τους, αφού αυτοί εμφανίζονται… λάβροι, να κατηγορούν την Ε.Ε., να ζητούν λύσεις στα προβλήματα των χωρών τους και να καταγγέλλουν, χωρίς αποτέλεσμα, παράλογα πράγματα.

Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, λόγου χάριν, την περασμένη Δευτέρα ζητήθηκε από ευρωβουλευτή να καταδικαστεί ο σατραπικός χαρακτήρας διακυβέρνησης της… Βενεζουέλας από τον Τσάβες ενώ άλλος ομιλητής έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την κοινοτική απόφαση μείωσης της συνολικής αλιείας τόνου.

Καταλανός ευρωβουλευτής αποκάλυψε το δράμα που βιώνουν στην πατρίδα του, οι παραγωγοί… καρυδιών, οι τιμές των οποίων μειώνονται την ίδια ώρα που 500 χιλιάδες τόνοι τούρκικα καρύδια ετοιμάζονται να εφορμήσουν στην Ευρώπη τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Ενας Αγγλος ευρωβουλευτής θυμήθηκε να ζητήσει (σ.σ. από ποιους άραγε), να εξευρεθούν λύσεις για την εκτύπωση εγγράφων, που να είναι φιλικές προς το περιβάλλον, τονίζοντας και την αναδουλειά που έχουν τα αγγλικά τυπογραφεία.

Συμμέτοχοι σ’ αυτή την κακόγουστη παράσταση είναι και Ελληνες ευρωβουλευτές που, μέσα από τις μονόλεπτες παρεμβάσεις τους, αναφέρονται σε ελληνικού ενδιαφέροντος θέματα, που αφήνουν αδιάφορη την Ευρώπη.

Εχει καταντήσει κουραστική, για παράδειγμα, η εικόνα των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ, που μ’ ένα χαρτί στο χέρι, στηλιτεύουν, πάντοτε, τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της Ε.Ε., κατηγορούν μονίμως τις ελληνικές κυβερνήσεις ότι ευθυγραμμίζονται με τις επιταγές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και διατρανώνουν την πίστη τους, ότι όλα τα προβλήματα θα λυθούν, όταν τεθούν υπό την διαχείριση των κομμουνιστικών κομμάτων.

Την περασμένη Δευτέρα, λόγου χάριν, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, αναγκάστηκε να διακόψει τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Αγγουράκη, όταν εκείνος αναφερόταν στην πανελλαδική απεργία που έχει κηρύξει το ΠΑΜΕ, στις 17 Δεκεμβρίου στην Ελλάδα ενώ, κανένας δεν έδωσε προσοχή στις «ανησυχίες» που εξέφρασε, για λογαριασμό Ισραηλινών και Αράβων, η ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ Νίκη Τζαβέλλα, για το πυρηνικό πρόγραμμα του… Ιράν.

• Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

«Η Τουρκία θα μείνει στην αυλή της Ε.Ε.»

• ΓΚΙΟΥΡΕΛ Ο ΠΡΩΗΝ ΥΠΕΞ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ

• Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Η ισλαμοποίηση και μεσανατολικοποίηση της τουρκικής κοινωνίας περνά τώρα και μέσω της διπλωματίας της κυβέρνησης Ερντογάν, υποστηρίζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Σουκρού Σινά Γκιουρέλ. Διατυπώνει επίσης την άποψη ότι η διπλωματία αυτή έχει στόχο να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων ο Γκιουρέλ, υπήρξε υπουργός αρμόδιος για θέματα Κύπρου και Ε.Ε. στην κυβέρνηση Γιλμάζ (1997-1999), επίσης αρμόδιος υπουργός για την Κύπρο στην κυβέρνηση Ετζεβίτ (1999-2002), ενώ το 2002 χρημάτισε για τέσσερις μήνες και υπουργός Εξωτερικών. Το 1993 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Τουρκοελληνικές σχέσεις 1821-1993»

«Δεν είναι κάτι νέο η πολιτική με βάση την περιοχή μας» λέει ο Γκιουρέλ στην Κωνσταντινούπολη, όπου τον συναντήσαμε, και υπογραμμίζει το εξής: «Η περιοχή που βρισκόμαστε εμείς δεν είναι μόνο η Μέση Ανατολή. Περιλαμβάνει όλες τις προβληματικές περιοχές. Τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα, τη Μέση Ανατολή. Είμαστε σε ένα μέρος παράξενο και γι’ αυτό είμαστε και μεις παράξενοι. Και έχουμε μία ιδιόμορφη ταυτότητα. Αυτό που γίνεται τώρα προσπάθεια να διαμορφωθεί υπό το όνομα του Νεοοθωμανισμού είναι να ελέγξει τη Μέση Ανατολή. Αυτό είναι μεσανατολικοποίηση της πολιτικής. Και φυσικά, έλεγχος στο όνομα των Αμερικανών. Η πολιτική αυτή δεν στηρίζεται στη διάνοια του Νταβούτογλου, αλλά αντιθέτως η προσωπικότητα του Νταβούτογλου είναι κατάλληλη για κάτι τέτοιο. Δηλαδή, έχουμε έναν άνθρωπο ανάλογα με την πολιτική και όχι το αντίστροφο».

• Πριν από τον Νταβούτογλου, όμως, δεν υπήρχε υπουργός που να απευθύνεται τόσο άνετα στους Αραβες και το Ιράν…

«Αυτό μας πάει στην πολιτισμική αραβοποίηση. Κι αυτή δεν αρχίζει βεβαίως με τον Νταβούτογλου. Αρχίζει με τον Γκιουλ ή ίσως με τον Ερμπακάν. Η χρησιμοποίηση του στοιχείου αυτού στη διπλωματία είναι όντως τωρινό φαινόμενο. Ποιος το χρειάζεται; Τον επόμενο χρόνο οι ΗΠΑ φεύγουν από τη Μέση Ανατολή. Από το Ιράκ. Πρέπει να εξουσιοδοτήσει κάποιον. Και χρειάζεται μάλιστα μια Τουρκία με διευρυμένες σχέσεις με τον αραβικό κόσμο. Στο επόμενο στάδιο θα έρθει, το “εμείς δεν θέλουμε να σας περιορίσουμε”, αλλά το αντίθετο, άρα “προχωρήστε σε συνομοσπονδία με το Βόρειο Ιράκ”. Εγώ ως πολίτης της Τουρκικής Δημοκρατίας δεν θα ήθελα τέτοια συνομοσπονδία».

• Μοσούλη και Κιρκούκ;

«Ναι, και οι πάντες θα το φάνε. Μπορεί να αρέσει αυτό και στο μέσο πολίτη. Ηδη αυτό δεν ήθελε να κάνει και ο Οζάλ;»

• Θα πειστούν οι Αραβες;

«Σωστή η παρατήρηση, αλλά εγώ δεν νομίζω ότι πρέπει να πειστούν οι Αραβες. Και αυτοί τελικά θα δεχθούν αυτή τη συνεργασία. Αυτό που μας ενδιαφέρει όλους είναι και το εξής: Εμείς απομακρυνόμαστε από τις ρίζες μας και πολιτισμικά. Το Ισλάμ της Ανατολίας είναι πολύ διαφορετικό από τον ουαχαμπισμό. Η βασική διαφορά είναι το ότι στον ουαχαμπισμό η βασική αρχή είναι ο φόβος του Θεού και της κόλασης. Στην Ανατολία, το βασικό ήταν πάντα η αγάπη προς το Θεό. Και όσο πάει, πλησιάζουμε τον ουαχαμπισμό».

Ανειλικρινής, η Ευρώπη

• Δηλαδή, και μέσω της εξωτερικής πολιτικής πλέον προχωρά η υπόθεση της ισλαμοποίησης και μεσανατολικοποίησης της τουρκικής κοινωνίας;

«Και φυσικά είναι η αποδυνάμωση της διάστασης που αφορά την Ε.Ε. Εκεί όμως εγώ αποδίδω εξίσου ευθύνες στην Ε.Ε. Εξαρχής η Ε.Ε. δεν υπήρξε ειλικρινής απέναντι στην Τουρκία. Θυμάμαι το 1999, ήμουν αρμόδιος για θέματα Ε.Ε. και είχα πει σε Ευρωπαίους υπουργούς: εσείς μην αποφασίζετε πρώτα για την Τουρκία, αλλά για το τι είδους Ευρώπη θέλετε για το μέλλον. Μία πολυπολιτισμική και πράγματι πλειοψηφική Ευρώπη, ή μονολιθική; Η Ευρώπη στην πραγματικότητα έχει αποφασίσει. Θέλουν μια μονολιθική Ευρώπη. Δεν ήταν ειλικρινής απέναντι στην Τουρκία. Απλώς επέλεξαν να προσφέρουν στον Τούρκο πολιτικό το υλικό που θα μπορούσε αυτός να χρησιμοποιήσει, να πουλήσει στο εσωτερικό της Τουρκίας. Και οι πολιτικοί μας, αρκέστηκαν σε αυτό.

»Η κυβέρνηση αυτή επωφελήθηκε πολύ από αυτή την εξαπάτηση. Οχι μόνο πήρε την εξουσία με σημαία την Ε.Ε., αλλά ταυτόχρονα θεώρησε τη σημαία αυτή, ως ασφάλεια της εξουσίας της. Η εξαπάτηση αυτή όμως κάπου τελείωσε. Και αυτό τελείωσε κατά τη γνώμη μου το Δεκέμβριο του 2004. Στις 17 Δεκεμβρίου υπήρχαν τα βεγγαλικά για το ότι είμαστε Ευρώπη. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν ήμασταν τόσο μακριά από την Ε.Ε. όσο εκείνη τη μέρα. Διότι οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έδειχναν περίπου ότι δεν θα δεχθούν την Τουρκία και θα θέσουν θέμα κάποιων ειδικών σχέσεων. Αλλά τελείωσε και αυτό το παιχνίδι».

• Πώς θα συνεχιστεί;

«Τώρα οι Ευρωπαίοι ανησυχούν μήπως η τουρκική εξωτερική πολιτική στραφεί σε άλλες αναζητήσεις».

• Αν η Ε.Ε. θελήσει να δει την Τουρκία όπως οι ΗΠΑ;

«Η Ευρώπη, δεν ξέρει προς τα πού θα πάει… Εγώ πιστεύω ότι θα δεχθούν όλες τις Βαλκανικές χώρες, περιλαμβανομένης της Αλβανίας και της ΠΓΔΜ. Θα έρθει δηλαδή η Ευρώπη μέχρι τα σύνορα με την Τουρκία. Αυτή η Ευρώπη φυσικά θα είναι διαφορετική. Δεν θα μπορείς να τη διοικήσεις όπως αυτήν των 15 μελών. Και θα είναι μια Ευρώπη που θα συνίσταται σε κρίκους, ο ένας μέσα στον άλλο. Στο κέντρο θα υπάρχουν οι ισχυρές χώρες, που θα λαμβάνουν και τις αποφάσεις. Προς την περιφέρεια, θα υπάρχουν σχέσεις όλο και πιο χαλαρές. Ποια είναι η θέση της Τουρκίας; Ή θα είναι έξω από τον τελευταίο κύκλο ή, στην καλύτερη περίπτωση, εντός του τελευταίου κύκλου. Αυτό μοιάζει με το εξής: Η Τουρκία περιμένει έξω από την πόρτα. Μέσα από την πόρτα της αυλής, αλλά έξω από την κυρίως πόρτα. Θα ανοίξουν κάποια μέρα και θα της πουν: γιατί χτυπάς την πόρτα, αυτή είναι η θέση σου. Είσαι ήδη μέσα από την πόρτα της αυλής… Τελικά, δηλαδή, αυτή θα είναι η πιο ειλικρινής ευρωπαϊκή στάση».

• Και την πόρτα θα την ανοίξει ένας Αλβανός….

«Ναι» (γέλια).

Ένα βήμα πριν την αναμόρφωση του συστήματος Υγείας οι ΗΠΑ

• Η Γερουσία ενέκρινε το νομοσχέδιο

Η αμερικανική ηγεσία υπερψήφισε το σχέδιο του Μπαράκ Ομπάμα για τη ριζική αναμόρφωση του εθνικού συστήματος Υγείας των ΗΠΑ.Το σχέδιο προβλέπει την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε περίπου 31 εκατομμύρια Αμερικανών που είναι ανασφάλιστοι.

Πρόκειται για μια μεγάλη νίκη για τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος είχε αναδείξει την αλλαγή του συστήματος σε ένα από τα κεντρικά στοιχήματα της διακυβέρνησής του, αντιμετωπίζοντας αντιδράσεις όχι μόνον από την “απέναντι όχθη” των Ρεπουμπλικανών, αλλά και από τα σπλάχνα του Δημοκρατικού κόμματος. Τελικά, οι αντιστάσεις των Δημοκρατικών γερουσιαστών κάμφθηκαν και επέδειξαν κομματική πειθαρχεία. Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από τους 58 Δημοκρατικούς και δύο ανεξάρτητους, ενώ το καταψήφισαν οι 39 Ρεπουμπλικάνοι.

Αντίστοιχο νομοσχέδιο είχε εγκρίνει νωρίτερα, στις 7 Νοεμβρίου η Βουλή των Αντιπροσώπων. Προκειμένου οι αλλαγές να αρχίσουν να υλοποιούνται, τα δύο νομοσχέδια πρέπει τώρα να “συμφιλιωθούν”, ώστε η ενιαία πλέον νομοθεσία να αποσταλεί στον πρόεδρο Ομπάμα για υπογραφή.

Δεν πρόκειται περί τυπικής διαδικασίας, καθώς υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Το νομοσχέδιο των αντιπροσώπων προβλέπει κόστος 1,052 τρισ. δολαρίων για τις μεταρρυθμίσεις, ενώ εκείνο των γερουσιαστών 871 δισ. δολ. Σημείο τριβής αποτελεί και το γεγονός ότι το νομοσχέδιο της Γερουσίας δεν προβλέπει τον ανταγωνισμό της κυβέρνησης με τους ιδιωτικούς ασφαλιστικούς φορείς, σε αντίθεση με το νομοσχέδιο της Βουλής. Επίσης, σύμφωνα με το τελευταίο, οι εταιρείες με τζίρο άνω των 500 χιλ. δολ. είναι υποχρεωμένες να ασφαλίζουν τους εργαζόμενούς τους, ενώ σύμφωνα με το νομοσχέδιο της Γερουσίας δεν έχουν αυτή την υποχρέωση, αλλά θα λαμβάνουν φοροαπαλλαγές εάν το πράξουν.

Ο Μπαράκ Ομπάμα έχει ήδη βρεθεί στο επίκεντρο επικρίσεων, ότι επέτρεψε να γίνουν εκπτώσεις στα σχέδιά του, προκειμένου να μην τα καταψηφίσει η συντηρητική πτέρυγα των Δημοκρατικών. Οι επικριτές του ανησυχούν τώρα, ότι θα αναγκαστεί να βάλει και άλλο νερό στο κρασί του, για να “παντρέψει” όσα συμφώνησε η Βουλή με εκείνα στα οποία συμφώνησε η Γερουσία. enet.gr, 15:20 Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Ρίχνει τους τόνους και ο Ερντογάν για τη «σταύρωση»

• Στις πρόσφατες δηλώσεις του Οικουμενικού πατριάρχη αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας ότι η επίμαχη συνέντευξη που μετέδωσε το αμερικανικό δίκτυο CBS είχε παραχωρηθεί πριν από τη συνάντησή τους τον περασμένο Αύγουστο, στην Πριγκιπόννησο.

Όπως είπε, η συνέντευξη μπορεί να μεταδόθηκε τώρα, αλλά τα γυρίσματα είχαν γίνει τον Μάιο. Ο Τούρκος πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στην επίμαχη λέξη “σταύρωση”, που είχε χρησιμοποιήσει ο κ. Βαρθολομαίος για τα προβλήματα της ελληνικής μειονότητας, προκαλώντας την αντίδραση μερίδας του τουρκικού πολιτικού κόσμου. “Σκέφτηκα τι εννοεί λέγοντας ‘μας σταυρώνουν’. Αντιλαμβάνομαι ότι στην ελληνική γλώσσα και στα αγγλικά χρησιμοποιείται η έκφραση αυτή με την έννοια ότι ‘με φέρνεις σε δύσκολη θέση, μου προκαλείς στενοχώρια’”, είπε. Άφησε όμως και αιχμές, προσθέτοντας ότι “Βέβαια, στη συνάντηση του Αυγούστου δεν ακούσαμε κάτι τέτοιο από τον ίδιο [σ.σ. τον Πατριάρχη]“. Ο Τ. Ερντογάν δήλωσε, πάντως προβληματισμένος από όσα είπε ο Πατριάρχης και ανέφερε ότι εξεδήλωσε, κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, πρόθεση να συμβάλλει στο “δημοκρατικό άνοιγμα” που επιχειρεί η τουρκική κυβέρνηση. Ανάλογες ήταν και οι δηλώσεις του Τούρκου διαπραγματευτή με την Ε.Ε. και υπουργού Επικρατείας, Εγκεμέν Μπαγίς.   «Είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται πολύ συχνά και στην αγγλική. Όπως κατάλαβα, χρησιμοποιείται πολύ συχνά και στην ελληνική. Δεν χρειάζεται να επιμείνουμε στο θέμα», είπε για τη “σταύρωση”.  Χθες, το Οικουμενικό Πατριαρχείο μοίρασε στα τουρκικά ΜΜΕ ανακοίνωση, με την οποία προσέφερε διευκρινίσεις για όσα είπε ο κ. Βαρθολομαίος (περισσότερα, εδώ). [enet.gr, 14:41 Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009]

Φόβοι για ξέσπασμα επιδημιών στους καταυλισμούς των προσφύγων

• Χιλιάδες εκκένωσαν τις εστίες τους στις ανατολικές Φιλιππίνες λόγω της δραστηριότητας του ηφαιστείου Μαγιόν

Τουλάχιστον 47 χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους στις ανατολικές Φιλιππίνες καθώς το ηφαίστειο στην επαρχία Αλμπάι, 360 χλμ. νοτιοανατολικά της Μανίλας, συνεχίζει την δραστηριότητά του. Οι αρχές φοβούνται ότι θα προκύψουν σοβαρά προβλήματα δημόσιας υγείας μεταξύ των ανθρώπων που έχουν αναγκαστεί να καταφύγουν στα στρατόπεδα εκκένωσης.

Η υπηρεσία πολιτικής προστασίας προειδοποίησε σήμερα Τετάρτη ότι οι προσπάθειες να εξασφαλιστεί ότι δε θα υπάρξουν θάνατοι από την έκρηξη του ηφαιστείου Μαγιόν ενδέχεται να “εκτεθούν από τους κινδύνους για την δημόσια υγεία”.

“Έξι μέρες μετά την έναρξη της εκκένωσης, το επαρχιακό συντονιστικό συμβούλιο αντιμετώπισης καταστροφών προβλέπει ότι θα ανακύψουν προβλήματα δημόσιας υγείας”, ανέφερε η υπηρεσία και πρόσθεσε ότι ο άσχημος καιρός συνεπάγεται “αυξημένους κινδύνους κρυολογημάτων και άλλων ασθενειών”.

Το Ινστιτούτο Ηφαιστειολογίας και Σεισμολογίας των Φιλιππίνων εκτίμησε ότι μια σοβαρή και επικίνδυνη έκρηξη του ηφαιστείου είναι πολύ πιθανό να σημειωθεί εντός της εβδομάδας, εμποδίζοντας την επιστροφή των κατοίκων στα σπίτια τους για τα Χριστούγεννα.

Επίσης σύμφωνα με το ίδιο φορέα, έχουν καταγραφεί πάνω από 1.000 σεισμικές δονήσεις και 66 εκρήξεις με παράλληλη έκλυση στάχτης σε ύψος 1.000 μέτρων τις τελευταίες 24 ώρες.

Το ηφαίστειο, που βρίσκεται σε υψόμετρο 2.472 μέτρων και είναι διάσημο για το σχεδόν τέλεια σχηματισμένο κώνο του, έχει εκραγεί 50 φορές από το 1916.

Η τελευταία έκρηξη ήταν τον Ιούλιο του 2006, όταν πάνω από 30.000 άνθρωποι είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Η πιο πολύνεκρη έκρηξή του ήταν αυτή του 1814, όταν 1.200 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους και μια πόλη είχε θαφτεί κάτω από τόνους ηφαιστειακής λάσπης. Το 1993, άλλη μια έκρηξη του ηφαιστείου είχε στοιχίσει 79 ζωές.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ) enet.gr, 08:47 Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Η Χαμάς, ο Γερμανός και ο Σαλίτ

Με τον Γερμανό μεσολαβητή θα συναντηθεί σήμερα η ηγεσία της Χαμάς προκειμένου να να ενημερωθεί σχετικά με τις νέες προτάσεις του Ισραήλ στο θέμα της ανταλλαγής παλαιστινίων κρατουμένων με τον ισραηλινό στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ, ο οποίος απήχθη από την παλαιστινιακή οργάνωση στις 25 Ιουνίου 2006 στη Λωρίδα της Γάζας.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της ισλαμιστικής οργάνωσης “ο Γερμανός μεσολαβητής θα συναντηθεί σήμερα στη Γάζα με αντιπροσωπεία της Χαμάς για να συζητήσουν το θέμα του Σαλίτ”. Η ισραηλινή κυβέρνηση, όπως όλα δείχνουν αποδέχτηκε κατ’αρχήν να διευρυνθεί ο αριθμός των παλαιστινίων κρατουμένων που θα απελευθερωθούν, παραμένοντας όμως αντίθετη στην επιστροφή στη Δυτική Όχθη ορισμένων από αυτούς που έχουν καταδικαστεί για πολύνεκρες ισραηλινές επιθέσεις. Παράλληλα σε δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Χααρέτζ, περισσότεροι από τους μισούς Ισραηλινούς είναι έτοιμοι να πληρώσουν “οποιοδήποτε τίμημα” ώστε να απελευθερωθεί ο Σαλίτ.

Συγκεκριμένα το 52% των Ισραηλινών τονίζει πως θα πλήρωνε οποιοδήποτε τίμημα για να γυρίσουν στα σπίτια τους οι συμπατριώτες τους που έχουν πέσει στα χέρια των εχθρών, ενώ το 35% είναι αντίθετο με την αύξηση του αριθμό των παλαιστίνιων κρατουμένων, στο πλαίσιο των ανταλλαγών. Επίσης το 58% εκτιμά πως το Ισραήλ μπορεί στο πλαίσιο των ανταλλαγών να απελευθερώσει ορισμένους από τους άραβες πολίτες του που κατηγορούνται για δραστηριότητες κατά του Κράτους. Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Τρούμαν και το Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. [enet.gr, 09:19 Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009]

Ιράν: Εκτός κρατικού μηχανισμού ο Μουσαβί

• Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης στο Ιράν απομακρύνθηκε από το τελευταίο κρατικό πόστο που διατηρούσε.

Ο Μιρχοσεΐν Μουσαβί, εκ των ηγετικών στελεχών της αντιπολίτευσης στο Ιράν, απομακρύνθηκε χθες Τρίτη από το τελευταίο κρατικό πόστο που διατηρούσε, ως πρόεδρος της Ακαδημίας Τέχνης, μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Fars.

Την ανακοίνωση την έκανε το μέλος του συμβουλίου, Μοχάμαντ Μοχαμαντιάν, ο οποίος μιλώντας στο πρακτορείο είπε ότι “τα μέλη του Ανώτατου Συμβουλίου της Πολιτισμικής Επανάστασης απάλλαξε τον Μιρχοσεΐν Μουσαβί από τη θέση του επικεφαλής της Ακαδημίας Τέχνης”, προσθέτοντας ότι αντικαταστάθηκε από τον Άλι Μοάλεμ Νταμγκάνι.

Ο Μουσαβί -ο οποίος έχει υπηρετήσει ως πρωθυπουργός- ηγείτο της Ακαδημίας Τέχνης από την ίδρυσή του το 1999 και ήταν το μόνο πόστο το οποίο διατηρούσε στον κρατικό μηχανισμό.

Σημειώνεται ότι επικεφαλής του συμβουλίου που απομάκρυνε τον Μουσαβί δεν είναι άλλος από τον πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τη νίκη του οποίου, στις εκλογές της 12ης Ιουνίου, αμφισβήτησε ο Μιρχοσέιν Μουσαβί με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν αιματηρές ταραχές στη χώρα.

Η Ακαδημία Τέχνης είναι ένα όργανο χρηματοδοτούμενο από το κράτος και αναφέρεται απευθείας στο γραφείο του προέδρου, με αποστολή την “διατήρηση της Ισλαμικής και της εθνικής τέχνης” και την “αντιμετώπιση των πολιτισμικών εισβολών”.

• (Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ) enet.gr, 07:11 Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Ηταν στραβό το κλίμα

• Οι μεγάλοι ρυπαντές του κόσμου, Κίνα και ΗΠΑ, ευθύνονται για το ότι η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες για μια παγκόσμια συμφωνία που θα περιόριζε δραστικά την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Παρά τις αλλεπάλληλες συναντήσεις του Μπαράκ Ομπάμα και του κινέζου πρωθυπουργού Ουέν Τζιαμπάο, οι δύο πλευρές δεν θέλησαν να συγκλίνουν στα καίρια ζητήματα, όπως στην επαλήθευση των δεσμεύσεων για περιορισμό των εκπομπών των αερίων, στη χρηματοδότηση των φτωχών χωρών και στο επίπεδο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Η τελική μη δεσμευτική διακήρυξη απέτυχε να θέσει ως παγκόσμιο στόχο να περιοριστούν κατά 50% οι εκπομπές των αερίων ώς το 2050, με βάση τα επίπεδα του 1990, ενώ δέχθηκε να περιορισθεί και η άνοδος της θερμοκρασίας στους δύο βαθμούς Κελσίου, με την προοπτική να επανεξεταστεί ο στόχος το 2016, οπότε θα μπορούσε να τεθεί το αυστηρότερο όριο του 1,5 βαθμού…

Κάποια στιγμή φάνηκε δυνατός ο συμβιβασμός ανάμεσα στους δυο μεγαλύτερους ρυπαντές της Γης. Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι θα συμβάλουν στη συγκέντρωση 100 δισ. δολαρίων για την ετήσια χρηματοδότηση των φτωχών χωρών από το 2020, ζητώντας από την Κίνα να υπάρξει διαφάνεια στον υπολογισμό των περικοπών της στα αέρια του θερμοκηπίου.

Αλλά και η προσφορά των ΗΠΑ για τον περιορισμό των δικών της εκπομπών κατά 17% ώς το 2020, με βάση τα επίπεδα του 2005, θεωρήθηκε τελείως ανεπαρκής, ιδιαίτερα από τους Ευρωπαίους, γιατί αντιστοιχεί μόλις στο 3%-4%, αν υπολογιστεί με βάση το 1990. Η Κίνα τελικά δεν ανταποκρίθηκε στις υποσχέσεις ότι θα καταστήσει διαφανείς τις ενέργειές της, στο βαθμό που αυτό δεν θα επιτρέπει σε άλλα κράτη να παραβιάσουν την κυριαρχία της.

Ετσι το χάσμα παρέμεινε μεγάλο, κυρίως ανάμεσα στις αναπτυγμένες κα τις αναπτυσσόμενες χώρες, για όλα τα επίμαχα ζητήματα: Από τη μείωση των εκπομπών και τη χρηματοδότηση των φτωχών χωρών ώς τη διατήρηση σε ισχύ του Πρωτοκόλου του Κιότο.

Ο τρόπος που προσεγγίζουν την κλιματική αλλαγή τα διάφορα κράτη δείχνει ότι είμαστε ακόμη μακριά από την οικουμενική συναίνεση. Οι αναπτυγμένες χώρες δυσκολεύονται να αποδεχθούν την ιστορική ευθύνη τους και να βοηθήσουν ουσιαστικά τις φτωχές χώρες.

Αυτές, με τη σειρά τους, καταγγέλλουν τις βιομηχανικές χώρες ότι θέλουν να τους επιβάλλουν μόνο περιορισμούς. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας. «Το 7%», είπε, «του παγκόσμιου πληθυσμού, που είναι το πλουσιότερο, ευθύνεται για το 50% των ρυπογόνων εκπομπών, ενώ το 50% των φτωχότερων, ευθύνεται μόλις για το 7% της ρύπανσης!»

Αλλά και η θέση των αναδυόμενων χωρών συνοψίστηκε στη φράση του ινδού πρωθυπουργού, ότι δεν δέχεται μια συμφωνία που «θα εμπόδιζε τη χώρα του να βγάλει εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια».

Η ελίτ των ΗΠΑ

Στην άλλη άκρη, υπάρχει η άποψη των φανατικών υποστηρικτών των συμφερόντων των ρυπογόνων βιομηχανιών, όπως ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Αϊνχοφ, που δήλωσε ότι «οι μόνοι που ενδιαφέρονται για την κλιματική αλλαγή στις ΗΠΑ είναι οι ελίτ του Χόλιγουντ»…

Η Κοπεγχάγη δεν μπόρεσε να δώσει αυτό που όλοι περίμεναν: μια απόφαση που να δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει δυναμική ότι οι χώρες μπορούν πραγματικά να συνεργαστούν για ένα συγκροτημένο καθεστώς για την κλιματική αλλαγή.

Ανεξάρτητα από την έκβαση της Διάσκεψης, η σοβαρή κλιματική αλλαγή είναι πλέον αμετάκλητη. Στα επόμενα χρόνια δεν θα αντιμετωπίσουμε μόνο περισσότερες πλημμύρες, πυρκαγιές, ερημοποίηση και λειψυδρία, αλλά και μαζικές μεταναστεύσεις πληθυσμών και έντονες κοινωνικές αναταραχές.

Στην κλιματική αλλαγή συνοψίζονται όλες οι συνέπειες της άνισης ανάπτυξης που επικράτησε στη Δύση -εκβιομηχάνιση, αστυφιλία, αποικιοκρατία- και τις οποίες αντέγραψαν, με τις αντίστοιχες παραμορφώσεις, τα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Οι μεγάλες χώρες, δέσμιες ισχυρών συμφερόντων, δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν στη λήψη δεσμευτικών αποφάσεων για τη σωτηρία του πλανήτη.

Οι διαδηλωτές της Κοπεγχάγης έδειξαν το δρόμο. Το ζήτημα είναι οι σκέψεις τους και οι προτάσεις τους να εξαναγκάσουν τις κυβερνήσεις να τις κάνουν πραγματικότητα.

Του ΝΙΚΟΛΑ ΒΟΥΛΕΛΗ

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009