Επιδημία μαζικών δολοφονιών. Ανησυχία για το πέμπτο μακελειό από την αρχή του χρόνου στις ΗΠΑ

Οι μετανάστες που παρακολουθούσαν μαθήματα «αγωγής του πολίτη» σε ειδικό κέντρο υποδοχής της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, την Παρασκευή, δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν τα θαύματα του Νέου Κόσμου. Αντ’ αυτού, ήρθαν αντιμέτωποι με το φαινόμενο που τείνει να λάβει διαστάσεις επιδημίας στην Αμερική: τις μαζικές δολοφονίες. Ο δράστης, επίσης μετανάστης, ακολούθησε τη δραματική «πεπατημένη» αυτών των περιπτώσεων. Εισέβαλε στο κέντρο, άδειασε τους γεμιστήρες των όπλων του σκοτώνοντας 13 αθώους και –στη συνέχεια– έθεσε και ο ίδιος τέλος στη ζωή του, πριν προλάβει να παρέμβει η αστυνομία. Η πληροφορία περί ανάληψης της ευθύνης από τους Ταλιμπάν που μετέδωσε το πρακτορείο Reuters δεν επιβεβαιωνόταν μέχρι αργά χθες το απόγευμα.

Hταν το πέμπτο μακελειό από την αρχή του χρόνου στις ΗΠΑ και ο προβληματισμός είναι πλέον διάχυτος. Εγκληματολόγοι, ψυχίατροι και ακαδημαϊκοί προσπαθούν –ανεπιτυχώς μέχρι στιγμής– να δώσουν μια πειστική απάντηση στο επιτακτικό «γιατί;». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε καθένα από τα τραγικά περιστατικά πρωταγωνίστησαν διαταραγμένες προσωπικότητες. Κάποιοι μάλιστα συνδέουν την έλευση της άνοιξης και τη συνακόλουθη απότομη αλλαγή του καιρού με την εκδήλωση των συμπτωμάτων της ασθένειάς τους. Η επίθεση του 23χρονου Σέουνγκ-Χούι Τσο στο Πολυτεχνείο της Βιρτζίνια που στοίχισε τη ζωή σε 32 ανθρώπους έγινε στις 16 Απριλίου του 2007, ενώ στις 20 Απριλίου του 1999, δύο έφηβοι στο λύκειο Κόλουμπαϊν του Κολοράντο είχαν δολοφονήσει 12 συμμαθητές τους και την καθηγήτριά τους πριν αυτοκτονήσουν. Ωστόσο, το δυσεξήγητο είναι η διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα των μαζικών δολοφονιών και όχι η εποχή του χρόνου που συμβαίνουν.

• Κοινωνιολόγοι

Δεν είναι λίγοι οι κοινωνιολόγοι που αποδίδουν τα λουτρά αίματος στην οικονομική κρίση, παραπέμποντας σε ανάλογες τραγωδίες τη δεκαετία του 1930, όταν άνεργοι και φτωχοί αγρότες δολοφονούσαν τις οικογένειές τους. Από την άλλη πλευρά, όμως, οι απαρχές της έξαρσης που βιώνει σήμερα η Αμερική εντοπίζονται στα τέλη της δεκαετίας του 1990, την εποχή που η οικονομία της χώρας αναπτυσσόταν με ταχείς ρυθμούς. Το γεγονός οδηγεί αρκετούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι τα αίτια του νοσηρού φαινομένου θα πρέπει να αναζητηθούν στην ίδια τη δομή της αμερικανικής κοινωνίας. Η αποθέωση της οικονομικής ευμάρειας και η διαπόμπευση της αποτυχίας επιτείνουν το αίσθημα απελπισίας σε ορισμένους ήδη καταθλιπτικούς ανθρώπους, οδηγώντας τους στον φόνο.

Εντούτοις, η υψηλή θέση του χρήματος στην κλίμακα των αξιών του σύγχρονου κόσμου δεν αποτελεί αμερικανική ιδιοτροπία. Η ειδοποιός διαφορά των ΗΠΑ έγκειται ίσως στη διαθεσιμότητα των όπλων. Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον ανεπτυγμένο κόσμο όπου η μαζική εκτέλεση να είναι τόσο εύκολη από «επιχειρησιακής» απόψεως όσο είναι στην Αμερική. Εκτιμάται ότι κυκλοφορούν στη χώρα για αγορά πάνω από 250 εκατομμύρια όπλα, ένα σχεδόν για κάθε άνδρα, γυναίκα ή παιδί. Ο έλεγχος που γίνεται στους υποψήφιους αγοραστές ακόμη και στρατιωτικού τύπου τυφεκίων είναι υποτυπώδης και σε κάποιες Πολιτείες σχεδόν ανύπαρκτος. Ως εκ τούτου, δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι το κράτος και οι πολιτειακές αρχές στις ΗΠΑ παρέχουν χωρίς αναστολές τα απαραίτητα εργαλεία σε όποιον θέλει να σπείρει τον θάνατο.

• Το θέμα της οπλοκατοχής

Πάντως, μετά τα πρόσφατα περιστατικά, η δημόσια συζήτηση γύρω από το συνταγματικό «ταμπού» της οπλοκατοχής έχει αναθερμανθεί. Τα σχόλια των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης καταδεικνύουν ότι το κλίμα έχει αλλάξει από το περασμένο φθινόπωρο, όταν ο –υποψήφιος τότε– πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε επανειλημμένως αναγκαστεί να διαβεβαιώσει για την «αμφισβητούμενη» αφοσίωσή του στη διαβόητη 2η Αναθεωρητική Διάταξη του Αμερικανικού Συντάγματος που αναγνωρίζει –εμμέσως, είναι η αλήθεια– το δικαίωμα των πολιτών να φέρουν όπλα. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Eρικ Χόλντερ, μάλιστα, είχε αναφερθεί πριν από λίγες εβδομάδες στην ανάγκη να επανεξεταστεί το θεσμικό πλαίσιο της οπλοκατοχής. Δεδομένης, πάντως, της ισχύος της Εθνικής Eνωσης για την Οπλοκατοχή (NRA), αλλά και της στάσης της κοινής γνώμης απέναντι στο ζήτημα, το θέμα πιθανότατα θα αφεθεί και πάλι στη διακριτική ευχέρεια των Πολιτειών, με τους πολέμιους της οπλοχρησίας να αναμένουν την επόμενη αλλαγή σύνθεσης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκειμένου να βρουν ευήκοα ώτα οι απόψεις τους σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

• Του Νικου Χρυσολωρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05/04/2009

Τσιγγάνικα γκέτο στη Ρώμη

Μπορεί ο κόσμος να το ξεχνά, αλλά η Βενετία υπήρξε η πρώτη ευρωπαϊκή πόλη με γκέτο. Ακόμα και η λέξη είναι βενετσιάνικη. Το 1516 η Γερουσία της Βενετίας αποφάσισε ότι όλοι οι Εβραίοι κάτοικοι της Γαληνοτάτης θα έπρεπε να απομονωθούν εκεί. Την ίδια αρχή υιοθέτησε και ο Πάπας στη Ρώμη και με παπική βούλα ιδρύθηκε το 1555 το εκεί γκέτο, όπου περιορίστηκε ο εβραϊκός πληθυσμός. Στις 16 Οκτωβρίου 1943, εκατό Γερμανοί στρατιώτες περικύκλωσαν την περιοχή, συνέλαβαν 1.022 άνδρες, γυναίκες και παιδιά κα τους μετέφεραν στο Αουσβιτς, απ’ όπου μόνο 17 επέστρεψαν.

Πώς μπορεί, άραγε, να ξεχάσουμε αυτό το μάθημα;

Κι όμως, για μία ακόμα φορά, η Ιταλία επιχειρεί ένα επικίνδυνο πείραμα. Οι άθλιες συνθήκες στον πελώριο καταυλισμό αθιγγάνων στα περίχωρα της Ρώμης προκαλούν σοκ στους ξένους επισκέπτες. Ομως, ο καινούργιος καταυλισμός στο Castel di Decima, με τις προκακατασκευασμένες κατοικίες, απλωμένες στη μέση του πουθενά, προκαλεί μεγαλύτερο τρόμο. Θυμίζει στρατόπεδο συγκέντρωσης που περικλείεται από συρματοπλέγματα. Τις εισόδους, εξάλλου, φυλάσσουν νυχθημερόν αστυνομικοί.

Πέρυσι, η ιταλική κυβέρνηση αναφέρθηκε σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» εξαιτίας των 150.000 τσιγγάνων που ζουν στην Ιταλία. Τρεις μάλιστα από αυτούς, κοντά στη Νάπολη, κάηκαν ζωντανοί. Τον Φεβρουάριο, ο αρχές της Ρώμης ανακοίνωσαν κάποιους κανόνες με τους οποίους πρέπει να λειτουργούν επτά τέτοιοι καταυλισμοί. Αναλόγως έπραξε κι ο δήμαρχος του Μιλάνου, ο οποίος επέβαλε το κλείσιμο των εισόδων σε αυτούς στις δέκα το βράδυ.

Ακόμα και ο προοδευτικός δήμαρχος της Βενετίας Μάσιμο Κάτσαρι, συγγραφέας και καθηγητής Φιλοσοφίας, προκάλεσε κοινωνική αναταραχή ανακοινώνοντας την πρόθεσή του να οικοδομήσει «τσιγγάνικο χωριό» για 30 οικογένειες, κατ’ ουσίαν οδηγώντας τες σε απομόνωση.

Αυτός ακριβώς ο διαχωρισμός είναι που γεννά τρόμο.

Ο διάσημος Ρομά μουσικός Αλεξιάν Σπινέλι σήμανε τον κώδωνα του κινδύνου για το χωριό των τσιγγάνων στη Ρώμη λέγοντας ότι κινδυνεύει να μεταβληθεί σ’ ένα σύγχρονο γκέτο.

• The Guardian, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05/04/2009

Στη σκιά του φασισμού η Ιταλία. Τι σηματοδοτεί η συγχώνευση της «Φόρτσα Ιτάλια» του Μπερλουσκόνι με την «Εθνική Συμμαχία» του Φίνι

• Ο απώτερος στόχος του Σίλβιο Μπερλουσκόνι ως Ιταλού πρωθυπουργού έχει γίνει, προ πολλού, φανερός ξεκάθαρα και χωρίς αιδώ. Αφότου ήλθε να καλύψει το πολιτικό κενό, που δημιουργήθηκε ταυτόχρονα, το 1993, μετά το κυβερνητικό σκάνδαλο διαφθοράς στη δεξιά και την κατάρρευση του ιταλικού κομμουνισμού, στην αριστερά, ο κ. Μπερλουσκόνι χρησιμοποιεί την πολιτική του καριέρα και την εξουσία για να προστατεύει τον εαυτό του και την αυτοκρατορία του των μέσων ενημέρωσης από το νόμο. Κατά τη διάρκεια της μακροβιότερης από τις τρεις θητείες του ως πρωθυπουργού, ο κ. Μπερλουσκόνι όχι μόνο εδραίωσε την ήδη κραταιά θέση του στη βιομηχανία των ιταλικών Μέσων -σήμερα είναι ιδιοκτήτης περίπου των μισών- αλλά υιοθέτησε και νομοθεσία, η οποία ουσιαστικά του εξασφάλιζε ασυλία από τυχόν διώξεις. Εν συνεχεία, όταν αυτή η νομοθεσία κρίθηκε αντισυνταγματική, ο νεο-εκλεγείς Μπερλουσκόνι την επανέφερε με νέο προσωπείο, τον περασμένο χρόνο, και την κατέστησε επιτυχώς νόμο του κράτους.

Συγχώνευση

• Η επιτυχία του κ. Μπερλουσκόνι οφείλεται εν μέρει στο προσωπικό του θράσος και εν πολλοίς στην όλο και μεγαλύτερη αδυναμία των αντιπάλων του. Η ιταλική αριστερά, ειδικότερα, απέτυχε να ορθώσει μια αποτελεσματική αντιπολίτευση. Ωστόσο, η τελευταία ενέργεια του κ. Μπερλουσκόνι -η συγχώνευση στο νέο συνασπισμό του Λαού της Ελευθερίας, του κόμματός του της «Φόρτσα Ιτάλια» με την «Εθνική Συμμαχία», που προέρχεται απευθείας από τη φασιστική παράδοση του Μπενίτο Μουσολίνι- μπορεί να αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στην ιταλική πολιτική ζωή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο έχει κάνει ο λαϊκιστής μεγιστάνας.

• Σε αντίθεση με τη μεταπολεμική Γερμανία, η μεταπολεμική Ιταλία ουδέποτε αντιμετώπισε αρκούντως τη φασιστική της κληρονομιά. Ως αποτέλεσμα, ενώ ο νεοφασισμός ουδέποτε επανέκαμψε σοβαρά στη Γερμανία, στην Ιταλία υπήρξε σημαντική συνέχεια -νόμοι και αξιωματούχοι της εποχής Μουσολίνι και η μεταπολεμική αναγέννηση του Φασιστικού Κόμματος με νέα ονομασία, μεταξύ άλλων- παρά την κατ’ όνομα αντιφασιστική κουλτούρα της Ιταλίας. Αυτή η συνέχεια έχει γίνει ισχυρότερη. Είναι μέρες ντροπής για την Ιταλία.

Σύμμαχος

• Στο μεταξύ, η Εθνική Συμμαχία έχει πραγματοποιήσει μακρά πορεία, τα τελευταία 60 χρόνια. Ο ηγέτης της, Τζανφράνκο Φίνι, απαρνήθηκε τα παλιά πολιτικά προσωπεία και οδήγησε το κόμμα του προς το κέντρο. Εργάστηκε για περισσότερο από 15 χρόνια ως σύμμαχος του Μπερλουσκόνι. Μιλάει για την ανάγκη διαλόγου με το Ισλάμ, αποκηρύσσει τον αντισημιτισμό και τάσσεται υπέρ μιας πολυεθνικής Ιταλίας – θέσεις που ο Μπερλουσκόνι, με τη λαϊκίστικη εκστρατεία του εναντίον αθίγγανων και μεταναστών και την προτίμησή του στον ήπιο ρατσισμό, δύσκολα θα μπορούσε να συνταιριάσει.

• Παρά τις μακρινές φιλελεύθερες ρίζες της, η σύγχρονη Ιταλία είναι ιστορικά μια δεξιά χώρα. Ακόμη κι έτσι όμως δεν είναι καθόλου ευχάριστη η σκέψη ότι βρίσκεται στο τιμόνι αυτής της χώρας ένας ηγέτης, ο οποίος έχει ανοικοδομήσει την πολιτική του βάση, σε αρχές που έθεσαν οι φασίστες και ο οποίος ισχυρίζεται ότι η δεξιά θα παραμείνει στην εξουσία για πολλές γενιές ακόμη. [The Guardian, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05/04/2009]

Ο Δανός Ράσμουσεν νέος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Ομόφωνη απόφαση στο Στρασβούργο

• Ο Δανός πρωθυπουργός, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, είναι ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ,  έπειτα από ομόφωνη απόφαση των ηγετών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στη Σύνοδο Κορυφής στο Στρασβούργο, καθώς και επίπονες διαβουλεύσεις ώστε να κάμψουν τις αντιρρήσεις της Τουρκίας.

• Ο Ράσμουσεν,  που στηρίζαν όλα τα υπόλοιπα μέλη της Συμμαχίας, αποτελούσε «κόκκινο πανί» για την Τουρκία, λόγω της στάσης που τήρησε στην κρίση του 2006 με τα σκίτσα του Μωάμεθ τα οποία δημοσιεύθηκαν σε δανέζικη εφημερίδα.Ο ίδιος είναι επίσης κατά της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Ο Δανός πρωθυπουργός είχε αρνηθεί να απολογηθεί για τη δημοσίευση των σκίτσων και αρκετές δυτικές κυβερνήσεις είχαν υπερασπιστεί τη δημοσίευσή τους στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης.

• Αλλοι υποψήφιοι για τη θέση του Γενικού Γραμματέα ήταν ο Νορβηγός υπουργός Εξωτερικών, Γιόνας Γκαρ Στόερε, και ο Σκωτσέζος πρώην υπουργός Αμυνας της Βρετανίας, Ντες Μπράουνι. Μετά την ανακοίνωση της επίσημης συμφωνίας, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σε τηλεοπτική του συνέντευξη από την Κωνσταντινούπολη ότι η Αγκυρα στήριξε τον Αντερς Φογκ Ράσμουσεν,  μετά τις «εγγυήσεις» που έλαβε από τον Αμερικανό πρόεδρο.

• Την ομόφωνη συμφωνία των 28 κρατών-μελών της Συμμαχίας στο πρόσωπο του Δανού πρωθυπουργού ανακοίνωσε ο νυν γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ, η θητεία του οποίου εκπνέει στις 31 Ιουλίου. Ο Αντερς Φογκ Ράσμουσεν δήλωσε ότι η σημερινή ημέρα είναι ιστορική για τον ίδιο και για τη Δανία. «Η αίσθηση της ανάγκης για ενότητα ήταν αυτή που μας οδήγησε στην επίτευξη συμφωνίας στο πρόσωπο του Ράσμουσεν» σχολίασε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ενώ ο απερχόμενος γενικός γραμματέας προσέθεσε ότι όλοι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Συμμαχίας έχουν πειστεί για την καταλληλόλητα του Δανού πρωθυπουργού για τη θέση.

Τα θέματα της Συνόδου

• Τα θέματα που μονοπώλησαν τις συζητήσεις των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ ήταν οι ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, τόσο σε στρατιωτικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο, καθώς και η συμφωνία για τη συμμαχική ασφάλεια, η οποία αφορά θέματα όπως η ενεργειακή ασφάλεια, οι νέες μορφές τρομοκρατίας και η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο. Η συμφωνία αυτή, αναμένεται να αποτελέσει τη βάση, πάνω στην οποία θα εκπονηθεί το νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ, έως την επόμενη Σύνοδο Κορυφής που θα πραγματοποιηθεί το 2010.

«Δεν έχουμε το δικαίωμα να χάσουμε στο Αφγανιστάν»

• Το ΝΑΤΟ δεν έχει το δικαίωμα να απωλέσει τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, τόνισαν η Γαλλία και η Γερμανία. «Δεν έχουμε το δικαίωμα να χάσουμε», σημείωσε ο Γάλλος πρόεδρος Νικόλά Σαρκοζί συμπληρώνοντας: «Εκεί πέρα διακυβέβεται ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ελευθερίας». Από την πλευρά της η Γερμανίδα καγκελάριος, Ανγκέλα Μέρκελ, συμφώνησε με τον Γάλλο πρόεδρο σημειώντας πως «το Αφγανιστάν είναι πραγματικά η δοκιμασία της αλήθειας μας». Παράλληλα, τόνισε πως το ΝΑΤΟ δεν δικαιούται να επιτρέψει να ξαναδιεισδύσουν στο Αφγανιστάν τα τρομοκρατικά δίκτυα.

• Όπως ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος μετά τη Σύνοδο Κορυφής, τα μέλη του ΝΑΤΟ είναι έτοιμα να αποστείλουν έως 5.000 επιπλέον οπλίτες στο Αφγανιστάν. Από την πλευρά τους, οι συνδιοργανωτές της συνόδου, Νικολά Σαρκοζί και Ανγκελα Μέρκελ,  τόνισαν πως τα δικαιώματα των γυναικών στο Αφγανιστάν θα πρέπει να γίνουν σεβαστά από την τοπική κυβέρνηση, όπως ζητούν επίμονα οι Δυτικοί από τον Αφγανό πρόεδρο, Χαμίντ Καρζάι, ο οποίος φέρεται να έχει υπογράψει νόμο που παραβιάζει τα δικαιώματα των γυναικών της σιιτικής μειονότητας στη χώρα.

• ΤΑ ΝΕΑ: Σάββατο 4 Απριλίου 2009. Τελευταία ενημέρωση: 04/04/2009 17:49. Web-Only

Ξορκίζουν την κρίση με ένα τρισ. δολάρια

• Τη «χρυσή τομή» για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης βρήκαν οι 20 ισχυροί ηγέτες του πλανήτη. Στην χθεσινή σύνοδο του G20, ενέκριναν τη λήψη σειράς μέτρων αλλά και προγράμματα οικονομικής βοήθειας συνολικού ύψους ενός τρισ. δολαρίων.

• Στη διάσκεψη του Λονδίνου, συμφωνήθηκε η παροχή επιπλέον κεφαλαίων προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ύψους περίπου 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων, προκειμένου να βοηθηθούν οι οικονομίες των κρατών εκείνων που αντιμετωπίζουν άμεσα προβλήματα. Επιπλέον οι G20 δεσμεύτηκαν να καταβάλουν το ποσό των 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να αναζωογονήσουν το παγκόσμιο εμπόριο.

• Μετά το τέλος, της σημαντικότερης ίσως συνόδου των G20 των τελευταίων δεκαετιών, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν ανακοίνωσε ότι με συμφωνηθέντα προγράμματα ύψους 1,1 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, θα επιδιωχθεί η αναζωογόνηση των χρηματοπιστωτικών αγορών και του παγκόσμιου εμπορίου. Όπως ανακοίνωσε ο οικοδεσπότης της Συνόδου Κορυφής, η συμφωνία περιλαμβάνει τα έξης βασικά σημεία:

• Οι μισθοί και τα μπόνους των τραπεζιτών θα υποβάλλονται σε αυστηρότερους ελέγχους.
• Θα επιβάλλονται κυρώσεις στους «φορολογικούς παραδείσους», απόφαση που απαντά στις απαιτήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας.
• Θα δημοσιεύεται «μαύρη λίστα» με τα κράτη που δεν θα δημοσιοποιούν πληροφορίες για τους λογαριασμούς τους.
• Αυξάνονται οι πόροι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και δημιουργείται νέο Συμβούλιο Οικονομικής Σταθερότητας (financial stability board). Θα διασφαλίζει τη συνεργασία μεταξύ των κρατών και του ΔΝΤ και θα λειτουργεί ως ένας μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης για το οικονομικό σύστημα.
• Θα υπάρξουν αυστηρότερες ρυθμίσεις που θα διέπουν τη λειτουργία των επενδυτικών κεφαλαίων (hedge funds). • Συμφωνήθηκε να υπάρξει κοινή προσέγγιση για το «ξεκαθάρισμα» των τοξικών κεφαλαίων των τραπεζών.
• Τέλος, συμφωνήθηκε η καταβολή επιπλέον 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ως οικονομική βοήθεια προς τα πιο φτωχά κράτη του κόσμου.

• Ο Γκόρντον Μπράουν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου ανακοίνωσε ότι οι G20 ήδη εφαρμόζουν το μεγαλύτερο οικονομικό πακέτο στήριξης που έχει δει ποτέ ο κόσμος, με την καταβολή 5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων έως το τέλος του επόμενου έτους.

• Ο Βρετανός πρωθυπουργός σχολιάζοντας τη συμφωνία που επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της Συνόδου είπε ότι «σήμερα είναι η ημέρα που όλος ο κόσμος ενώθηκε για να αντιμετωπίσει την παγκόσμια ύφεση, όχι με λόγια αλλά με συγκεκριμένο σχέδιο και χρονοδιάγραμμα για την μεταρρύθμιση και την ανάκαμψη του οικονομικού συστήματος». Τόνισε ότι δεν υπάρχει γρήγορη λύση, υπάρχει όμως η δέσμευση να γίνει ότι είναι αναγκαίο προκειμένου να βρεθεί διέξοδος από την κρίση.

• «Συμφωνήθηκαν περισσότερα από όσα ελπίζαμε» δήλωσε από την πλευρά του ο Γάλλος πρόεδρος Νικόλα Σαρκοζί μετά το πέρας της Συνόδου. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Γερμανίδα καγκελάριος Αγγέλα Μέρκελ, η οποία σχολιάζοντας το αποτέλεσμα της Συνόδου δήλωσε πως «τέθηκαν οι βάσεις για μια πιο σαφή αρχιτεκτονική των χρηματοπιστωτικών αγορών» και πρόσθεσε ότι «πρόκειται για έναν πολύ καλό, σχεδόν ιστορικό συμβιβασμό». [enet.gr, 06:20 Παρασκευή 3 Απριλίου 2009]

Νικολά Σαρκοζί: Να κάνουμε ό,τι απαιτείται για την παγκόσμια ανάπτυξη

• Αύριο στο Λονδίνο, για δεύτερη φορά σε μόλις πέντε μήνες, οι ηγέτες των 20 κορυφαίων οικονομιών του κόσμου θα συναντηθούν για να αναζητήσουν από κοινού απάντηση σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση χωρίς προηγούμενο, την οποία διερχόμαστε.

• Από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτή η κρίση, ήμουν υπέρμαχος της ιδέας ότι όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με πρόκληση τέτοιου μεγέθους η συνεργασία είναι αναγκαιότητα όχι επιλογή. Τον Σεπτέμβριο του 2008, μιλώντας στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, απηύθυνα έκκληση στον κόσμο να ενωθεί και να αντιμετωπίσει την κρίση δίνοντας μια απάντηση που θα βασίζεται στο συντονισμό και τη συνεργασία. Από κοινού προωθούμενη από τα ευρωπαϊκά κράτη, η πρωτοβουλία αυτή οδήγησε στη Σύνοδο Κορυφής της G20, τον περασμένο Νοέμβριο στην Ουάσιγκτον. Η σύνοδος αυτή έθεσε τα θεμέλια για σημαντική μεταρρύθμιση του διεθνούς οικονομικού συστήματος. Τώρα, η σύνοδος του Λονδίνου θα πρέπει να μας δώσει τη δυνατότητα να προχωρήσουμε ακόμα πιο πέρα και να εφαρμόσουμε τις αρχές στις οποίες συμφωνήσαμε στην Ουάσιγκτον.

• Ο κόσμος προσδοκά από μας την επιτάχυνση της μεταρρύθμισης του διεθνούς οικονομικού συστήματος. Προσδοκά να ανοικοδομήσουμε μαζί μια νέα μορφή καπιταλισμού, καλύτερα ρυθμιζόμενου, με μεγαλύτερη αίσθηση ηθικής και αλληλεγγύης. Αυτό είναι προϋπόθεση, ώστε να τεθεί η οικονομία σε κίνηση και να επιτευχθεί αειφόρος ανάπτυξη.

• Η κρίση αυτή δεν είναι η κρίση του καπιταλισμού. Αντιθέτως, είναι η κρίση ενός συστήματος που παρασύρθηκε μακριά από τις πλέον θεμελιώδεις αξίες του καπιταλισμού. Είναι η κρίση ενός συστήματος που οδήγησε τους διαχειριστές της οικονομίας σε ολοένα και πιο ριψοκίνδυνες ενέργειες, που επέτρεψε στις τράπεζες να κερδοσκοπούν αντί να κάνουν τη δουλειά τους, δηλαδή να χρηματοδοτούν την ανάπτυξη της οικονομίας, ένα σύστημα, τέλος, που ανέχτηκε μια παντελή έλλειψη ελέγχου των ενεργειών τόσων παραγόντων της οικονομίας και των αγορών.

• Κατά τη σύνοδο της Ουάσιγκτον τον περασμένο Νοέμβριο, συμφωνήσαμε στις τέσσερις αρχές που θα διέπουν την απάντησή μας στην κρίση: την ανάγκη για εντατικό συντονισμό και συνεργασία, την απόρριψη μέτρων προστατευτισμού, την ενίσχυση συστημάτων ρύθμισης στις οικονομικές αγορές και μια νέα παγκόσμια διακυβέρνηση.

• Τι έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα; Στα πρώτα δύο σημεία η πρόοδός μας ήταν σημαντική. Καταφέραμε να αναχαιτίσουμε το φάσμα του προστατευτισμού, ο οποίος, όπως μας έχει διδάξει η Ιστορία, αναπόφευκτα επιτείνει τις υπάρχουσες δυσκολίες. Επιπροσθέτως όλα τα κράτη στήριξαν μαζικά τις οικονομίες τους με φιλόδοξα προγράμματα στήριξης, ενώ χώρες όπως η Γαλλία, που προσφέρουν στους πολίτες τους υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας, προχώρησαν επίσης σε σημαντική αύξηση έκτακτων δαπανών που συνδέονται με το κράτος πρόνοιας. Απολογιστικά, λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά τα μέτρα υποστήριξης, οι ηγέτιδες οικονομίες του κόσμου κατέβαλαν συγκριτικά γιγάντιες προσπάθειες για να απαντήσουν στην κρίση. Τα μέτρα αυτά μόλις αρχίζουν να αποδίδουν και να παράγουν απτά αποτελέσματα, όμως οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι για περαιτέρω μέτρα αν οι συνθήκες το απαιτήσουν.

• Αυτήν την αρχή θα υποστηρίξω στο Λονδίνο: Να κάνουμε οτιδήποτε απαιτείται για την παγκόσμια ανάπτυξη.

• Αυτήν την εβδομάδα ωστόσο οφείλουμε να δώσουμε την ίδια προτεραιότητα και να αντιμετωπίσουμε ως εξίσου επείγον το θέμα της προόδου στη ρύθμιση των χρηματαγορών. Η παγκόσμια ανάπτυξη θα θωρακιστεί από ένα σταθερό, αποτελεσματικό οικονομικό σύστημα και από την ανανέωση της εμπιστοσύνης στις αγορές που θα επιτρέψει την καλύτερη τοποθέτηση των πόρων, θα ενθαρρύνει το δανεισμό και θα βοηθήσει να ρεύσει ξανά ξένο επενδυτικό κεφάλαιο προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.

• Η σύνοδος της Ουάσιγκτον οδήγησε στην εγκαθίδρυση πολλών βασικών αρχών που αφορούν τη ρύθμιση, οι οποίες πρέπει τώρα να τεθούν σε πρακτική εφαρμογή. Αποφασίσαμε ότι στο μέλλον ουδείς διαχειριστής της οικονομίας, θεσμός ή προϊόν, θα είναι πέρα από τον έλεγχο μιας ρυθμιστικής αρχής. Ο κανόνας αυτός θα πρέπει να εφαρμοστεί σε εταιρείες χρηματοπιστωτικής αξιολόγησης, θα πρέπει όμως επίσης να εφαρμοστεί σε κερδοσκοπικά επενδυτικά funds και φυσικά σε φορολογικούς παραδείσους.

• Επ’ αυτού επιθυμία μου είναι να πάμε πράγματι πολύ μακριά υιοθετώντας απόφαση που θα καταγράφει τους φορολογικούς παραδείσους και θα αναφέρει διεξοδικά όλες τις αλλαγές που προσδοκούμε να κάνουν, καθώς και τις συνέπειες που θα αντιμετωπίσουν σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Οφείλω να πω ότι με ικανοποιεί το γεγονός πως η συζήτηση για τους φορολογικούς παραδείσους, που άνοιξε στη σύνοδο της Ουάσιγκτον, έχει ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς, ιδίως στην Ευρώπη, όπου πολλές χώρες ανακοίνωσαν πρόσφατα την πρόθεσή τους να προβούν σε αναθεώρηση της νομοθεσίας τους προκειμένου να απαντήσουν στις προσδοκίες της διεθνούς κοινότητας.

• Ελπίζω επίσης ότι θα σημειώσουμε πρόοδο συνεργαζόμενοι για την αναγκαία μεταρρύθμιση των κριτηρίων αξιολόγησης και των επιπέδων χρηστής εποπτείας των οικονομικών εταιρειών. Οι υφιστάμενοι κανονισμοί δεν απέτρεψαν καταχρήσεις. Μάλιστα επιδείνωσαν την κρίση. Θα αναδείξω αυτό το θέμα, διότι δυστυχώς σε πολλές χώρες δεν έχει τύχει της προσοχής που απαιτεί.

• Σε ό,τι αφορά τη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, ανέκαθεν πίστευα ότι θα πρέπει να δώσουμε περισσότερο χώρο στα αναδυόμενα έθνη, επί τη βάσει του πραγματικού βάρους τους και συμφώνως προς τις ευθύνες που θα ήθελαν να αναλάβουν. Αυτό αφορά όλα τα διεθνή σώματα, αλλά κυρίως τους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς. Με ικανοποιεί ιδιαίτερα ότι το Οικονομικό Φόρουμ Σταθερότητας έχει διευρύνει τη βάση των μελών του. Οφείλουμε να πάμε ακόμα πιο μακριά στο μέλλον.

• Κοιτώντας πέρα από τη σύνοδο του Λονδίνου, κατά την άποψή μου θα παραμείνει εκκρεμές το καθήκον της διαδικασίας ανανέωσης στο πλαίσιο του συνόλου του πολυπολικού συστήματος. Θα διατυπώσω κάποιες προτάσεις επ’ αυτού τους επόμενους μήνες.

• Τέλος, θα πρέπει να δώσουμε απαντήσεις στα προβλήματα εκείνων οι οποίοι επλήγησαν περισσότερο από τις συνέπειες της κρίσης. Να γιατί οφείλουμε να προχωρήσουμε σε αύξηση των κονδυλίων που διαθέτουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ώστε να μπορεί να ενισχύσει τις χώρες που αντιμετωπίζουν τις σοβαρότερες δυσκολίες. Σε επίπεδο Ε.Ε. ήγειρα το θέμα της συνεισφοράς μας στο ΔΝΤ: Τα κράτη-μέλη ήταν έτοιμα και πρόθυμα. Σε επίπεδο Ε.Ε. έφερα επίσης και το θέμα της συμμετοχής μας στους κινδύνους, στους οποίους εκτίθενται ορισμένες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Και εδώ τα κράτη-μέλη ήταν έτοιμα και πρόθυμα.

• Θα ήθελα ακόμα να επισημάνω με έμφαση την ανάγκη, την απόλυτη αναγκαιότητα να προσφέρουμε την υποστήριξή μας στα φτωχότερα έθνη. Αυτά είναι τα θύματα της κρίσης. Ορισμένα είναι σήμερα αντιμέτωπα με τον πραγματικό κίνδυνο να εκμηδενιστούν όλες οι προσπάθειες που έκαναν τα τελευταία χρόνια για την επίτευξη των Στόχων της Χιλιετίας του ΟΗΕ για την Ανάπτυξη, αν δεν δείξουμε αλληλεγγύη. Πριν από λίγες ημέρες ήμουν στην Αφρική. Από εκεί εξέφρασα την πεποίθησή μου ότι η μοίρα της ευρωπαϊκής ηπείρου και εκείνη της αφρικανικής είναι άρρηκτα δεμένες. Θα είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι να σταθούμε στο πλευρό της Αφρικής και όλων των αναπτυσσομένων χωρών που περνούν δυσκολίες σε κάθε ήπειρο.

• Είμαι πεπεισμένος ότι μέσα από αυτές τις ταραγμένες εποχές ο κόσμος μπορεί να βγει πιο δυνατός, περισσότερο ενωμένος και με μεγαλύτερη αίσθηση αλληλεγγύης από ό,τι στο παρελθόν, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουμε τη βούληση για κάτι τέτοιο. Εχω πλήρη επίγνωση ότι δεν μπορούμε να επιφέρουμε ριζικές αλλαγές σε μια νύχτα, ότι ακόμα είναι μακρύς ο δρόμος και ότι ίσως χρειαστούν και άλλες συναντήσεις, μετά το Λονδίνο, για να θέσουμε σε εφαρμογή τις μεταρρυθμίσεις που έχουμε αναλάβει. Ξέρω όμως πολύ καλά ότι απαιτούνται πρακτικά αποτελέσματα ήδη από αύριο στο Λονδίνο. Η αποτυχία δεν είναι επιλογή. Ο κόσμος δεν θα την καταλάβει και η Ιστορία δεν θα μας συγχωρήσει.

© ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 2009 / GLOBAL VIEWPOINT

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Λονδίνο: Σύνοδος G20: Οι επτά που έγιναν είκοσι

• Η ομάδα των 20 πιο αναπτυγμένων οικονομιών του κόσμου (G20) δημιουργήθηκε το 1999 με πρωτοβουλία της ομάδας των 7 ισχυρότερων οικονομιών του κόσμου (G7), με στόχο το νέο αυτό φόρουμ να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές που συντελούνται στην παγκόσμια οικονομία.

• Στην G20 μετέχουν οι Αργεντινή, Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Ινδία, Ινδονησία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μεξικό, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Νότιος Αφρική, Νότιος Κορέα, Τουρκία, Μεγάλη Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία στην κάθε συνάντηση εκπροσωπείται από την προεδρεύουσα χώρα και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Στις συνόδους της G20 συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Επιτροπής Ανάπτυξης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπως και της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής. Προκειμένου να διασφαλίζονται η αποτελεσματικότητα και η συνοχή των εργασιών της G20 η σύνθεση της ομάδας «παραμένει» η ίδια, όπως και όταν συστήθηκε. «Δεν υφίστανται κριτήρια συμμετοχής για νέα μέλη», σχολιάζουν διεθνείς αναλυτές, υποστηρίζοντας ότι η επιλογή πραγματοποιήθηκε με γνώμονα την επίτευξη των στόχων του νέου φόρουμ και με βάση τη συστημική σημασία των χωρών-μελών για την παγκόσμια οικονομία. Λόγω της ευρύτερης «γεωγραφικής συμμετοχής», αλλά και της συμμετοχής «αναδυόμενων οικονομιών», θεωρείται ότι τα αποτελέσματα της G20 έχουν μεγαλύτερη επίδραση από τα αντίστοιχα της G7. Αναλυτές που πιστεύουν πολύ στη δύναμη της G20 αποκαλούν τις χώρες-μέλη «φύλακες-αγγέλους της οικονομίας». Η G20 λειτουργεί με κυλιόμενη προεδρία. Κάθε έτος η προεδρεύουσα χώρα επιλέγεται από διαφορετική γεωγραφική ομάδα χωρών. Η προεδρεύουσα χώρα συστήνει ειδική γραμματεία, η οποία συντονίζει τις εργασίες της ομάδας και έχει την πλήρη οργάνωση των συναντήσεων που προγραμματίζονται. Βασική αρχή των εργασιών της G20 είναι η επίτευξη συναίνεσης και η ομοφωνία σχετικά με τις προτάσεις και τα μέτρα τα οποία παρουσιάζονται στο πόρισμα της συνόδου.

• Πού φιλοξενήθηκε η G20 στο παρελθόν: 1999: Βερολίνο – Γερμανία. 2000: Μόντρεαλ – Καναδάς. 2001: Οτάβα – Καναδάς. 2002: Δελχί – Ινδία. 2003: Μορέλια – Μεξικό. 2004: Βερολίνο – Γερμανία. 2005: Πεκίνο – Κίνα. 2006: Μελβούρνη – Αυστραλία. 2007: Κέιπ Τάουν – Ν. Αφρική. 2008: Σάο Πάολο – Βραζιλία. 2008: Ουάσιγκτον – ΗΠΑ.

• Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

«Φάτε τους τραπεζίτες!». Χιλιάδες διαδηλωτές έφεραν το χάος χθες στο κέντρο του Λονδίνου

• Το χάος έφεραν χθες στο κέντρο του Λονδίνου οι χιλιάδες διαδηλωτές, από τη Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που είδαν τη Σύνοδο της G20 ως μια ιδανική αφορμή να διαμαρτυρηθούν για όλα τα δεινά της εποχής- από την οικονομική κρίση, τις απολύσεις και τις ανισότητες μέχρι τους πολέμους και την κλιματική αλλαγή. Τη νύχτα ανακοινώθηκε ο θάνατος διαδηλωτή.

• Το κλίμα ήταν τεταμένο από νωρίς αλλά η κορύφωση ήρθε νωρίς το απόγευμα, όταν διαδηλωτές έσπασαν τα παράθυρα (άδειου) υποκαταστήματος της Βασιλικής Τράπεζας της Σκωτίας, κατορθώνοντας μάλιστα να εισβάλουν στο κτίριο, παρά την ισχυρή παρουσία της Αστυνομίας. Νωρίτερα, είχαν επιχειρήσει χωρίς ανάλογο αποτέλεσμα να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό και γύρω από το επιβλητικό κτίριο της Τράπεζας της Αγγλίας. «Αυτοί οι δρόμοι, δικοί μας δρόμοι! Αυτές οι τράπεζες, δικές μας τράπεζες!», φώναζαν τα πλήθη πετώντας στους αστυνομικούς αυγά, αλεύρι, φρούτα, μέχρι και άδεια τενεκεδάκια μπίρας. Οι κάμερες ήταν εκεί για να καταγράψουν τις συγκρούσεις μεταξύ διαμαρτυρόμενων και αστυνομικών, με θύματα άλλοτε τους μεν και άλλοτε τους δε. Περίπου 25 διαδηλωτές συνελήφθησαν.

• Η Βασιλική Τράπεζα της Σκωτίας είναι βαθυκόκκινο πανί για τους 4.000 διαδηλωτές του Λονδίνου: έπειτα από μια σειρά καταστροφικών ντιλ, βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας και χρειάστηκε να τεθεί υπό κρατικό έλεγχο. Ο πρώην γενικός διευθυντής της, ωστόσο, ο Φρεντ Γκούντγουιν λαμβάνει αυτή τη στιγμή σύνταξη 1,2 εκατ. ευρώ ετησίως.

• Τα συνθήματα κατά των τραπεζιτών έδιναν και έπαιρναν: «Φάτε τους τραπεζίτες!»… «Στην πυρά οι τραπεζίτες!»… «Κρεμάστε τους τραπεζίτες!»… Οι περισσότεροι εργαζόμενοι στον Σίτι, το οικονομικό κέντρο του Λονδίνου, ακολούθησαν τη συμβουλή του Εμπορικού Επιμελητηρίου και προσήλθαν στις εργασίες τους (όσοι προσήλθαν) με τζιν και Τ-σερτ και όχι με κοστούμι. Υπήρξαν ωστόσο και αναφορές ότι κάποιοι πέταγαν από τα παράθυρα των γραφείων τους χαρτονομίσματα των 10 λιρών στους διαδηλωτές, εμπαίζοντας ή και υβρίζοντάς τους.

Οι ακτιβιστές

• Μεταξύ των διαμαρτυρόμενων στο Λονδίνο συναντά κανείς από αναρχικούς και ακτιβιστές εναντίον της κλιματικής αλλαγής (ήταν χθες, κατά κανόνα, οι πιο ειρηνικοί) μέχρι απλούς ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους εξαιτίας της χρηματοπιστωτικής κρίσης και δηλώνουν εξοργισμένοι με ένα σύστημα «που κλέβει από τους φτωχότερους προς όφελος των πλουσιότερων». «Σε κάθε θέση που κάνω αίτηση για πρόσληψη, υπάρχουν 150 άνθρωποι που έχουν κάνουν αίτηση πριν από μένα», δήλωνε ο 35χρονος Νέιθαν Ντιν. «Η απληστία που οδηγεί τους ανθρώπους μάς διαλύει», έλεγε ο Στιβ Λέιμοντ την ώρα που γύρω του σύσσωμη η οικογένειά του και άλλοι διαδηλωτές έκαναν όσο περισσότερο θόρυβο μπορούσαν με σφυρίχτρες, τύμπανα και καμπανάκια.

Και νεκρός

• Τη νύχτα ανακοινώθηκε από την αστυνομία ότι διαδηλωτής έχασε τη ζωή του, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζονται τα αίτια θανάτου. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο διαδηλωτής βρέθηκε από αστυνομικούς στην περιοχή του οικονομικού κέντρου της πόλης, έξω από την Τράπεζα της Αγγλίας, πεσμένος στον δρόμο. Κάλεσαν ασθενοφόρο αλλά όταν έφτασε στο νοσοκομείο οι γιατροί διαπίστωσαν ότι ήταν νεκρός. Φωτορεπόρτερ του Ρώυτερ όμως ανέφεραν ότι είδαν τον άνδρα να καταρρέει καθώς μεταφερόταν σε ασθενοφόρο.

Τα συνθήματα

• Φάτε τους τραπεζίτες · Καπιταλιστές τραπεζο-μαλάκες · Καταργήστε το χρήμα · Οι τράπεζες είναι διαβολικές · Δεν θα πληρώσουμε για τη δική τους κρίση · Η Φύση δεν δίνει πακέτα διάσωσης · Ο καπιταλισμός απέτυχε · Η οικονομική «ανάπτυξη» μάς κοστίζει τη Γη · μειώστε το CΟ2 τώρα! · Μην παίζετε άλλο με το μέλλον μας · Ρυθμίστε τον καπιταλισμό των καζίνων

Η Ιστορία διδάσκει πολύτιμα μαθήματα

• Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ παγκόσμια διάσκεψη για την οικονομία που είχε πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο ήταν τον Ιούνιο του 1933, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από 66 χώρες. Και τότε στόχος ήταν η αντιμετώπιση της διεθνούς ύφεσης και η σταθεροποίηση των νομισμάτων. Τότε βέβαια είχαν παραστεί μόνο οκτώ ηγέτες, ενώ ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ που είχε αναλάβει πρόεδρος των ΗΠΑ μόλις πριν από 3 μήνες επέλεξε να παραμείνει στη χώρα του. Παρ΄ ότι ήθελε να ενισχύσει την αμερικανική οικονομία με το Νew Deal του, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι επιθυμούσαν να αναδείξουν τον χρυσό ως τη βάση ενός σχεδίου ανάκαμψης. Ο Ρούζβελτ διαφωνούσε και όταν αυτό έγινε γνωστό, η διάσκεψη διαλύθηκε και το ίδιο συνέβη με τη διεθνή συνεργασία. Αυτό επέτρεψε στη Γερμανία την ενίσχυση των ναζί- ο Χίτλερ είχε αναδειχθεί καγκελάριος στις αρχές του χρόνου- οι οποίοι σύντομα άρχισαν τα πογκρόμ.

ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 2 Απριλίου 2009. ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη

Λονδίνο: η Σύνοδος Κορυφής G20 αρχίζει με την απειλή του Νικολά Σαρκοζί: «Λύση τώρα ή αλλιώς φεύγω»

• Με την απειλή του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί ότι θα αποχωρήσει, εάν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά του για αυστηρότερους ελεγκτικούς κανόνες στις αγορές, αρχίζει αύριο η Σύνοδος Κορυφής των 20 μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, στο Λονδίνο.
  

• Η Γαλλία δεν θα δεχθεί μια «ψεύτικη επιτυχία η οποία θα διατυπωθεί με γλώσσα που ακούγεται αισιόδοξη, αλλά δεν θα περιέχει οποιαδήποτε δέσμευση», είπαν χθες σύμβουλοι του Σαρκοζί. Σε ερώτηση εάν αυτό σημαίνει μια πιθανή αποχώρηση, σύμβουλος του Γάλλου προέδρου δήλωσε: «Βασικός κανόνας της πυρηνικής αποτροπής είναι ότι δεν αποκαλύπτεις σε ποιο σημείο θα χρησιμοποιήσεις το όπλο σου». Η γαλλική απειλή ανέβασε τη θερμοκρασία μερικές ώρες πριν καταφθάσει στο Λονδίνο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, στην πρώτη του επίσκεψη με αυτή την ιδιότητα στην Ευρώπη.

• Εάν ο Σαρκοζί υλοποιήσει την απειλή του, θα καταστρέψει τη Σύνοδο για την οποία τόσο ο Ομπάμα όσο και ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν έχουν υψηλές προσδοκίες. «Θα πρέπει να έχουμε απτά αποτελέσματα, δεν υπάρχει επιλογή. Η κρίση είναι πολύ σοβαρή για να επιτρέψουμε να γίνει μια Σύνοδος Κορυφής για το τίποτα», είχε δηλώσει νωρίτερα χθες ο Γάλλος πρόεδρος, προσθέτοντας ότι «στη διεθνή σκηνή, όπως και στην εσωτερική, οι δυνάμεις του συντηρητισμού είναι πάντα πολύ μεγάλες. Εγώ είμαι έτοιμος για σύγκρουση αν δεν προχωρήσει το θέμα. Θα σηκωθώ και θα φύγω».

Η πεποίθηση

• Η Σύνοδος θα διαρκέσει μόλις μία μέρα και η ελπίδα είναι ότι θα χαράξει έναν δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ζητούν να προσδιοριστεί σε αυτήν το νέο μοντέλο ανάπτυξης της ελεύθερης αγοράς, με περισσότερους μηχανισμούς ελέγχου. Η πεποίθηση ότι το σύστημα πρέπει να αναδιαρθρωθεί ώστε να αποτραπούν περαιτέρω καταχρήσεις αποτελεί την αφετηρία των αλλαγών που θα συζητηθούν στο Λονδίνο. Παρ΄ όλο που τόσο ο Μπράουν όσο και ο Ομπάμα έχουν αποφασίσει μεγάλες αυξήσεις των δαπανών του δημόσιου τομέα, επιμένουν ότι το κλειδί για την έξοδο από την κρίση βρίσκεται στην αφύπνιση των αγορών και τη μερική εθνικοποίηση των τραπεζών, με τις κρατικοποιήσεις να αποτελούν την έσχατη λύση.

«Χάνεται το μέλλον των ανθρώπων»

• Ο ΑΛΕΞ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ, ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών του Κing΄s College, είναι ο βασικός ομιλητής στην αντι-διάσκεψη την οποία διοργανώνουν σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου οι διαδηλωτές. Οι πρυτανικές αρχές απαγόρευσαν χθες την εκδήλωση, επειδή ο χώρος βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο όπου θα συναντηθούν οι 20 ηγέτες, οι διαδηλωτές όμως δηλώνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν.

• «Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει συμφωνία μεταξύ των G20», μας λέει από το Λονδίνο ο Άλεξ Καλλίνικος. «Υπάρχουν πολλές διαφωνίες. Ο Τσέχος πρωθυπουργός χαρακτήρισε το σχέδιο του Ομπάμα “δρόμο προς την κόλαση”, του ξέφυγε δηλαδή αυτό που πραγματικά σκέφτονται η Μέρκελ και ο Σαρκοζί. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η σημερινή κρίση του καπιταλισμού δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και του ίδιου του συστήματος. Το κόστος της είναι τεράστιο. Αυτό που χάνεται είναι το μέλλον των ανθρώπων. Γι΄ αυτό πρέπει να αντιδράσουμε».

• Μα, μπροστά σε αυτήν την κρίση αισθανόμαστε αδύναμοι. Τι μπορεί να κάνει ο απλός πολίτης; «Να ενταχθεί στο συνδικάτο του, να συμμετέχει, να διαδηλώνει. Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε καλά, γι΄ αυτό και γίνονται τόσες διαδηλώσεις. Με τις διαμαρτυρίες στο Λονδίνο δεν θα αλλάξουμε τις αποφάσεις των 20, αλλά μπορούμε να τις επηρεάσουμε. Το Σάββατο έγινε μια τεράστια διαδήλωση των συνδικάτων, η πρώτη μεγάλη ένδειξη της δημιουργίας ενός νέου κοινωνικού κινήματος στη Βρετανία που θα προκαλέσει την εξουσία. Αυτό, θα δώσει μελλοντικά αυτοπεποίθηση και πάλι στον κόσμο, να διεκδικήσει τα δικαιώματά του».

Συνελήφθη Έλληνας φοιτητής

• Ο 20ΧΡΟΝΟΣ Έλληνας φοιτητής Γιώργος Ιγγλέσης είναι μεταξύ των 5 ανθρώπων που συνελήφθησαν τη Δευτέρα στο Πλίμουθ της Νότιας Αγγλίας με την κατηγορία ότι ετοίμαζαν επίθεση στο Λονδίνο κατά τη συνάντηση των G20. Η βρετανική Αστυνομία κρατά τον νεαρό φοιτητή από την Αθήνα μαζί με τους άλλους 3 συνεργούς- έναν 16χρονο, έναν 25χρονο και μια κοπέλα 20 ετών- μέχρι να ολοκληρώσει το κατηγορητήριο. Μια άλλη νεαρή γυναίκα που είχε συλληφθεί μαζί τους, αφέθηκε ελεύθερη. Στο σπίτι τους στο Πλίμουθ βρέθηκαν απομιμήσεις όπλων και έντυπα με κείμενα ιδεολογικού περιεχομένου.

• ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 1 Απριλίου 2009. ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Νατάσα Μπαστέα

Με το “τέρας” θα κυκλοφορεί ο Ομπάμα

• Περίπου 500 άτομα συνοδεύουν τον Ομπάμα στη Βρετανία, μεταξύ των οποίων 200 μέλη των μυστικών υπηρεσιών και 6μελής ιατρική ομάδα. Μάλιστα οι γιατροί μεταφέρουν και φιάλες με αίμα της ίδιας ομάδας με αυτή του Αμερικανού προέδρου. Σύμφωνα με το βρετανικό δίκτυο SkyNews, το Boeing 747-200 διαθέτει γυμναστήριο, προεδρική σουίτα και τραπεζαρία, 85 τηλέφωνα και 19 τηλεοράσεις. Μάλιστα, ανάμεσα στα μέλη της συνοδείας του, είναι και ένας αξιωματικός του στρατού που κρατά στα χέρια του τους κωδικούς εκτόξευσης πυρηνικών όπλων.

Το τέρας

• Για τις μετακινήσεις του στο Λονδίνο ο Ομπάμα έχει στη διάθεσή του ένα ελικόπτερο καθώς και το “τέρας”, την προεδρική λιμουζίνα. Η ενισχυμένη με τιτάνιο Cadillac έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προφυλάξει τον Αμερικανό πρόεδρο σε περίπτωση επίθεσης με χημικά όπλα. Όπως λέγεται χαρακτηριστικά, το εσωτερικό της μετατρέπεται σε “δωμάτιο πανικού” αν το όχημα δεχτεί επίθεση. Το “τέρας” διαθέτει επίσης φιάλες οξυγόνου και μπορεί να τρέξει με ταχύτητα άνω των 90χλμ/ώρα ακόμη και με σκασμένα λάστιχα.

• ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 31 Μαρτίου 2009.  Τελευταία ενημέρωση: 31/03/2009 19:26. Web-Only