- Το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα έκανε την έκπληξη συγκεντρώνοντας τις ψήφους των δυσαρεστημένων από τους Εργατικούς
The New York Times
- Ο Νικ Γκρίφιν βρισκόταν σε εορταστική διάθεση, έως ότου άρχισαν να πέφτουν αυγά. Την Τρίτη, το πρωί, δύο μέρες, αφότου το ακροδεξιό Βρετανικό Εθνικό Κόμμα του είχε εξασφαλίσει τις πρώτες έδρες του, στο Ευρωκοινοβούλιο, ο κ. Γκρίφιν αποκάλεσε τη νίκη «τεράστια σημαντική εξέλιξη στη βρετανική πολιτική». Αρκετές ώρες αργότερα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από μια συνέντευξη Τύπου, στο Λονδίνο, όταν δέχθηκε επίθεση με αυγά. Ο κ. Γκρίφιν ένας καλοντυμένος και ευφραδής απόφοιτος του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ εργάστηκε σκληρά, για να εντάξει το κόμμα του στην κεντρική πολιτική σκηνή και παράλληλα να διατηρήσει αλώβητες τις πεποιθήσεις του. Το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα αντιτίθεται σε ό,τι ο κ. Γκρίφιν αποκαλεί «υφέρπουσα ισλαμοποίηση» της Βρετανίας, υποστηρίζει τον εθελοντικό επαναπατρισμό των μεταναστών και θέλει να βγάλει τη Βρετανία από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Το πρόγραμμά του δεν έβρισκε ευρεία απήχηση μέχρι πριν από λίγους μήνες. Καθώς, όμως, η βρετανική πολιτική διανύει μια ασυνήθιστα ταραγμένη περίοδο, το κόμμα του κ. Γκρίφιν εκμεταλλεύτηκε μια μεγάλη πτώση της υποστήριξης προς τα μεγάλα πολιτικά κόμματα, ειδικά το κυβερνών Εργατικό Κόμμα, μετά το σκάνδαλο των βουλευτικών εξόδων.
Ψήφοι δυσφορίας
- Το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα αντλεί, όπως εκτιμούν οι αναλυτές, από την απογοήτευση των ψηφοφόρων της εργατικής τάξης, ειδικά στις βιομηχανικές πόλεις της βορειοδυτικής Αγγλίας, που είναι απογοητευμένοι από τους Εργατικούς. Εκτός όμως από το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας να κεφαλαιοποιήσει τη δυσφορία των ψηφοφόρων, η νίκη του κ. Γκρίφιν είναι η κορύφωση μιας εκστρατείας για τον εκσυγχρονισμό του κόμματος και την απαλλαγή του από τη φήμη ότι πρόκειται για ένα αντισημιτικό και ακραίο κόμμα, φήμη που είχε σε προηγούμενες εποχές. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις ευρωεκλογές επικεντρώθηκε λιγότερο σε θέματα, όπως ο ρατσισμός και η μετανάστευση και περισσότερο σε θέματα της κεντρικής πολιτικής, όπως το σκάνδαλο με τα βουλευτικά έξοδα. Απαίτησε επίσης «να δοθούν στους Βρετανούς οι βρετανικές δουλειές», μια φράση που κάποτε χρησιμοποιούσε ο Γκόρντον Μπράουν.
- Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Φορντ και τον Μάθιου Γκούντγουιν, δύο ακαδημαϊκούς στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ είναι κυρίως οι Εργατικοί, που χάνουν από το κόμμα του κ. Γκρίφιν. Μια έρευνα, που πραγματοποίησαν και θα δημοσιευτεί σύντομα, συμπεραίνει ότι το κόμμα υποστηρίζουν κυρίως «κοινωνικές ομάδες, που θα περιγράφονταν ως παραδοσιακοί οπαδοί των Εργατικών, μεγαλύτεροι σε ηλικία, λιγότερο μορφωμένοι άνδρες της εργατικής τάξης». Πιθανόν είναι ανειδίκευτοι, ζουν στον Βορρά και εκδηλώνουν εξαιρετικά μεγάλη ανησυχία για τη μετανάστευση.
- Ο κ. Γκρίφιν ελπίζει τώρα ότι με περισσότερα έσοδα και ανεβασμένο προφίλ θα μπορέσει να μιμηθεί το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, που χρησιμοποίησε την έδρα του στο Ευρωκοινοβούλιο ως πλατφόρμα για την επιτυχία του σε εθνικό επίπεδο. «Υπάρχει», είπε ο κ. Γκούντγουιν, «μια μεγάλη δεξαμενή ανθρώπων, που ανησυχούν πολύ με τους μετανάστες και είναι απογοητευμένοι από τα μεγάλα κόμματα».
Μποξ και πολιτική
- Ο κ. Γκρίφιν, πάντα ντυμένος με κοστούμι και γραβάτα, είναι το σημερινό πρόσωπο της ακροδεξιάς, μια υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του. Ακόμη και πριν από το πανεπιστήμιο, όπου πέρασε τον χρόνο του παίζοντας μποξ και οργανώνοντας πολιτικές συναντήσεις, ο κ. Γκρίφιν γοητευόταν από την ακραία πολιτική. Σε ηλικία 15 ετών είχε παρακολουθήσει μια συνάντηση του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, στο οποίο εντάχθηκε αργότερα.
- Ο κ. Γκρίφιν αρνείται ότι το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα είναι ρατσιστικό, αν και παραδέχεται ότι λειτουργεί με μια «επιλεκτική πολιτική συμμετοχής» και ότι γι’ αυτό δεν είναι ανοιχτό σε όλες τις φυλές ή εθνικότητες. Γι’ αυτό, ίσως, παραμένει παρίας του συστήματος. Τον περασμένο μήνα, έγινε πρωτοσέλιδο των ταμπλόιντ, όταν φάνηκε ότι μπορεί να παρευρισκόταν σ’ ένα πάρτι του Μπάκιγχαμ ως προσκεκλημένος ενός Λονδρέζου πολιτικού. (Εντέλει επέλεξε να μην πάει).
